Historia Mercedesa-Benz 190 W201

W201 powstał jako odpowiedź Mercedes-Benz na BMW serii 3 oraz rosnące zapotrzebowanie na mniejsze i oszczędniejsze auta. Premiera odbyła się 8 grudnia 1982 roku. Był to pierwszy Mercedes klasy średniej o tak kompaktowych wymiarach, dlatego szybko otrzymał przydomek „Baby-Benz”.

Samonośne nadwozie zaprojektowano z myślą o bezpieczeństwie: ma wysoką sztywność oraz strefy kontrolowanego zgniotu z przodu i z tyłu. Konstrukcja wyróżniała się też współczynnikiem oporu powietrza Cx 0,33. Produkcja w Sindelfingen i Bremie trwała do 1993 roku, a łączny wynik przekroczył 1,8 mln sztuk.

Rozwój modelu i odmiany W201

Na początku gamę tworzyły benzynowe 190 oraz 190E z czterocylindrowym silnikiem M102; litera E oznaczała wtrysk paliwa (Einspritzung). Później ofertę uzupełniły diesle 190D oraz mocniejsze benzynowe 190E 2.3 i 190E 2.6 z rzędową szóstką M103.

Szczytem seryjnej gamy były 16-zaworowe wersje przygotowane z udziałem Coswortha: najpierw 190E 2.3-16, następnie 190E 2.5-16. Homologacyjne Evolution I z 1989 roku i Evolution II z 1990 roku przeniosły doświadczenia z DTM na drogę. Następcą W201 została Klasa C typoszeregu W202, oferowana od 1993 roku.

Najważniejsze cechy Mercedesa 190

• Tylna oś wielowahaczowa Raumlenker: niezależne zawieszenie tylne było jednym z kluczowych rozwiązań W201; z przodu zastosowano kolumny i wahacze poprzeczne.
• Bezpieczeństwo i konstrukcja: sztywne nadwozie samonośne, strefy zgniotu, a w późniejszych latach także ABS, poduszka kierowcy i napinacze pasów.
• Napędy dla różnych zastosowań: od diesli 1.9, 2.0 i 2.5 po benzynowe 1.8, 2.0, 2.3, 2.6 oraz 16-zaworowe Cosworthy.
• Sport motorowy: 190E 2.5-16 rywalizował w DTM z BMW M3 E30; w sezonie 1992 Mercedes zajął trzy pierwsze miejsca klasyfikacji końcowej.
• Praktyczna limuzyna: W201 oferował pełnowymiarową tylną kanapę i pojemny jak na tę klasę bagażnik.

Dane techniczne Mercedes-Benz 190 W201

Wersje specjalne: 16V, Evolution, Sportline i Avantgarde

190E 2.3-16 i 2.5-16 wyróżniały się czterocylindrowymi, 16-zaworowymi silnikami Cosworth, sportowym podwoziem oraz manualną skrzynią „dog-leg”.

Evolution I z 1989 roku oraz Evolution II z 1990 roku były homologacyjnymi odmianami dla DTM. Evolution II powstał w liczbie 502 egzemplarzy. Jego silnik 2.5 16V rozwijał 235 KM, zapewniał 250 km/h i przyspieszenie 0–100 km/h w 7,1 s. Wszystkie auta lakierowano na 199U Blauschwarz Metallic. Poszerzone błotniki, duży tylny spojler, pakiet aerodynamiczny, regulowane zawieszenie i mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu wyraźnie odróżniały Evolution od zwykłego 190E.

Sportline otrzymał obniżone i usztywnione zawieszenie, szybszą przekładnię kierowniczą, sportowe fotele, grubszą kierownicę oraz charakterystyczną tapicerkę Sportline karo. Końcowe serie Avantgarde Rosso, Verde i Azzurro łączyły specjalne barwy nadwozia i wnętrza z bogatszym wyposażeniem.

Słabe punkty i kontrola przed zakupem

Najważniejsza jest dokładna ocena stanu blacharki. Korozja może występować przy tylnych nadkolach, progach i podłodze, zwłaszcza w starszych egzemplarzach. Warto oglądać auto od spodu, nie ograniczając się do zewnętrznych rantów nadkoli.

Tylna oś wielowahaczowa zapewnia W201 jego charakter prowadzenia, lecz jej elementy wymagają kontroli pod kątem zużycia. Podczas oględzin należy sprawdzić luzy zawieszenia i zachowanie auta w czasie jazdy. W samochodach długo eksploatowanych w pełnym słońcu zdarzają się także pęknięcia deski rozdzielczej.

Przy ocenie konkretnego 190 warto zweryfikować działanie wyposażenia dodatkowego: elektrycznego szyberdachu, centralnego zamka, szyb, klimatyzacji, ABS-u, podgrzewania foteli i automatycznej anteny. Kody wyposażenia pomagają ustalić fabryczną specyfikację; przykładowo 470 oznacza ABS, 580 klimatyzację, 873 ogrzewanie siedzeń, 412 elektryczny szyberdach, a 428 skrzynię pięciobiegową.

Silniki, skrzynie biegów i prowadzenie

Charakter W201 zależy przede wszystkim od silnika. Benzynowy 190 1.8 osiągał 109 KM, 190E 2.0 122 KM, a czterocylindrowe 190E 2.3 rozwijało od 136 do 185 KM. 190E 2.6 z rzędowym sześciocylindrowym M103 oferował 160–166 KM. Diesle 190D stawiają na spokojną pracę i trwałość; turbodoładowany 190D 2.5 osiągał 195 km/h.

W wersjach 2.5-16 jednostka 2.5 16V rozwijała od 204 do 235 KM. Napęd trafiał na tylną oś, a wersje Evolution wyposażano w blokadę mechanizmu różnicowego oraz regulowane zawieszenie. Wielowahaczowy układ tylny pozwolił połączyć stabilność przy szybkiej jeździe z właściwościami wymaganymi od kompaktowej limuzyny.

Warte wyróżnienia odmiany:

1. 190D 2.5 Turbo – turbodiesel o prędkości maksymalnej 195 km/h.
2. 190E 2.6 – sześciocylindrowe M103 i 160–166 KM.
3. 190E 2.5-16 – 16-zaworowy Cosworth, 204–235 KM, skrzynia „dog-leg”.
4. 190E 2.5-16 Evolution II – 235 KM, 250 km/h, 0–100 km/h w 7,1 s. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Sylwetkę W201 zaprojektował Bruno Sacco. Zamiast rozbudowanych chromowanych ozdób zastosowano oszczędne, zwarte linie, wyraźny grill oraz dużą powierzchnię szyb. Aerodynamika nie była wyłącznie efektem stylistycznym: współczynnik Cx wyniósł 0,33.

W kabinie uwagę zwraca ergonomiczny układ wskaźników i solidne materiały. Spotyka się tapicerkę MB-Tex, welur, rzadziej pełną skórę, a w Sportline – tkaninę w kratę. Do wyposażenia należały między innymi elektryczne szyby, elektrycznie sterowany szyberdach, podgrzewane lusterka, radio Becker, tempomat, ogrzewanie postojowe, klimatyzacja, tylne zagłówki i podgrzewane fotele.

Typowe felgi aluminiowe miały wzór 15- lub 8-otworowy. Wśród często spotykanych lakierów są Blauschwarz Metallic, Rauchsilber, Astralsilber, biel, granat oraz czerwony Barolorot.

W201 jako youngtimer

Mercedes 190 W201 występował na wielu rynkach świata, między innymi w Europie, Japonii, USA, Republice Południowej Afryki i Australii. Poszczególne wykonania mogły różnić się reflektorami, zegarami w milach, sprzętem audio oraz wyposażeniem bezpieczeństwa.

Przy identyfikacji samochodu przydatne są oznaczenia wersji i kody wyposażenia. Litera „E” wskazuje na wtrysk paliwa, natomiast „D” oznacza odmianę wysokoprężną. W autach 16V należy szczególnie zwracać uwagę na zgodność elementów wyróżniających: poszerzeń nadwozia, spojlerów, podwozia oraz skrzyni „dog-leg”.

Podsumowanie: Mercedes-Benz 190 W201

Mercedes-Benz 190 W201 to kompaktowa limuzyna produkowana w latach 1982–1993, z napędem na tylne koła, samonośnym nadwoziem i charakterystyczną tylną osią wielowahaczową. Gama obejmuje diesle 190D, benzynowe 190 i 190E, sześciocylindrowe 190E 2.6 oraz sportowe 16V Cosworth. Przy wyborze egzemplarza kluczowe są stan nadwozia w miejscach podatnych na korozję, kondycja tylnego zawieszenia oraz kompletność wyposażenia i elementów właściwych dla danej wersji.