BMW 700 – kup klasyka

Historia BMW 700

BMW 700 powstało w okresie, gdy sytuacja finansowa BMW była bardzo trudna. Punktem wyjścia była BMW 600, lecz nowy samochód otrzymał dłuższe podwozie i całkowicie odmienne, dwudrzwiowe nadwozie. Premiera coupé oraz limuzyny odbyła się podczas salonu samochodowego we Frankfurcie w 1959 roku; już początkowe zamówienia sięgnęły 25 000 sztuk.

Był to pierwszy samochód BMW z nadwoziem samonośnym. Zastosowanie lekkiej konstrukcji połączono z dwucylindrowym, chłodzonym powietrzem bokserem o pojemności 697 cm³, wywodzącym się konstrukcyjnie z jednostek motocyklowych BMW. Łączna produkcja przekroczyła 188 000 egzemplarzy, a w 1960 roku fabryka osiągnęła tempo 155 sztuk dziennie. Model odegrał istotną rolę w odzyskaniu przez BMW stabilności finansowej.

Rozwój gamy BMW 700

Bezpośrednim poprzednikiem BMW 700 była BMW 600. Model 700 od początku oferowano jako coupé i limuzynę, a następnie ofertę rozszerzono o kabriolet.

W 1960 roku pojawiło się 700 Sport, później nazwane 700 CS, z mocniejszym silnikiem o mocy 40 KM. W tym samym roku dla limuzyny udostępniono przekładnię półautomatyczną. Limuzynę zastąpiło w 1962 roku BMW 700 Luxus, a w 1963 roku zmodernizowane BMW 700 LS. Produkcję zakończono w listopadzie 1965 roku; wraz z nią BMW wycofało się z segmentu samochodów ekonomicznych.

Najważniejsze cechy BMW 700

• Pierwsze samonośne BMW: 700 było pierwszym autem marki z konstrukcją monocoque.
• Bokser z tyłu: chłodzony powietrzem, dwucylindrowy silnik 697 cm³ pracuje za tylną osią i napędza tylne koła.
• Niska masa: zależnie od wersji auto waży około 620–700 kg, co współgra z jego zwrotnością.
• Szeroka paleta nadwozi: coupé, limuzyna, Luxus, L/LS, odmiany S/LS oraz kabriolet.
• Konstrukcja sportowa: odmiany Sport otrzymywały większą moc i zmodyfikowane zawieszenie; samochód startował również w wyścigach i rajdach.
• Rzadki kabriolet: powstało zaledwie 2 592 egzemplarzy otwartej wersji.

Dane techniczne BMW 700

Wersje szczególne i sportowe

Najważniejszą wersją drogową było BMW 700 Sport, później oznaczane jako 700 CS. Moc podniesiono z 30 do 40 KM, między innymi dzięki nowemu gaźnikowi. Odmiany sportowe wykorzystywano w sporcie motorowym, a ich podwozie otrzymało modyfikacje.

Najbardziej bezkompromisowym rozwinięciem była wyścigowa BMW 700 RS. Zbudowano tylko dwa ręcznie wykonane egzemplarze. Hans Stuck wygrał tym samochodem niemieckie mistrzostwa górskie, a jeden z dwóch 700 RS znajduje się w muzeum BMW w Monachium.

Wyróżnia się także kabriolet: przy produkcji wynoszącej 2 592 sztuki jest wyraźnie rzadszy od pozostałych odmian nadwoziowych.

Na co zwrócić uwagę przy BMW 700

Przy ocenie BMW 700 warto ustalić zgodność konkretnej wersji z dokumentacją oraz sprawdzić, czy zachowały się fabryczne instrukcje obsługi i katalogi części oferowane przez BMW. Ma to szczególne znaczenie przy rozróżnianiu limuzyn Luxus i LS, odmian Sport/CS oraz rzadkiego kabrioletu.

Warto również zweryfikować kompletność elementów charakterystycznych dla modelu: czterobiegowej skrzyni, instalacji 12 V, zamykanego schowka, analogowego zegara, miejsca na koło zapasowe oraz wyposażenia radiowego, jeśli samochód je posiada.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

BMW 700 łączy niewielkie rozmiary z układem napędowym rzadko spotykanym w małych samochodach tej epoki: silnik bokser znajduje się z tyłu, a napęd trafia na tylne koła. Lekka konstrukcja o masie od około 620 kg oraz zwarty rozstaw osi 2,275 m przekładają się na dużą zwrotność.

Standardowe 30–34 KM wystarczało do jazdy użytkowej, natomiast 40-konne BMW 700 Sport i 700 CS wyraźnie przesuwały akcent w stronę dynamiki. Prędkość maksymalna około 120 km/h pokazuje, że nawet podstawowy 700 nie był wyłącznie miejskim mikrosamochodem. undefined

Nadwozie i wnętrze

Sylwetkę BMW 700 zaprojektował Giovanni Michelotti. Auto otrzymało proste, wyraźnie zarysowane proporcje, inne niż typowe dla ówczesnego BMW; w przedniej części nie występuje charakterystyczna podwójna nerka. Tylne płetwy wpisują się natomiast w europejską stylistykę przełomu lat 50. i 60.

Kabriolet był opracowany przez firmę Baur i wyróżniał się staranniejszym wykończeniem. Kabina mieści cztery osoby. W oryginalnych wnętrzach spotyka się trwałe tapicerki winylowe, zamykany schowek oraz analogowy zegar, a radioodbiornik należał do dostępnego wyposażenia. Mimo długości około 3,54 m przewidziano bagażnik o stosunkowo dużej pojemności jak na tę klasę auta oraz miejsce na koło zapasowe.

BMW 700 poza drogą

BMW 700 odniosło sukcesy w sportach motorowych zarówno jako samochód seryjny, jak i baza dla wyścigowego 700 RS. W Argentynie produkowano jego odmianę pod nazwą De Carlo 700 przez firmę Metalmecánica.

Egzemplarze BMW 700 mogą być rejestrowane jako pojazdy zabytkowe. Przy identyfikacji auta przydatne są oryginalne materiały producenta, w tym instrukcje obsługi oraz katalogi części.

Podsumowanie

BMW 700 jest małym BMW z lat 1959–1965, rozpoznawalnym po samonośnym nadwoziu, tylnym silniku bokser 697 cm³ i napędzie na tylne koła. Wybór obejmuje praktyczną limuzynę, coupé, mocniejsze 700 Sport/CS oraz znacznie rzadszy kabriolet. Dla miłośnika techniki marki szczególnie interesujące są niska masa, czterobiegowa przekładnia, 12-woltowa instalacja i bezpośredni związek modelu z powojennym przełomem BMW.