Historia Mercedes-Benz 280

Oznaczenie 280 w Mercedesie nie wskazuje jednej, jednolitej serii nadwoziowej. Łączy samochody napędzane silnikami o pojemności około 2,8 litra, zbudowane w okresie, gdy marka konsekwentnie rozwijała bezpieczeństwo bierne, wtrysk paliwa i komfort podróżowania.

W latach 1967–1971 Mercedes-Benz oferował 280 SE jako W 111 Coupé i Cabriolet. Były to pełnowymiarowe czteromiejscowe auta dwudrzwiowe, wykonywane z wyjątkowo dużym udziałem pracy ręcznej: w porównaniu z limuzyną czterokrotnie więcej elementów powstawało ręcznie. Konstrukcja otrzymała sztywną komorę pasażerską, przednią i tylną strefę zgniotu, klinowe zamki drzwi, bezpieczną kolumnę kierowniczą oraz miękką deskę rozdzielczą.

Równolegle w gamie znajdowały się limuzyny W 108: 280 S, 280 SE i wydłużone 280 SEL. Zastąpiły reprezentacyjne Mercedesy z ogonami tylnych błotników. Ich proste, spokojne nadwozie zaprojektował Paul Bracq; stylistycznie nawiązywało do coupé W 111.

Serie modelowe Mercedes-Benz 280

Rodzina Mercedes-Benz 280 była obecna w kilku generacjach:

• W 111 – 280 SE Coupé i Cabriolet (1967–1971), a także 280 SE 3.5 z V8.
• W 108 – limuzyny 280 S i 280 SE, produkowane od 1965 do 1973; 280 SEL był wersją o wydłużonym rozstawie osi.
• W 113 – 280 SL „Pagoda”, oferowany w latach 1968–1971.
• W 114 – 280, 280 C i 280 CE z lat 1972–1976.
• W 116 – 280 S, 280 SE i 280 SEL w drugiej połowie lat 70.
• W 123 – 280, 280 E, 280 C, 280 CE oraz 280 TE.
• W 202 – C 280 z 1994 roku.

W obrębie luksusowych Mercedesów przełomu lat 60. i 70. W 108 stanowił następcę limuzyn z „płetwami”, natomiast dwudrzwiowe W 111 pozostało odrębną, znacznie bardziej ręcznie wykonywaną propozycją.

Najważniejsze cechy Mercedes-Benz 280

W 111 280 SE Coupé i Cabriolet wyróżniały się bezsłupkową linią boczną: po opuszczeniu szyb bok auta pozostawał niemal całkowicie otwarty. Coupé miało stalowy dach, opcjonalnie z elektrycznym szyberdachem, a kabriolet – wielowarstwowy miękki dach z materiału Sonnenland.

Technicznie ważne były hamulce tarczowe na wszystkich kołach, z przodu wentylowane, wspomaganie podciśnieniowe oraz ogranicznik siły hamowania tylnej osi. Standardem było wspomaganie kierownicy z tłumikiem drgań. Tylne zawieszenie z wahaczami skośnymi korzystało z hydropneumatycznej sprężyny kompensacyjnej i regulacji poziomu.

280 SE stosował rzędowy silnik M130 z mechanicznym wtryskiem Bosch, zaś 280 SE 3.5 – jednostkę M116 V8 z elektronicznym wtryskiem Bosch D-Jetronic. Wersje 3.5 rozpoznać można po niższej i szerszej osłonie chłodnicy typu Flachkühler; auta z sześciocylindrowym silnikiem często mają wyższą atrapę, określaną jako Hochkühler.

Dane techniczne Mercedes-Benz 280

Wersje szczególne

Najbardziej wyróżniającą odmianą jest Mercedes-Benz 280 SE 3.5 z silnikiem V8 M116. Powstało około 3270 egzemplarzy Coupé i około 1232 Cabriolety. Wcześniejsze 280 SE z sześciocylindrowym M130 osiągnęło produkcję około 3797 Coupé oraz około 1390 Cabrioletów.

W obrębie 280 SE istotne są różnice między autami z atrapą Hochkühler i Flachkühler. Flachkühler był charakterystyczny dla V8 3.5, a występował też w części późnych sześciocylindrowych egzemplarzy. Przy ocenie konkretnego auta warto skonfrontować numer nadwozia, silnika, barwę i wyposażenie z kartą fabryczną (data card).

Obsługa i punkty kontroli

W Mercedesie 280 z wtryskiem szczególnej uwagi wymaga układ paliwowy. M130 ma mechaniczny wtrysk Bosch, natomiast V8 M116 korzysta z D-Jetronic; przed zakupem warto sprawdzić równą pracę po rozruchu, reakcję na gaz oraz stan instalacji elektrycznej odpowiedzialnej za sterowanie wtryskiem.

Po dłuższym postoju konieczny jest dokładny przegląd hamulców, chłodzenia, zawieszenia i elektryki. W W 111 należy skontrolować działanie tylnego zawieszenia z hydropneumatyczną sprężyną kompensacyjną oraz elementy regulacji poziomu. W przypadku kabrioletu dochodzi ocena wielowarstwowego poszycia dachu, jego mechanizmu i szczelności.

Części mechaniczne, blacharskie i eksploatacyjne są w dużej mierze dostępne. Trudniejsze do zdobycia bywają nietypowe elementy wnętrza i detale wykończenia, dlatego kompletność drewna, chromów, radia Becker, narzędzi oraz fabrycznych akcesoriów ma znaczenie przy renowacji.

Silniki, osiągi i prowadzenie

280 SE z rzędową szóstką osiąga około 190 km/h; z automatem prędkość maksymalna wynosi około 180–185 km/h. Przyspieszenie 0–100 km/h zajmuje około 10,5 s. V8 w 280 SE 3.5 pozwala osiągnąć około 205 km/h i rozpędzić auto do 100 km/h w około 9,4–10 s.

Przednie zawieszenie W 111 tworzą podwójne wahacze poprzeczne, sprężyny śrubowe, stabilizator i teleskopowe amortyzatory hydrauliczne. Z tyłu pracują wahacze skośne ze sprężynami śrubowymi i amortyzatorami. Taka konfiguracja łączy miękkie resorowanie na długiej trasie z pewnym prowadzeniem samochodu o napędzie tylnym.

1. 280 SE 2.8 M130 – 160 KM, mechaniczny wtrysk Bosch, około 240 Nm i maksymalnie około 190 km/h.
2. 280 SE 3.5 M116 V8 – 200 KM, D-Jetronic, około 320 Nm, około 205 km/h i 0–100 km/h w około 9,4–10 s.
3. 280 S W 108 – rzędowa szóstka 2,8 litra o mocy 140 KM; 280 SE W 108 rozwija 160 KM. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

W 108 wyróżnia klarowna, pozioma linia nadwozia autorstwa Paula Bracqa. W 111 Coupé i Cabriolet ma bardziej smukłą sylwetkę, duże powierzchnie szyb i charakterystyczną panoramę tylnej szyby. Dwudrzwiowe W 111 jest autem bez słupka B, co po opuszczeniu szyb tworzy otwartą, ciągłą linię od przedniej do tylnej szyby.

We wnętrzu stosowano forniry z orzecha włoskiego lub makassaru na desce rozdzielczej i panelach drzwiowych. Tapicerka skórzana występowała między innymi w kolorze beżowym, brązowym, czerwonym, niebieskim i czarnym. Charakterystyczne są duża ilość chromu, klasyczna atrapa chłodnicy, metalowe kołpaki oraz kierownica często wykończona tworzywem w odcieniu kości słoniowej.

Wyposażenie dodatkowe obejmowało klimatyzację Behr, elektryczne szyby, podgrzewaną tylną szybę, szkło termoizolacyjne lub przyciemniane, zagłówki, indywidualne fotele, centralny zamek oraz elektryczny szyberdach w Coupé. Spotykane są radia Becker Europa, Mexico i Grand Prix, często z automatyczną anteną Hirschmann. Opcjonalnie montowano felgi Fuchs lub tzw. felgi barokowe.

Na co zwrócić uwagę przy identyfikacji wersji

Określenie „Mercedes 280” warto zawsze uzupełnić kodem serii i pełnym oznaczeniem: 280 S, 280 SE, 280 SEL, 280 SL, 280 E albo 280 CE to konstrukcje o zupełnie różnym przeznaczeniu. W przypadku W 111 Cabriolet oznaczenia obejmują W111.025 dla 280 SE z sześciocylindrowym silnikiem oraz W111.027 dla 280 SE 3.5 V8; 280 SE 3.5 Coupé nosi oznaczenie W111.026.

Auta przeznaczone na rynek USA mogą mieć reflektory sealed beam, światła obrysowe, inne wyposażenie oraz krótsze przełożenie tylnego mostu. Oryginalna instrukcja, karta fabryczna oraz zgodność numerów i kolorów ułatwiają ustalenie pierwotnej specyfikacji samochodu.

Podsumowanie

Mercedes-Benz 280 to szeroka rodzina samochodów, w której spotykają się reprezentacyjne limuzyny W 108, bezsłupkowe W 111 Coupé i Cabriolet, Pagoda W 113 oraz późniejsze modele W 114, W 116, W 123 i W 202. Dla osób szukających luksusowego Mercedesa z końca lat 60. szczególne znaczenie mają 280 SE i 280 SE 3.5: pierwsza odmiana łączy rzędową szóstkę M130 z mechanicznym wtryskiem, druga oferuje V8 M116 i D-Jetronic. Stan wtrysku, hamulców, tylnego zawieszenia, wyposażenia oraz zgodność z dokumentacją fabryczną są kluczowe przy wyborze konkretnego egzemplarza.