Historia Mercedes-Benz Klasy G

Prace nad Mercedesem-Benz Klasy G rozpoczęły się w 1972 roku. Daimler-Benz rozwijał samochód wspólnie z austriackim Steyr-Daimler-Puch, a produkcję zaplanowano w Grazu. Punktem wyjścia była potrzeba stworzenia pojazdu odpornego, zdolnego do jazdy poza utwardzonymi drogami i przydatnego dla wojska oraz służb.

Seryjna Klasa G zadebiutowała w 1979 roku. Od początku oferowano ją jako krótkie kombi, długie pięciodrzwiowe kombi i otwarte cabrio. Konstrukcja opierała się na ramie podłużnicowej, miała napęd na cztery koła, ręcznie blokowane mechanizmy różnicowe oraz dwubiegowy reduktor. Wśród pierwszych silników znalazły się benzynowe 230 G i 280 GE oraz wysokoprężne 240 GD i 300 GD.

Zdolności terenowe potwierdziło zwycięstwo Jacky’ego Ickxa w Rajdzie Paryż–Dakar w 1983 roku. Równolegle samochód ewoluował jako pojazd cywilny: w latach 80. pojawiły się m.in. automatyczna skrzynia biegów, klimatyzacja, centralny zamek, elektryczne szyby i katalizatory. Zewnętrzna forma pozostawała jednak konsekwentnie rozpoznawalna.

Serie modelowe: W 460, W 461, W 463 i W 464

• W 460 (1979–1992) – pierwotna, surowa Klasa G. To seria z dołączanym napędem przedniej osi, reduktorem i użytkowym charakterem. Występowała jako krótka i długa wersja zamknięta oraz cabrio.
• W 461 – użytkowa kontynuacja koncepcji W 460, kierowana do zastosowań profesjonalnych, wojskowych i służbowych. Wnętrze oraz wyposażenie były prostsze niż w wersjach cywilnych; spotyka się m.in. 230 GE, 290 GD i 290 GD TD.
• W 463 (od 1990) – bardziej komfortowa odmiana Klasy G ze stałym napędem 4x4, ABS-em dostępnym na życzenie i bogatszym wykończeniem kabiny, w tym drewnianymi dekorami. To właśnie W 463 otworzył drogę do silników V8, a później do modeli AMG.
• W 464 (od 2018) – druga generacja nowoczesnej Klasy G, większa i z większym prześwitem, zachowująca charakterystyczną sylwetkę oraz terenowy rodowód poprzedników.

Przez kolejne dekady Klasa G nie miała klasycznego następcy w sensie całkowicie nowego konceptu. Zmieniały się układy napędowe, komfort i elektronika, lecz rama, pionowa kabina i terenowa architektura pozostały jej znakami rozpoznawczymi.

Co wyróżnia Mercedes-Benz Klasę G

Najważniejszym elementem Klasy G jest zestaw rozwiązań terenowych: napęd 4x4, skrzynia rozdzielcza z przełożeniem terenowym oraz blokady mechanizmów różnicowych. W zależności od wersji blokowane są mechanizmy przedni, tylny i centralny. W odmianach takich jak G 500 4x4² zastosowano mosty portalowe, które wyraźnie zwiększają prześwit.

Klasa G łączy dwa odmienne światy. W 461 pozostaje samochodem roboczym o uproszczonym wyposażeniu, natomiast W 463 może mieć skórzaną tapicerkę, drewniane dekory, klimatyzację, elektrycznie regulowane i podgrzewane fotele, COMAND, kamerę cofania czy systemy audio Harman Kardon i Burmester. Wersje AMG dołożyły do tej konstrukcji silniki V8 i V12 oraz sportowe układy wydechowe.

Dane techniczne Mercedes-Benz Klasy G

Wersje specjalne i modele kolekcjonerskie

• 500 GE – limitowana, produkowana przez dwa lata od 1993 roku odmiana W 463 z silnikiem V8 o mocy 241 KM i prędkością maksymalną 200 km/h.
• G 55 AMG, G 63 AMG i G 65 AMG – sportowe warianty AMG. G 55 AMG osiągał początkowo 476 KM, a po modernizacji w 2007 roku 507 KM. G 65 AMG wyróżniał się silnikiem V12 biturbo.
• G 63 AMG 6x6 – sześciokołowa konstrukcja z pięcioma blokadami mechanizmów różnicowych, mostami portalowymi i systemem zmiany ciśnienia w oponach podczas jazdy. Silnik 5.5 V8 biturbo AMG rozwija 544 KM.
• G 500 4x4² – wariant z mostami portalowymi, podwójnymi amortyzatorami, prześwitem 45 cm i silnikiem 4.0 V8 biturbo o mocy 422 KM.
• Mercedes-Maybach G 650 Landaulet – seria ograniczona do 99 egzemplarzy. Łączy V12 biturbo i mosty portalowe z elektrycznie składanym miękkim dachem nad tylną częścią kabiny, fotelami z masażem oraz przegrodą oddzielającą pasażerów od kierowcy.

Wśród innych odmian spotyka się wersje Professional, Landaulet, edycje rocznicowe i Final Edition, a także samochody modyfikowane przez Brabusa, np. B63S 700 Widestar.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

Przy oględzinach Klasy G warto rozpocząć od elementów, które decydują o jej użytkowej wartości: sprawdzić działanie reduktora i wszystkich blokad mechanizmów różnicowych, a także ocenić kompletność sterowania napędem 4x4. W samochodach z mostami portalowymi szczególnego znaczenia nabiera stan specjalistycznych elementów podwozia.

Należy ustalić, czy auto zachowało specyfikację odpowiadającą danej wersji. Dotyczy to zwłaszcza modeli Professional i wojskowych, których kabiny są celowo uproszczone, oraz egzemplarzy AMG, Brabusa czy 4x4² z rozbudowanym wyposażeniem. Warto również zweryfikować funkcjonowanie wyposażenia komfortowego: klimatyzacji, elektrycznej regulacji i ogrzewania foteli, systemu COMAND, kamery cofania, Parktronica oraz układów wspomagających jazdę.

Przy samochodzie terenowym istotne są oględziny podwozia i profili zamkniętych, stan konserwacji antykorozyjnej oraz ślady eksploatacji w terenie. W Klasy G spotyka się liczne przeróbki – od orurowania i progów po felgi AMG, układy wydechowe oraz pakiety off-roadowe – dlatego warto rozróżnić wyposażenie fabryczne od późniejszych modyfikacji.

Silniki, napęd i właściwości jezdne

Klasa G prowadzi się jak samochód o konstrukcji terenowej: wysoka, pionowa kabina i rama podłużnicowa definiują jej charakter na asfalcie, a reduktor i blokady dyferencjałów pozwalają wykorzystać trakcję w trudnym terenie. W 463 zastosowano stały napęd na cztery koła; wcześniejsze W 460 korzystały z układu z dołączanym napędem przedniej osi.

W gamie silnikowej od ekonomicznych diesli po mocne wersje AMG różnica charakterów jest zasadnicza. 300 GD reprezentuje klasyczne, pięciocylindrowe diesle o mocy 88 KM. 500 GE wniósł do Klasy G V8 o mocy 241 KM. G 55 AMG w późnej wersji rozwija 507 KM, a G 63 AMG 6x6 – 544 KM z 5.5-litrowego V8 biturbo.

W samochodach z automatem komfort jazdy poprawia wielobiegowa przekładnia, natomiast starsze wersje manualne zachowują bardziej bezpośredni, użytkowy charakter. W odmianach 4x4² amortyzatory oferują tryby Sport i Comfort, co pozwala dostosować ich pracę do nawierzchni. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Sylwetkę Klasy G tworzą niemal pionowa przednia szyba, płaskie powierzchnie nadwozia, wyraźnie zaznaczone błotniki i koło zapasowe na tylnej klapie. Ten układ przetrwał kolejne serie W 460, W 461, W 463 i W 464. Charakter samochodu podkreślają także zewnętrzne zawiasy drzwi, proste klamki oraz możliwość zastosowania orurowania i poszerzonych nadkoli.

Wnętrza dzielą się wyraźnie na użytkowe i luksusowe. Wersje Professional oraz wojskowe korzystają z prostszych materiałów i ograniczonego wyposażenia. W 463 może oferować drewno, skórę designo, Alcantarę, chromowane dodatki, pakiet Exclusive, AMG Line, Carbon Package lub elementy ze stali nierdzewnej.

Wśród wyposażenia spotykanego w nowszych odmianach znajdują się podgrzewane i wentylowane fotele, wielostrefowa klimatyzacja, szyberdach, reflektory bi-ksenonowe lub LED, oświetlenie ambientowe, kamera 360 stopni, aktywny tempomat Distronic oraz asystenci martwego pola i pasa ruchu. Paleta lakierów obejmuje zarówno barwy użytkowe, jak zieleń militarna czy granat, jak i indywidualne kolory designo.

Klasa G jako pojazd służbowy i terenowy

Mercedes-Benz Klasa G był wykorzystywany przez wojsko, służby publiczne, straż pożarną i ratownictwo. Powstawał także w formie pick-upa, otwartego cabrio, hardtopu oraz specjalistycznych samochodów dla instytucji. Jeden egzemplarz przekazany do Watykanu w 1980 roku pełnił funkcję papamobile.

W niektórych krajach samochód sprzedawano do 2000 roku pod marką Puch jako Puch G. Niezależnie od oznaczenia, produkcja Klasy G była związana z Grazem w Austrii i współpracą ze Steyr-Daimler-Puch.

Podsumowanie

Mercedes-Benz Klasa G to rodzina samochodów terenowych rozwijana od 1979 roku: od prostego W 460 i użytkowego W 461 po komfortowy W 463 oraz współczesny W 464. Jej rdzeniem pozostają rama, napęd 4x4, reduktor i blokady mechanizmów różnicowych, natomiast wybór wersji obejmuje diesle, benzynowe R4 i R6, V8, V12 oraz wyjątkowe konstrukcje z mostami portalowymi i napędem 6x6. Przy wyborze egzemplarza kluczowe jest określenie, czy priorytetem ma być surowy G-Wagen do pracy w terenie, bogato wyposażony W 463 czy odmiana AMG albo limitowana wersja specjalna.