Historia Mercedes-Benz SEC

Mercedes-Benz pokazał SEC we wrześniu 1981 roku na salonie IAA we Frankfurcie jako coupé serii 126. Konstrukcyjnie C126 wywodził się z limuzyny W126, czyli drugiej generacji Klasy S, lecz otrzymał krótszą o 85 mm płytę podłogową. Rozstaw osi wynosił 285 cm i był o 30 cm większy niż w poprzednim coupé serii 107.

Brak środkowego słupka wymagał szczególnej pracy nad sztywnością nadwozia. Dach wzmocniono, a w słupki A wspawano rury, aby poziom ochrony odpowiadał limuzynie. SEC nie był więc jedynie W126 z dwoma drzwiami: miał własne proporcje, szerszy grill, węższe reflektory oraz światła przeciwmgłowe wkomponowane w zderzak.

Za stylistykę serii odpowiadał Bruno Sacco, ówczesny szef działu stylistycznego Mercedes-Benz. Łącznie powstało 74 060 egzemplarzy SEC, podczas gdy cała seria 126 osiągnęła 892 123 samochody.

Rozwój serii C126

Bezpośrednim poprzednikiem SEC był Mercedes-Benz 107 C. W 1979 roku debiutowała limuzyna W126, a dwa lata później dołączyło coupé C126. Początkowo oferowano odmiany 380 SEC i 500 SEC.

Modernizacja serii w 1985 roku przyniosła nowe zderzaki oraz gładkie listwy boczne. W coupé 380 SEC zastąpił 420 SEC, wzmocniono 500 SEC, a na szczycie gamy pojawił się 560 SEC. Produkcję C126 zakończono w 1990 roku; następcą luksusowego coupé Klasy S został C140, początkowo również używający oznaczenia SEC.

Najważniejsze cechy Mercedes-Benz SEC

• Nadwozie C126 bez słupka B – po opuszczeniu szyb powstaje szerokie, otwarte przejście między przednią a tylną częścią kabiny.
• Benzynowe V8 M116 i M117 – silniki o pojemności od 3,8 do 5,6 litra, z układem wtryskowym Bosch K-Jetronic lub KE-Jetronic.
• Technika Klasy S – napęd na tylne koła, ABS, wspomaganie kierownicy oraz w części samochodów regulacja poziomu tylnej osi.
• Wyposażenie komfortowe – często spotykane są elektrycznie regulowane fotele, cztery elektryczne szyby, centralny zamek, tempomat, klimatyzacja automatyczna i radio Becker.
• Produkcyjna skala – 74 060 wyprodukowanych coupé pokazuje wyraźnie bardziej ekskluzywny charakter C126 na tle limuzyn W126.

Dane techniczne Mercedes-Benz SEC

Wersje szczególne i konwersje

Najbardziej nietypowe SEC powstawały jako AMG – między innymi z poszerzonym nadwoziem i silnikiem 6,0 V8. Poza ofertą fabryczną istniały również otwarte konwersje wykonywane przez firmy SGS, Straman i Bähr. Takie samochody nie są seryjnymi kabrioletami Mercedes-Benz, dlatego warto sprawdzić wykonawcę przeróbki oraz dokumentację prac.

Słabe punkty i kontrola przed zakupem

Najważniejszym punktem oględzin C126 jest korozja. Należy dokładnie obejrzeć okolice ramek szyb, nadkola oraz stan elementów nadwozia pod uszczelkami. W późniejszych egzemplarzach serii 126 poprawiono zabezpieczenie antykorozyjne, ale nie zastępuje ono rzetelnej kontroli blacharskiej.

W kabinie warto sprawdzić pracę elektrycznych podnośników szyb, regulacji foteli, centralnego zamka i lusterek. W samochodach mających ponad cztery dekady plastiki oraz elektronika mogą wymagać naprawy. Przy wersjach z regulacją poziomu tylnej osi trzeba potwierdzić prawidłowe działanie układu. Istotne są także kompletna książka serwisowa, karta wyposażenia oraz zgodność wyposażenia z dokumentacją auta.

Silniki, przekładnia i prowadzenie

SEC został skonstruowany jako szybkie coupé do podróży na długich dystansach. Duże V8 rozwijają moment obrotowy już przy niskich obrotach, a czterobiegowy automat sprzyja płynnej jeździe. Charakter auta wynika również z bardzo dobrego wyciszenia kabiny i długiego rozstawu osi.

W zależności od wersji stosowano hydropneumatyczne zawieszenie tylnej osi z Niveauregulierung, utrzymującą poziom nadwozia. ABS należał do ważnych elementów bezpieczeństwa, a w późniejszych samochodach występował również ASR. 1. 380 SEC – wczesna wersja z V8 3,8 l o mocy około 204 KM. 2. 420 SEC – model po modernizacji, z V8 4,2 l rozwijającym około 218–231 KM; powstał w liczbie około 3–4 tys. sztuk. 3. 500 SEC – pięciolitrowe V8 o mocy około 231–252 KM; najliczniej reprezentowana odmiana, z produkcją około 30 tys. egzemplarzy. 4. 560 SEC – topowa wersja z V8 5,6 l, 430–455 Nm oraz mocą dochodzącą do 300 KM.

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

C126 rozpoznaje się po nisko poprowadzonej linii dachu, długiej masce i szerokim grillu z dużą gwiazdą umieszczoną w jego wnętrzu. Węższe reflektory oraz przeciwmgłowe światła w zderzaku odróżniają SEC od limuzyn W126. Zewnętrzne klamki osadzono w dużych plastikowych zagłębieniach, a rezygnacja ze słupka B podkreśliła linię boczną coupé.

W kabinie dominują drewno, najczęściej orzech, oraz welur lub skóra. Stosowano między innymi tapicerki w kolorach czarnym, antracytowym, brązowym, beżowym, dattel i ciemnoniebieskim. Popularne lakiery obejmowały blaumetallic, rauchsilber, czerń, antracyt oraz signalrot.

Do wyposażenia dodatkowego należały podgrzewane fotele, elektryczna regulacja kolumny kierownicy, komputer pokładowy, spryskiwacze reflektorów, automatyczna antena, alarm ATA, roleta tylnej szyby i gaśnica.

Różnice specyfikacji

SEC występował w specyfikacjach europejskich, amerykańskich, japońskich i skandynawskich. Samochody przeznaczone na USA można rozpoznać między innymi po odmiennych zderzakach, oświetleniu oraz prędkościomierzu wyskalowanym w milach. Różnice dotyczyły również wyposażenia i wersji silnikowych, w tym zastosowania katalizatora.

Mercedes-Benz SEC w skrócie

Mercedes-Benz SEC C126 łączy technikę Klasy S W126 z dwudrzwiowym nadwoziem bez słupka B. Do wyboru były cztery odmiany V8: 380 SEC, 420 SEC, 500 SEC i 560 SEC. Przy wyborze auta kluczowe są stan karoserii, sprawność elektrycznego wyposażenia, działanie regulacji poziomu tylnej osi oraz udokumentowana historia serwisowa.