Historia MG MGA

MG MGA zadebiutował na salonie we Frankfurcie w 1955 roku. Był wyraźnym odejściem od przedwojennej w charakterze sylwetki serii T: zamiast osobnych błotników i wysokiej pozycji za kierownicą otrzymał gładko zintegrowane nadwozie, nisko poprowadzony przód oraz siedzenia umieszczone znacznie niżej.

Punktem wyjścia dla projektu był prototyp przygotowany z myślą o Le Mans. Konstrukcja zachowała prostą, sztywną ramę drabinkową, lecz jej szerokie podłużnice i poprzeczne usztywnienia pozwoliły obniżyć fotele. MG zastosowało też czterocylindrowy silnik BMC B-Series, używany wcześniej w MG Magnette. Do zakończenia produkcji w lipcu 1962 roku powstało ponad 101 000 egzemplarzy MGA; około 95% trafiło na eksport, przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych.

Rozwój serii MGA

Poprzednikiem MGA był MG TF 1500 Midget, a następcą od 1962 roku — MGB.

• MGA 1500 rozpoczął produkcję z jednostką 1489 cm³ o mocy 68 KM, później podniesionej do 72 KM. Powstało około 58 750 aut tej odmiany.
• MGA Twin Cam z 1958 roku otrzymał 1588 cm³, dwa wałki rozrządu w głowicy i około 108 KM. Produkcję zakończono w 1960 roku po zbudowaniu 2111 sztuk.
• MGA 1600 wszedł do oferty w 1959 roku z silnikiem 1588 cm³ i mocą około 80 KM.
• MGA 1600 De Luxe wykorzystywał elementy podwozia pozostałe po Twin Cam.
• MGA Mk II z 1961 roku dostał silnik 1622 cm³ o mocy około 86–90 KM; oferowano również Mk II De Luxe.

Przez cały okres produkcji dostępne były dwa zasadnicze nadwozia: roadster i coupé. Zbudowano około 91 194 roadsterów oraz 9887 coupé.

Najważniejsze cechy MGA

MGA wyróżnia stalowe nadwozie z błotnikami wkomponowanymi w bryłę, rama drabinkowa oraz niska masa własna wynosząca około 902 kg. W porównaniu z MG TF kierowca i pasażer siedzą niżej, mają więcej miejsca na nogi, a niemal pionowa kierownica tworzy typową dla MGA pozycję za kierownicą.

Samochód pozostaje całkowicie mechaniczny: nie ma elektronicznych systemów wspomagających, a napęd przekazują czterobiegowa skrzynia ręczna, mechaniczne sprzęgło i tylna oś napędowa. Roadster rozpoznaje się po składanym brezentowym dachu i wpinanych szybach bocznych (side screens).

Dane techniczne MG MGA

Wersje szczególne MGA

MGA Twin Cam jest najbardziej technicznie odmienną wersją serii. Silnik AEH 546 z dwoma wałkami rozrządu osiągał około 108 KM, a układ hamulcowy obejmował cztery tarcze Dunlop. Samochód otrzymał także koła z centralną nakrętką. Z 2111 egzemplarzy powstało 1788 roadsterów i 323 coupé.

MGA 1600 De Luxe oraz Mk II De Luxe łączyły standardowe nadwozia z rozwiązaniami podwoziowymi wywodzącymi się z Twin Cam. Wśród fabrycznych akcesoriów spotyka się twardy dach Vanden Plas, osłonę tonneau, chromowane koła szprychowe, bagażnik montowany z tyłu oraz dodatkowe reflektory.

Eksploatacja i punkty wymagające uwagi

MGA ma nieskomplikowaną konstrukcję mechaniczną, a dostępność części zamiennych jest dobra. Przy oględzinach warto zweryfikować zgodność numerów ramy, nadwozia i silnika z dokumentacją oraz fabryczną specyfikacją, zwłaszcza w autach zachowanych jako matching numbers.

Szczególnej ostrożności wymaga MGA Twin Cam. Wczesne egzemplarze miały poważne problemy z niezawodnością silnika; trudności te ograniczyły powodzenie wersji i zostały usunięte dopiero po zakończeniu produkcji w 1960 roku. W samochodach zmodernizowanych można spotkać pięciobiegową skrzynię, sportowe fotele, drewnianą kierownicę Moto-Lita lub Nardi czy radio Becker albo Blaupunkt — nie są to jednak elementy standardowej, pierwotnej specyfikacji MGA.

Silniki, prowadzenie i wrażenia z jazdy

Przy masie około 900 kg MGA reaguje bezpośrednio na ruchy kierownicą z przekładnią zębatkową. Nisko osadzone fotele, długa maska widziana zza kierownicy i tylny napęd definiują sposób jazdy tego modelu. Sztywna tylna oś na resorach piórowych wymaga odmiennego prowadzenia niż współczesne zawieszenia niezależne, natomiast przednie podwójne wahacze zapewniają precyzyjne prowadzenie przednich kół.

Dla MGA 1500 podawano prędkość maksymalną około 145–150 km/h, przyspieszenie 0–100 km/h w około 16 s oraz średnie zużycie paliwa 9–10 l/100 km. Twin Cam osiągał około 181 km/h dzięki mocy 108 KM.

1. MGA 1500 — 1489 cm³, 68–72 KM; podstawowa odmiana serii z dwoma gaźnikami SU H4.
2. MGA 1600 — 1588 cm³, około 80 KM; wersja rozwijająca koncepcję 1500.
3. MGA Mk II — 1622 cm³, około 86–90 KM; końcowa odmiana modelu.
4. MGA Twin Cam — 1588 cm³ DOHC, około 108 KM i cztery hamulce tarczowe Dunlop. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Sylwetka MGA zerwała z formą MG TD i TF: stalowa karoseria ma zintegrowane błotniki, zaokrąglone burty, nisko umieszczoną atrapę chłodnicy oraz długą maskę. Współczynnik oporu powietrza poniżej 0,45 był jak na połowę lat 50. zaawansowaną wartością. Roadster ma miękki dach i odpinane szyby boczne, natomiast coupé odróżniają stały dach, drzwi i zamknięta kabina.

Wnętrze MGA podporządkowano kierowcy: deska rozdzielcza jest prosta, a zegary Smiths mają lotniczy charakter. Stosowano tapicerkę skórzaną lub ze skaju. Wśród spotykanych lakierów fabrycznych znajdują się Glacier Blue, Old English White, Orient Red, British Racing Green, Island Green i Tyrolite Green. W późniejszych autach tylne lampy są większe i mają zintegrowane kierunkowskazy.

MGA w sporcie i dokumentacja pochodzenia

Geneza MGA jest związana z Le Mans: prototyp EX 175 powstał po pracach nad bardziej opływowym MG T-Type przygotowanym dla kierowcy George’a Phillipsa. W wyścigu 24h Le Mans 1955 dwa z trzech prototypów MG ukończyły zawody na 12. i 17. miejscu.

MGA startowało także w amerykańskich zawodach regionalnych i krajowych, w tym w NASCAR w latach 1960–1963, a Twin Cam projektowano z myślą o sportowym zastosowaniu. Przy potwierdzaniu historii auta pomocne mogą być Heritage Certificate British Motor Industry Heritage Trust oraz komplet zachowanej dokumentacji.

Podsumowanie MG MGA

MG MGA to brytyjski, dwumiejscowy samochód sportowy z lat 1955–1962, oferowany jako roadster i coupé. Jego cechami konstrukcyjnymi są rama drabinkowa, stalowe opływowe nadwozie, silniki BMC B-Series, czterobiegowa skrzynia manualna i napęd na tylne koła.

Wybór obejmuje MGA 1500, 1600, Mk II oraz wyczynowo zorientowany Twin Cam. Przy ocenie konkretnego egzemplarza kluczowe są zgodność numerów z dokumentacją, specyfikacja fabryczna oraz — szczególnie w Twin Cam — potwierdzony stan i historia jednostki napędowej.