Historia Alfa Romeo Giulia

Giulia zadebiutowała 27 czerwca 1962 roku na torze Monza jako następczyni Giulietty. Pierwszą odmianą była Giulia TI (Turismo Internazionale) z silnikiem 1600. Choć czterodrzwiowe nadwozie Berlina miało wyraźnie kanciaste proporcje, opracowano je z dużą dbałością o aerodynamikę: współczynnik oporu powietrza wynosił około 0,32–0,34.

To właśnie zestawienie praktycznego, czterodrzwiowego nadwozia z rozwiązaniami kojarzonymi ze sportowymi Alfa Romeo definiowało Giulię. Aluminiowy czterocylindrowy silnik DOHC, pięciobiegowa skrzynia i cztery hamulce tarczowe były w latach 60. techniką spotykaną w autach o znacznie bardziej sportowym charakterze. Powstało ponad 570 000 sedanów Giulia, a produkcja Berlina trwała do 1978 roku.

Giulia znalazła zastosowanie także poza prywatnym ruchem drogowym. Jej osiągi sprawiły, że trafiała do formacji Polizia i Carabinieri, a odmiany o sportowym charakterze brały udział w wyścigach turystycznych, rajdach i zawodach górskich.

Rozwój modeli Giulia

Nazwa Giulia obejmuje kilka blisko spokrewnionych, lecz stylistycznie odmiennych samochodów. Sedany Giulia TI, 1300, Super i późniejsza Nuova Super stanowiły zasadniczą linię czterodrzwiową. Giulia Super z 1965 roku rozwijała 98 KM i osiągała 175 km/h, natomiast późniejsze Super 1.3 i 1.6 oraz Nuova Super otrzymały zmienioną stylizację.

Równolegle rozwijano coupé Bertone: Sprint GT, Sprint GT Veloce, GT 1300 Junior, GT 1600 Junior, 1750 GTV i 2000 GTV. Produkowane od 1963 do 1976 coupé GT Bertone przekroczyły 200 000 egzemplarzy. Wczesne auta łatwo rozpoznać po charakterystycznym uskoku przedniej krawędzi maski, znanym jako Scalino lub stepnose.

Do rodziny należały też otwarte odmiany. Giulia Spider z nadwoziem Pininfarina powstawał w latach 1962–1965, Giulia GTC był czteroosobowym kabrioletem 2+2 wykonanym przez Touring w latach 1965–1966, a Sprint i Sprint Speciale były zmodernizowanymi konstrukcjami Giulietty z jednostkami 1.6.

Najważniejsze cechy Alfa Romeo Giulia

• Silnik Nord DOHC: czterocylindrowa jednostka z aluminiowym blokiem i głowicą, z dwoma wałkami rozrządu w głowicy.
• Napęd na tył i pięć przełożeń: większość odmian otrzymała pięciobiegową skrzynię manualną; wczesne wersje spotyka się również z dźwignią zmiany biegów przy kolumnie kierowniczej.
• Hamulce tarczowe na czterech kołach: rozwiązanie stanowiące standard w Giulia od początku produkcji.
• Szeroka paleta nadwozi: Berlina, coupé Bertone, Spider Pininfariny oraz kabriolet GTC Touring.
• Sportowe pochodzenie: TI Super, GTA i GTAm były lekkimi lub homologacyjnymi odmianami przeznaczonymi do rywalizacji.
• Rozpoznawalne detale: tarcza chłodnicy Alfa Romeo scudetto, dwa albo cztery okrągłe reflektory w sedanie, długi tylny zwis i charakterystyczne przetłoczenia maski oraz boków.

Dane techniczne Alfa Romeo Giulia

Wersje specjalne i sportowe

Giulia TI Super była najmocniejszym sportowym sedanem wczesnej gamy. Z silnikiem o mocy 112 KM, hamulcami tarczowymi i ograniczoną produkcją 501 sztuk osiągała około 190 km/h.

GTA 1300 i GTA 1600 noszą przydomek Alleggerita. Lekkie nadwozie z elementami aluminiowymi, sportowo przygotowany silnik i niska masa czyniły z nich odmiany przeznaczone do homologacji i rywalizacji.

GTAm był odmianą homologacyjną Group 2 opartą na silniku 2.0. Wyróżniały go mechaniczny wtrysk, poszerzone nadkola oraz znacznie wyższa moc niż w seryjnych coupé. Wśród coupé warto też rozróżniać wczesne Scalino, późniejsze nadwozia unificato oraz pierwsze Giulia Super z emblematem Bollino d’Oro na słupku C.

Silniki, skrzynie biegów i prowadzenie

Charakter Giulię buduje wysokoobrotowy czterocylindrowy silnik Nord i tylni napęd. Aluminiowa konstrukcja jednostki oraz dwa wałki rozrządu odróżniają ją od wielu rodzinnych sedanów jej epoki, a pięciobiegowa przekładnia pozwala efektywnie wykorzystywać zakres obrotów.

Czterodrzwiowa Giulia 1300 osiągała 160 km/h mimo mniejszej pojemności. W odmianie 1600 GT Veloce moc wynosiła 106–112 KM, a prędkość maksymalna około 180 km/h. Spider 1600 rozwijał zależnie od wersji 92–112 KM i osiągał około 170–180 km/h.

1. Giulia TI / Super – wybór dla osoby szukającej sportowego sedana z czterema drzwiami; Super 1.6 rozwijał 98 KM.
2. GT 1300 Junior i GT 1600 Junior – coupé Bertone o niższej masie i klasycznej sylwetce.
3. 1750 GTV i 2000 GTV – większe pojemności silnika w nadwoziu coupé.
4. GTA i GTAm – wersje o wyścigowej specyfikacji, z odchudzoną konstrukcją albo homologacyjnym przygotowaniem.
5. Spider 1600 – dwumiejscowy kabriolet Pininfariny, ważący około 880 kg. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Berlina Giulia zaskakuje zestawieniem wysokiej, niemal pudełkowej kabiny z aerodynamicznym tyłem typu Kamm. Jej sylwetkę rozpoznaje się po długim bagażniku, wyraźnie przetłoczonej masce, tarczy scudetto i układzie dwóch lub czterech reflektorów.

Coupé GT, GTV i Junior otrzymały nadwozie Bertone przypisywane Giorgio Giugiaro. Wczesne coupé Scalino ma wyraźny schodek pomiędzy maską a pasem przednim. Spider zaprojektowany przez Pininfarinę ma zupełnie inną, niską i otwartą formę, zaś Sprint Speciale wiąże się z pracami Franco Scaglione dla Bertone.

We wnętrzu dominują okrągłe zegary; w bogatszych i sportowych wersjach spotyka się dodatkowe wskaźniki temperatury oleju, temperatury cieczy i ciśnienia oleju oraz fotele kubełkowe. Stosowano tapicerkę ze skaju, tkaniny lub skóry, dekory imitujące drewno i czarne panele. Wśród wyposażenia występowały radio, elektryczna antena, ogrzewanie tylnej szyby, licznik dzienny, podłokietnik, pasy bezpieczeństwa oraz drewniane kierownice sportowe. Standardowe koła miały zwykle 14 cali, podczas gdy w Spiderach i wczesnych autach spotyka się także obręcze 15-calowe.

Giulia w sporcie historycznym

Od sportowych sedanów TI Super po GTA i GTAm, rodzina Giulia ma bezpośredni związek z homologacją FIA i wyścigami turystycznymi. Samochody te mogą uczestniczyć w imprezach sportu historycznego, takich jak Tour Auto, Monte Carlo, Le Mans Classic, Spa czy U2TC, o ile spełniają wymagania regulaminu danej imprezy.

Dla zachowania zgodności z historyczną specyfikacją istotne są elementy charakterystyczne dla konkretnej wersji: właściwy silnik Nord, gaźniki lub wtrysk, pięciobiegowa skrzynia, typ nadwozia oraz detale takie jak Scalino, felgi Campagnolo lub Mille Miglia i wyposażenie kokpitu. Dokumenty ASI, FIVA, Club Alfa Romeo, Certificato di Origine oraz homologacja FIA mogą potwierdzać pochodzenie albo specyfikację pojazdu.

Podsumowanie

Klasyczna Alfa Romeo Giulia z lat 1962–1978 to rozbudowana rodzina włoskich samochodów z silnikami Nord DOHC, tylnym napędem i – w większości odmian – pięciobiegową skrzynią manualną. Berlina oferuje cztery drzwi i aerodynamiczne nadwozie, coupé Bertone obejmują GT, Junior i GTV, a Spider Pininfariny reprezentuje otwartą stronę gamy. TI Super, GTA i GTAm wyróżniają się lekką konstrukcją oraz powiązaniem ze sportem motorowym.