Historia Mercedes-Benz 600 W100

Mercedes-Benz 600 zadebiutował we wrześniu 1963 roku podczas IAA we Frankfurcie jako nowy samochód reprezentacyjny marki. Projekt rozwijano już od połowy lat 50.; założenie było jasne: stworzyć limuzynę dla głów państw, dworów królewskich i najzamożniejszych klientów, bez typowych ograniczeń kosztowych.

W100 stał znacznie wyżej niż ówczesne Mercedesy serii 300 – zarówno ceną, jak i zakresem techniki. W chwili premiery należał do najdroższych samochodów świata, konkurując z topowymi Rolls-Royce’ami, Bentleyami, Cadillacami i Lincolnami. Produkcja trwała do 1981 roku i objęła łącznie 2677 egzemplarzy.

Nad stylistyką pracowali Paul Bracq, Bruno Sacco i Friedrich Geiger. Mechaniczny fundament auta stanowił nowy silnik V8 M100 o pojemności 6,3 litra. Równie istotna była hydraulika wysokiego ciśnienia: odpowiadała nie tylko za elementy wyposażenia, lecz również za charakterystyczne dla W100 rozwiązania podwoziowe.

Wersje nadwoziowe i miejsce w historii marki

Mercedes-Benz 600 W100 był następcą reprezentacyjnego Mercedesa 300 „Adenauer”. Nie doczekał się bezpośredniego następcy: rozważany w 1970 roku projekt kolejnej generacji porzucono z powodu zbyt ograniczonych perspektyw sprzedaży.

Podstawową odmianą była krótka limuzyna z czterema drzwiami i pięcio- lub sześcioosobowym wnętrzem. Powstało ich około 2190. Dla pasażerów wożonych przez szofera przeznaczono ponad sześciometrowego Pullmana o wydłużonym rozstawie osi; zbudowano około 429 sztuk. Pullman był oferowany jako cztero- lub sześciodrzwiowa limuzyna, również z przegrodą między kierowcą a tylną częścią kabiny i układem siedzeń vis-à-vis.

Trzecią formą nadwozia był Pullman Landaulet – reprezentacyjny półkabriolet z otwieraną tylną częścią dachu. Zbudowano 59 landauletów. W100 występował też w jednostkowych wykonaniach specjalnych, przygotowywanych dla konkretnych odbiorców.

Najważniejsze cechy Mercedesa 600

W100 wyróżniała skala zastosowanych rozwiązań technicznych:

• V8 M100 6.3 z wtryskiem paliwa, rozwijający 184 kW (250 KM) i 510 Nm;
• czterobiegowa automatyczna skrzynia biegów oraz napęd na tylne koła;
• pneumatyczne zawieszenie z samopoziomowaniem i amortyzatorami regulowanymi podczas jazdy;
• hamulce tarczowe na wszystkich kołach;
• hydraulika komfortu zasilająca m.in. szyby, fotele, dach, drzwi, klapę bagażnika i centralny zamek;
• ręcznie wykańczane wnętrza z drewnem, skórą lub welurem oraz rozbudowana lista wyposażenia.

Wśród dostępnych elementów znajdowały się klimatyzacja, oddzielne sterowanie klimatem z przodu i z tyłu, radio Becker, lodówka, minibar, podgrzewana tylna szyba, szyby barwione i dźwiękochłonne oraz przegroda kierowcy w odmianach Pullman.

Dane techniczne Mercedes-Benz 600 W100

Pullman, Landaulet i wykonania specjalne

Najbardziej reprezentacyjną wersją był Mercedes-Benz 600 Pullman Landaulet. Stały dach nad kierowcą i składana część nad tylnym przedziałem pozwalały pasażerowi pozdrawiać stojąc, dlatego tę odmianę wybierano dla władców i głów państw.

Szczególną realizacją był Landaulet z 1965 roku dla papieża Pawła VI, z wysokim dachem i czterema szeroko otwieranymi drzwiami. Powstał także krótki landaulet z 1967 roku dla Philippa Constantina Grafa von Berckheima – nietypowy, ponieważ landaulety W100 zwykle bazowały na długim Pullmanie.

Wśród rzadkich wykonań znajdują się również sześciodrzwiowe Pullmany oraz dwa specjalnie zbudowane coupé. Część samochodów przygotowano w wersji opancerzonej.

Eksploatacja i punkty wymagające kontroli

Mercedes 600 W100 wymaga serwisu prowadzonego przez warsztat znający układ M100 i hydraulikę wysokiego ciśnienia. To właśnie instalacja pracująca przy około 135–150 barach jest kluczowym elementem oceny samochodu: należy sprawdzić działanie szyb, foteli, dachu, domykania drzwi i klapy bagażnika, centralnego zamka oraz szczelność całego układu.

Istotne są również sprawność pneumatycznego zawieszenia z samopoziomowaniem, stan automatycznej skrzyni biegów, klimatyzacji i instalacji elektrycznej. W samochodzie, którego wyposażenie obejmuje liczne indywidualne elementy, szczególnego znaczenia nabierają komplet narzędzi, zestaw do obsługi hydrauliki, książka pokładowa, karta danych oraz udokumentowana historia obsługi.

Silnik, przekładnia i charakter jazdy

Sercem W100 jest 6,3-litrowy V8 M100 o mocy 250 KM i momencie obrotowym 510 Nm. Parametry te pozwalały ponad dwuipółtonowej limuzynie osiągać około 205–207 km/h. Takie połączenie masy, mocy i prędkości maksymalnej było w latach 60. wyjątkowe dla samochodu o funkcji reprezentacyjnej.

Czterobiegowy automat oraz tylny napęd odpowiadają charakterowi jazdy nastawionemu na płynność. Pneumatyczne zawieszenie samopoziomujące utrzymuje poziom nadwozia, a regulowane amortyzatory umożliwiają zmianę jego pracy w trakcie jazdy. W Pullmanie liczącym ponad sześć metrów rozwiązania te miały przede wszystkim zapewniać spokojny przejazd pasażerom tylnego przedziału.

1. 600 Limousine – krótsza, czterodrzwiowa limuzyna z pięcio- lub sześcioosobową kabiną.
2. 600 Pullman – wydłużona wersja dla kierowcy i pasażerów tylnego przedziału, także z przegrodą oraz siedzeniami ustawionymi naprzeciw siebie.
3. 600 Pullman Landaulet – Pullman z otwieraną tylną częścią dachu, przeznaczony do zastosowań ceremonialnych. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Sylwetka W100 jest podporządkowana funkcji reprezentacyjnej: długa, pozioma linia nadwozia, duża aluminiowa atrapa chłodnicy, prostokątne reflektory i chromowane listwy budują formalny wygląd limuzyny. Pullman przekracza sześć metrów długości, a jego proporcje wyraźnie odróżniają go od krótkiej wersji.

Kabina była wykonywana ręcznie i mogła być wykończona wysokogatunkową skórą, welurem oraz drewnem Macassar, orzechowym lub palisandrowym. Stosowano szyby o izolacji termicznej i akustycznej, a także opony z białym bokiem. W zależności od konfiguracji auto otrzymywało klimatyzację, elektrycznie sterowane elementy obsługiwane hydraulicznie, radio Becker, lodówkę, minibar, podgrzewaną tylną szybę i przegrodę oddzielającą kierowcę od pasażerów.

Dokumentacja i oryginalna konfiguracja

W przypadku Mercedesa 600 W100 szczególnie ważna jest zgodność wyposażenia z pierwotną specyfikacją. Samochody powstawały przez 11–22 tygodnie, a wiele części oraz elementów wnętrza dobierano indywidualnie. Karta danych, książka pokładowa, fabryczne narzędzia i specjalny zestaw do hydrauliki pomagają potwierdzić konfigurację konkretnego egzemplarza.

Wersje z przegrodą i układem vis-à-vis były przeznaczone dla oficjalnych delegacji, dyplomatów i pasażerów korzystających z tylnego przedziału podczas przejazdu. To właśnie szczegóły takie jak układ siedzeń, typ nadwozia, wyposażenie klimatyzacji czy wykończenie drewna wyraźnie różnicują poszczególne W100.

Mercedes-Benz 600 W100 – podsumowanie

Mercedes-Benz 600 W100 to produkowana w latach 1963–1981 limuzyna reprezentacyjna z silnikiem M100 V8 6.3, automatem, tylnym napędem i pneumatycznym zawieszeniem. Krótka limuzyna, Pullman oraz Pullman Landaulet tworzą trzy podstawowe odmiany tego modelu.

Najbardziej charakterystycznym elementem techniki pozostaje hydraulika wysokiego ciśnienia obsługująca liczne funkcje komfortu. Przy wyborze W100 należy ocenić jej sprawność, stan zawieszenia pneumatycznego oraz jakość dokumentacji i zgodność wyposażenia z pierwotną specyfikacją.