Historia Mercedes-Benz W 123

W 123 zadebiutował w listopadzie 1975 roku jako następca serii /8 (W114/W115). Mercedes zachował jej konstrukcyjną solidność, lecz zastosował nowocześniejsze nadwozie, lepiej opracowane bezpieczeństwo bierne oraz bardziej dopracowane zawieszenie. Wzmocniona kabina pasażerska i strefy kontrolowanego zgniotu należały do najważniejszych elementów konstrukcji.

Popyt na nową serię był tak wysoki, że na odbiór auta czekało się około roku, a chwilami nawet do trzech lat. W Niemczech zdarzały się dopłaty za natychmiastową dostawę, sięgające 5 000 marek. W 123 szybko trafił do flot taksówkowych, a jego diesle zasłynęły przebiegami liczonymi w setkach tysięcy kilometrów.

Za stylistykę odpowiadał Bruno Sacco. W 123 był pierwszym Mercedesem projektowanym przez niego jako szefa stylizacji marki: bardziej płaskie powierzchnie karoserii, większe przeszklenia i zintegrowane z nadwoziem zderzaki odróżniały go od poprzednika.

Wersje nadwoziowe i następcy serii 123

Podstawą gamy był czterodrzwiowy sedan W123. W 1977 roku pokazano dwudrzwiowe coupé C123: miało krótszy rozstaw osi, długie drzwi, niższą linię dachu i brak środkowego słupka B. Oznaczenia 230 C, 280 C, 230 CE oraz 280 CE wskazują na odmiany coupé; litera E oznacza wtrysk paliwa.

We wrześniu 1977 roku na salonie we Frankfurcie pokazano kombi, które od 1978 roku trafiło do regularnej sprzedaży. S123, określany jako T-Modell, rozwijał skrót jako Touring und Transport i był pierwszym seryjnie produkowanym kombi Mercedesa. Mógł mieć składane tylne siedzenie, relingi dachowe, roletę przestrzeni bagażowej, a opcjonalnie dwa dodatkowe miejsca w trzecim rzędzie, co dawało konfigurację do siedmiu osób.

Powstawały także sedany z wydłużonym rozstawem osi 3425 mm, wobec 2795 mm w zwykłym W123, oraz podwozia przeznaczone pod zabudowy karetek i karawanów. Następcą całej serii został W124, wprowadzony w 1985 roku.

Najważniejsze cechy W 123

• Szeroka gama napędów: benzynowe cztero- i sześciocylindrowe jednostki oraz diesle cztero- i pięciocylindrowe.
• Napęd klasycznej limuzyny: silnik z przodu, napęd na tylne koła, przednie zawieszenie MacPhersona i przekładnia kierownicza ze wspomaganiem kulkowym.
• Diesle o dużej trwałości: OM616 występował jako 200 D i 240 D, a pięciocylindrowy OM617 jako 300 D; w turbodieslu 300 TD osiągał 125 KM.
• Rozpoznawalne wyposażenie: w bogatszych wersjach spotyka się fornir Zebrano, tapicerkę MB-Tex, klimatyzację, elektryczne szyby i lusterka, tempomat, ABS, szyberdach oraz radio Becker lub Blaupunkt.
• W pełni tarczowy układ hamulcowy: hamulce tarczowe na obu osiach i wspomaganie hamulców należały do rozwiązań konstrukcyjnych serii.

Dane techniczne Mercedes-Benz W 123

Wersje szczególne: C123, S123 i samochody specjalistyczne

C123/CE wyróżnia się nadwoziem bez słupka B, krótszym rozstawem osi i bardziej opadającą linią dachu. Odmiany 230 CE oraz 280 CE z wtryskiem są technicznie odrębną propozycją wobec gaźnikowych 230 C i 280 C.

S123 T-Modell ma szczególne znaczenie w historii marki jako pierwsze seryjne kombi Mercedesa. Praktyczne wyposażenie obejmowało składaną kanapę, roletę bagażnika i możliwość montażu trzeciego rzędu siedzeń.

Do rzadszych odmian należą wydłużone wersje siedmio- lub ośmioosobowe oraz podwozia z kompletną przednią częścią nadwozia, wykorzystywane do budowy ambulansów i karawanów. Wśród aut eksportowych występowały m.in. wersje USA z lampami bocznymi i katalizatorem.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem W 123

Najważniejsza jest ocena stanu blacharki. Korozja często pojawia się na nadkolach, progach, dolnych krawędziach drzwi, w przetłoczeniach pod klamkami oraz w gniazdach podnośnika. Trzeba sprawdzić te miejsca od spodu, a nie ograniczać się do oględzin lakieru.

Warto zweryfikować działanie wyposażenia dodatkowego: klimatyzacji, centralnego zamka, elektrycznych szyb i lusterek, szyberdachu, ogrzewania tylnej szyby, tempomatu oraz ABS w późniejszych egzemplarzach. W S123 należy obejrzeć stan składanej kanapy, rolety, relingów i ewentualnego trzeciego rzędu.

Dużym ułatwieniem przy obsłudze jest niewielka ilość elektroniki, czytelna konstrukcja oraz dostępność katalogów części, instrukcji i dokumentacji serwisowej. W samochodzie z dużym przebiegiem szczególnie istotne są udokumentowane naprawy, ponieważ wartości 300–400 tys. km na liczniku nie należą w tej serii do rzadkości.

Silniki, skrzynie biegów i prowadzenie

W123 nie został zbudowany jako samochód sportowy. Jego charakter wyznaczają miękko pracujące zawieszenie, spokojna reakcja na nierówności, dobra widoczność przez duże szyby i napęd tylnej osi. Przekładnia kierownicza z obiegiem kulek oraz długi rozstaw osi sedana sprzyjają stabilnej jeździe na trasie.

Diesle 200 D i 240 D z rodzin OM615/OM616 są wyborem dla kierowcy stawiającego na prostą konstrukcję, natomiast pięciocylindrowy 300 D (OM617) oferuje 88 KM. 300 TD Turbodiesel z tym samym układem pięciu cylindrów osiąga 125 KM i lepiej pasuje do cięższego kombi.

1. 230 E – benzynowy silnik ze wtryskiem, łączący sprawniejszą reakcję na gaz z klasycznym charakterem W123.
2. 280 E – sześciocylindrowe 2,8 l i 177–185 KM; najmocniejsza benzynowa propozycja w gamie.
3. 280 CE – sześciocylindrowe coupé bez słupka B, łączące 2,8-litrowy silnik z sylwetką C123.
4. 300 D – pięciocylindrowy diesel 3,0 l o mocy 88 KM.
5. 300 TD Turbodiesel – pięciocylindrowy diesel 3,0 l z turbodoładowaniem i mocą 125 KM, przeznaczony dla S123. undefined

Nadwozie i wnętrze

W123 ma regularne, poziome linie, wysoką kabinę i duże powierzchnie szyb. Przód tworzą cienka osłona chłodnicy, duże reflektory oraz zderzak z centralną gumową listwą ochronną. W zależności od wersji stosowano reflektory o układzie okrągłym lub prostokątnym, chromowane listwy, duże kołpaki i aluminiowe felgi Barock.

W coupé szczególnym detalem są długie drzwi i całkowicie otwarta przestrzeń po opuszczeniu szyb – efekt braku słupka B. Sedan i kombi stawiają na funkcję: duże drzwi, łatwy dostęp do kabiny oraz obszerne bagażniki.

Deska rozdzielcza jest wykończona miękkim poliuretanem, ma zaokrąglone powierzchnie, zagłębione przełączniki i proste, czytelne zegary z analogowym zegarem. Spotyka się tapicerkę materiałową, skórzaną i MB-Tex; szczególnie trwałe są fotele w dwóch ostatnich materiałach. Droższe odmiany otrzymywały dekor Zebrano. Paleta lakierów obejmowała biel, srebro, brązy, czerwienie, pastele i lakiery metalizowane.

W 123 jako samochód użytkowy

W 123 był wykorzystywany jako taksówka, samochód służbowy, ambulans, radiowóz i wydłużona limuzyna. Taka różnorodność wynikała z dostępności kilku nadwozi, mocnej konstrukcji oraz szerokiej gamy silników. Duży prześwit, trwałe zawieszenie i proste elementy obsługi dobrze odpowiadały codziennej eksploatacji.

W Polsce warto pamiętać, że samochód w wieku co najmniej 30 lat może spełniać warunki rejestracji jako pojazd zabytkowy, o ile zostanie uznany za posiadający odpowiednią wartość historyczną i zachowany w wymaganym stopniu oryginalności.

Mercedes-Benz W 123 – podsumowanie

Mercedes-Benz W 123 to seria z lat 1975–1986, która połączyła konstrukcję poprzedniej /8 z nowym nadwoziem autorstwa Bruno Sacco. Do wyboru były sedan W123, coupé C123 i kombi S123/T-Modell, a także odmiany wydłużone oraz pod zabudowy specjalistyczne.

Przy wyborze konkretnego egzemplarza decydują stan karoserii w miejscach podatnych na korozję, sprawność wyposażenia oraz udokumentowana obsługa. Mechanicznie charakter modelu tworzą tylni napęd, komfortowe zawieszenie, manualne lub automatyczne skrzynie i szeroka paleta silników – od oszczędnych diesli OM616/OM617 po sześciocylindrowe 280 E i 280 CE.