Historia Alfa Romeo Alfasud

Alfasud powstał jako kompaktowy Alfa Romeo dla znacznie szerszego grona kierowców niż dotychczasowe sportowe modele marki. Nazwa nie była przypadkowa: „sud” oznacza po włosku południe, a samochód produkowano w nowym zakładzie w Pomigliano d’Arco pod Neapolem. Projekt nadzorował inżynier Rudolf Hruska, za kształt nadwozia odpowiadał Giorgetto Giugiaro.

Publiczny debiut nastąpił na Salonie Samochodowym w Turynie w 1971 roku. Konstrukcja była dla Alfa Romeo radykalną zmianą. Alfasud otrzymał silnik umieszczony z przodu wzdłużnie, napęd przednich kół oraz chłodzony cieczą, czterocylindrowy silnik typu boxer. Włoski kompakt wyróżniał się też czterema hamulcami tarczowymi; przednie tarcze ulokowano przy skrzyni biegów, co ograniczało masę nieresorowaną.

Pierwsza wersja była czterodrzwiowym sedanem z niewielką klapą bagażnika. Produkcja podstawowego Alfasuda zakończyła się w 1983 roku, a w ciągu życia modelu powstało ponad milion egzemplarzy.

Rozwój modelu i odmiany nadwoziowe

Ewolucję Alfasuda wyznaczały modernizacje z 1977 i 1980 roku. W ostatniej fazie produkcji powiększono między innymi klapę tylną, a od 1981 roku dołączył trzydrzwiowy hatchback; w 1982 roku ofertę rozszerzył hatchback pięciodrzwiowy.

Ważne odmiany rodziny Alfasud:

• Alfasud ti – mocniejsza, bardziej sportowa wersja wprowadzona pod koniec 1973 roku; występowała również jako sedan dwudrzwiowy.
• Alfasud Giardinetta – trzydrzwiowe kombi, przedstawione w 1975 roku; jego produkcję zakończono pod koniec 1981 roku.
• Alfasud Sprint – dwudrzwiowe, czteromiejscowe coupé, wprowadzone w 1976 roku. Sprint pozostał w produkcji dłużej niż sedan, do 1988 roku.

Następcą Alfasuda został w 1983 roku Alfa Romeo 33, produkowany do 1994 roku.

Co wyróżnia Alfa Romeo Alfasud

Najważniejszym elementem Alfasuda jest silnik boxer. Płaski układ cylindrów obniża środek ciężkości, zapewnia równą pracę i nadaje autu charakterystyczne brzmienie, dobrze znane miłośnikom starych Alf. Połączenie boksera z napędem przednim stanowiło w latach 70. nietypową receptę na kompakt o sportowym usposobieniu.

Na uwagę zasługują także rozwiązania podwozia: przednie koła prowadzą wahacze trójkątne, z tyłu zastosowano sztywną oś, a cztery tarcze hamulcowe były rozwiązaniem rzadkim w tej klasie. Przednie hamulce umieszczone przy skrzyni biegów redukowały masę nieresorowaną.

Dla kolekcjonera istotna jest kompletność samochodu. Oryginalne koło zapasowe, dekielki felg, elementy zderzaków, spojler, radio z logo Alfa Romeo, zestaw książek, instrukcja, kluczyki czy historyczne włoskie tablice ułatwiają zachowanie specyfikacji z epoki.

Dane techniczne Alfa Romeo Alfasud

Wersje sportowe i specjalne

Alfasud ti był pierwszym wyraźnie sportowym rozwinięciem sedana. Łączył lżejsze nadwozie z mocniejszymi silnikami boxer, a jego wersje 1.5 osiągały 84–86 KM.

W sportowej części gamy szczególne miejsce zajmuje Alfasud Sprint. Coupé otrzymało nisko poprowadzoną linię nadwozia i było oferowane także w odmianach Quadrifoglio Verde (Q.V.); silnik 1.5 w tej wersji osiągał do 105 KM. Najmocniejszy Sprint z jednostką 1,7 l rozwijał 118 KM.

Rzadszą edycją był Sprint Veloce „Plus”, ograniczony do 2000 sztuk. W zależności od wykonania wyróżnikami były przyciemniane szyby, dedykowana tapicerka welurowa, drewniana kierownica oraz elementy wykończenia imitujące drewno.

Słabe punkty i kontrola przed zakupem

Kluczową sprawą przy oględzinach Alfasuda jest korozja nadwozia. Należy dokładnie sprawdzić progi, nadkola, tylną klapę, odpływy w bagażniku oraz punkty podłużnic. Samochód po renowacji lakierniczej wymaga weryfikacji zakresu wykonanych blacharskich napraw; szczególnie wartościowy jest egzemplarz, w którym zachowano fabryczny kolor i udokumentowano prace.

W kabinie często pęka deska rozdzielcza. Zachowana oryginalna tapicerka oraz nieuszkodzona deska należą do trudniejszych do znalezienia elementów.

W dokumentacji serwisowej warto szukać potwierdzenia wymiany rozrządu, przewodów paliwowych, płynów i filtrów, a także regulacji oraz synchronizacji gaźników. Kontroli wymagają również chłodnica, sprzęgło, amortyzatory i cały układ hamulcowy: tarcze, klocki, zaciski, pompy oraz przewody. W Alfasudzie z czterema tarczami sprawny i równo działający układ hamulcowy ma zasadnicze znaczenie.

Silnik, prowadzenie i wrażenia z jazdy

Bokser Alfasuda pracuje nisko i szeroko, dzięki czemu pomaga obniżyć środek ciężkości auta. W zestawieniu z lekką konstrukcją, przednim napędem i precyzyjnym, lekkim układem kierowniczym daje to zwinne zachowanie na krętej drodze. Samochód był ceniony za prowadzenie, mimo że z tyłu zastosowano sztywną oś.

Wersja 1.2 o mocy 63 KM była punktem wyjścia gamy, natomiast ti, Quadrifoglio Verde i Sprint mocniej podkreślały sportowy charakter konstrukcji. Sprint 1.7 o mocy 118 KM był najmocniejszą odmianą wymienianą w rodzinie Alfasud. Charakterystyczny dźwięk czterocylindrowego boksera pozostaje równie ważną częścią jazdy jak sama dynamika. 1. Alfasud 1.2 – 1186 cm³, 63 KM, prędkość maksymalna 153 km/h. 2. Alfasud ti 1.5 – sportowy sedan, wczesne wersje osiągały 84 KM, późniejsze do 86 KM. 3. Alfasud Sprint Q.V. – coupé z silnikiem 1.5 o mocy do 105 KM. 4. Alfasud Sprint 1.7 – czterocylindrowy boxer 1712 cm³, do 118 KM.

Nadwozie i wnętrze

Giorgetto Giugiaro narysował Alfasuda jako zwarty, klinowaty sedan o sportowej proporcji i charakterystycznym, opadającym tyle typu fastback. Późniejsze hatchbacki zachowały tę funkcjonalną sylwetkę, a Sprint przełożył język stylistyczny Alfasuda na niskie, dwudrzwiowe coupé.

W kabinie spotyka się tapicerki materiałowe i welurowe: czarne, brązowe, beżowe albo czarno-czerwone. Do wyposażenia należały między innymi przednie i tylne pasy bezpieczeństwa, mechaniczny licznik kilometrów oraz radio fabryczne. Charakterystycznym dodatkiem były aluminiowe felgi „mille righe”. Spotykane wyposażenie obejmuje też tylny spojler, zegarek, gumowe dywaniki i ozdobne okładziny słupków z drewna lub imitacji drewna.

Dokumentacja i oryginalność

Przy Alfasudzie warto ocenić nie tylko stan blacharki, lecz także zgodność detali z okresem produkcji. Oryginalne wnętrze, radio, felgi, kapsle, spoiler i elementy wykończenia mają znaczenie przy zachowaniu fabrycznego charakteru samochodu.

Dodatkowym atutem są książka serwisowa, instrukcja obsługi, karta pojazdu, komplet oryginalnych kluczyków oraz udokumentowana historia właścicieli. Egzemplarze uczestniczące w zlotach klasyków i rajdach okolicznościowych bywają wyposażone w historyczne tablice rejestracyjne, w tym włoskie.

Podsumowanie

Alfa Romeo Alfasud to kompakt z lat 70. i początku lat 80., który połączył przedni napęd z chłodzonym cieczą bokserem, czterema hamulcami tarczowymi i projektem Giorgetta Giugiaro. Wybór obejmuje sedany, praktyczną Giardinettę, hatchbacki oraz coupé Sprint.

Przy zakupie najważniejsze są stan progów, nadkoli i podłużnic, jakość wcześniejszych napraw blacharskich, kondycja hamulców oraz kompletność wnętrza. Dobrze utrzymany Alfasud odwdzięcza się niskim środkiem ciężkości, charakterystycznym odgłosem boksera i precyzyjnym prowadzeniem.