Historia Mercedes-Benz 300

Mercedes-Benz przedstawił Typ 300 w 1951 roku jako powojenną limuzynę reprezentacyjną. W186 mierzył ponad pięć metrów długości i otrzymał nowy, rzędowy silnik sześciocylindrowy M186 o pojemności 2996 cm³, z wałkiem rozrządu w głowicy. Początkowo rozwijał 115 KM i rozpędzał dużą limuzynę do około 160 km/h.

Model szybko zyskał przydomek „Adenauer”, ponieważ Konrad Adenauer używał kilku specjalnie przygotowanych Mercedesów 300 jako samochodów służbowych. Czterodrzwiowa limuzyna, Cabriolet D oraz wersje z wydłużonym rozstawem osi odpowiadały potrzebom państwowej i dyplomatycznej reprezentacji. Ręczny udział w montażu, skóra, fornir oraz rozbudowana lista wyposażenia odróżniały te auta od zwykłych Mercedesów.

W 1954 roku pojawił się 300b o mocy 125 KM, między innymi ze wspomaganiem hamulców. Od 1955 roku 300c można było zamówić z trzybiegową automatyczną skrzynią. Kulminacją tej linii był 300d (W189), produkowany od 1957 do 1962 roku: otrzymał mechaniczny wtrysk Bosch, 160 KM, większy bagażnik i charakterystyczne boczne szyby bez środkowego słupka.

Ewolucja serii 300

Rodzina 300 nie była jedną konstrukcją, lecz ciągiem topowych modeli Mercedesa.

• W186 (1951–1957): pierwotny Typ 300, następnie 300b i 300c; limuzyna oraz czterodrzwiowy Cabriolet D z rzędową szóstką 3,0 l.
• W188 (1951–1958): 300 S, a później 300 Sc – krótsze, dwudrzwiowe Coupé, Cabriolet A i Roadster. Wersja S miała trzy gaźniki Solex i 150 KM, Sc otrzymał wtrysk oraz 175 KM.
• W189 (1958–1962): 300d, rozwinięcie Adenauera z dłuższym rozstawem osi, wtryskiem i nadwoziem hardtop bez słupka B.
• W112 (1961–1965): 300 SE w odmianach limuzyna, Coupé i Cabriolet. Samochód korzystał z rzędowego silnika M189, automatu i pneumatycznego zawieszenia z samopoziomowaniem.
• W108/W109 (1965–1972): 300 SEb oraz 300 SEL. Linia obejmowała sześciocylindrowe wersje 300 SEL, V8 300 SEL 3.5 i 4.5, a także 300 SEL 6.3.

W następnych dekadach oznaczenie 300 wracało w wielu klasach marki – od diesli W123 i W124 po modele E, C oraz S. W klasycznym znaczeniu nazwa jest jednak najmocniej związana z reprezentacyjnymi Mercedesami z lat 1951–1972.

Co wyróżnia Mercedesy 300

Najważniejszym wspólnym mianownikiem klasycznych Mercedesów 300 jest technika z najwyższej półki swojej epoki. Wczesne limuzyny otrzymały nowoczesny sześciocylindrowy silnik OHC, 300d przeszedł na mechaniczny wtrysk Bosch, a 300 SE i 300 SEL korzystały z pneumatycznego zawieszenia oraz bogatego wyposażenia seryjnego.

W300 S i 300 Sc były osobną propozycją dla nabywcy oczekującego dwudrzwiowego nadwozia i znacznie bardziej sportowego charakteru. Łącznie zbudowano około 560 egzemplarzy 300 S oraz około 200 egzemplarzy 300 Sc. Coupé i Cabriolet W112 również powstały w małych liczbach: około 2419 coupé oraz 708 kabrioletów 300 SE.

W obrębie klasycznych wersji oznaczonych 300 najczęściej spotykany jest W109 (34,9%), przed W112 (19,5%), W188 I (12,3%) i W189 (11,7%). Udział zainteresowania układa się podobnie: W109 osiąga 35,5%, a W112 25,2%.

Dane techniczne Mercedes-Benz 300

Wersje szczególne i rzadkie

• 300 S / 300 Sc (W188) – Coupé, Cabriolet A i Roadster o krótszym rozstawie osi niż limuzyny. Rozpoznawalne po wyjątkowo bogatym wykończeniu; Sc wyróżnia mechaniczny wtrysk i 175 KM.
• 300 Cabriolet D – czterodrzwiowy, sześciomiejscowy kabriolet Adenauer. To jedna z najbardziej charakterystycznych odmian reprezentacyjnego W186.
• 300 SE Coupé i Cabriolet (W112) – rzadkie, dwudrzwiowe Mercedesy z pneumatycznym zawieszeniem, automatem oraz silnikiem M189.
• 300 SEL 6.3 (W109) – połączenie limuzyny klasy S z V8 6,3 l. Powstało 6526 sztuk; seryjny samochód osiągał 220–225 km/h.
• 300 SEL 3.5 i 4.5 – odmiany V8 z elektronicznym wtryskiem Bosch D-Jetronic i trzybiegową skrzynią automatyczną.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

W Mercedesach 300 kluczowa jest kompletność oraz zgodność samochodu z fabryczną specyfikacją. Warto zweryfikować numery silnika, nadwozia i skrzyni biegów, tabliczkę znamionową, kartę danych oraz książki i katalogi części. W przypadku W186, W188 i W189 szczególne znaczenie ma jakość odtworzenia drewnianych dekorów, skórzanej tapicerki, chromów oraz oryginalnych elementów wyposażenia.

Samochody z wtryskiem Bosch wymagają potwierdzenia poprawnej pracy układu zasilania. W 300 SE i 300 SEL trzeba dokładnie sprawdzić pneumatyczne zawieszenie, automatyczne poziomowanie i działanie układu hamulcowego. W wersjach z automatem, wspomaganiem kierownicy, elektrycznymi szybami, centralnym zamkiem podciśnieniowym czy klimatyzacją należy ocenić funkcjonowanie każdego z tych układów osobno.

Dużą wagę ma obecność fabrycznych akcesoriów: radia Becker lub Blaupunkt, kompletu narzędzi, walizek Hepco/Bepco, właściwych dywaników oraz dokumentacji napraw. W tak złożonych i bogato wyposażonych Mercedesach brak drobnych, specyficznych części istotnie zmienia poziom trudności doprowadzenia auta do zgodności z oryginałem.

Silniki, przekładnie i charakter jazdy

Pierwsze 300 nie były konstruowane jako lekkie samochody sportowe. Ich zadaniem była szybka, spokojna jazda na długich trasach z kompletem pasażerów. Rzędowa szóstka 3,0 l, manualna skrzynia czterobiegowa i duże nadwozie tworzą charakterystyczny styl jazdy Adenauera: płynny, wymagający świadomej pracy kierowcy i nastawiony na utrzymywanie tempa.

300d oraz 300 SE oferują wyraźnie nowocześniejszą odpowiedź na gaz dzięki wtryskowi. Pneumatyczne zawieszenie W112 i W109 izoluje kabinę od nierówności, a układ samopoziomowania utrzymuje wysokość nadwozia przy zmianie obciążenia. Wersje 300 SEL 3.5 oraz 4.5 łączą ten komfort z elastycznością silników V8.

Modele warte porównania:

1. 300 S/Sc – dla kierowcy szukającego dwudrzwiowej karoserii i rzędowej szóstki o mocy 150 albo 175 KM.
2. 300d W189 – dla miłośnika klasycznej limuzyny z mechanicznym wtryskiem, 160 KM i nadwoziem bez słupka B.
3. 300 SE W112 – dla nabywcy, który oczekuje M189, automatu, czterech hamulców tarczowych i pneumatyki.
4. 300 SEL 6.3 W109 – dla zainteresowanego osiągami V8: 250 KM, 500 Nm, 0–100 km/h w 6,5 s i 220–225 km/h. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Limuzyny W186 i W189 mają wysoką kabinę, wyraźnie oddzielony bagażnik oraz pokaźną ilość chromu. W189 300d wyróżnia się dużą powierzchnią przeszkleń i hardtopową sylwetką bez słupka B. Cabriolet D zachowuje cztery drzwi oraz sześć miejsc, przez co jego proporcje są zupełnie inne niż w dwudrzwiowych otwartych Mercedesach.

W188 300 S i 300 Sc są niższe i krótsze od limuzyn. Coupé, Cabriolet A i Roadster otrzymały bardziej dynamiczną linię, a ich kabiny wykończono fornirem orzechowym, palisandrem lub makassarem, wysokogatunkową skórą oraz welurową albo wełnianą wykładziną.

300 SE Coupé i Cabriolet W112 bazują na stylistyce Heckflosse, ale mają obniżoną linię dachu i nie noszą wyraźnych tylnych płetw. W wyposażeniu poszczególnych odmian występowały elektryczne szyby, wspomaganie kierownicy, elektryczny szyberdach, ogrzewanie regulowane oddzielnie dla kierowcy i pasażera, podgrzewana tylna szyba, klimatyzacja oraz radio Becker Mexico, Europa lub Grand Prix.

Dokumentacja i oryginalność

Przy Mercedesie 300 szczególnie ważne są data card, oryginalna instrukcja, dokumentacja serwisowa i komplet narzędzi. Pozwalają potwierdzić pierwotną konfigurację lakieru, tapicerki oraz wyposażenia. Znaczenie mają także zgodne numery silnika, nadwozia i skrzyni biegów.

Wiele odmian 300 otrzymywało szerokie możliwości indywidualnej konfiguracji: różne rozstawy osi, tapicerki, kolory, radioodbiorniki, klimatyzację, szyberdach czy akcesoria bagażowe. Dlatego przy ocenie konkretnego egzemplarza warto oddzielić wyposażenie fabryczne od późniejszych modyfikacji.

Mercedes-Benz 300 – podsumowanie

Mercedes-Benz 300 to nazwa obejmująca najważniejsze reprezentacyjne konstrukcje marki od W186 z 1951 roku po 300 SEL produkowany do 1972 roku. Adenauer W186 i W189 oferują klasyczną powojenną limuzynę z rzędową szóstką 3,0 l, W188 300 S/Sc reprezentuje rzadkie luksusowe Coupé, Cabriolet A i Roadstery, a W112 oraz W109 wprowadzają pneumatykę, automaty i silniki V8.

Przy wyborze warto najpierw ustalić, czy celem jest dostojny Adenauer, dwudrzwiowy 300 S/Sc, 300 SE z zawieszeniem pneumatycznym czy 300 SEL 6.3 o osiągach ówczesnej superszybkiej limuzyny. Następnie należy dokładnie sprawdzić dokumentację, zgodność numerów i stan złożonych układów wyposażenia.