Historia Rolls-Royce’a Silver Cloud

Silver Cloud zadebiutował w kwietniu 1955 roku jako następca Silver Dawn i przez jedenaście lat pozostawał podstawowym modelem Rolls-Royce’a. Za stylistykę odpowiadał John P. Blatchley. W porównaniu z przedwojennymi Rolls-Royce’ami oraz Silver Dawn nadwozie miało wyraźnie czystszą, niższą i bardziej spójną linię, zachowując jednak typowy dla marki pionowy grill i długą maskę.

Konstrukcja nadal opierała się na oddzielnej ramie i nadwoziu. Rozwiązanie to pozwalało zamawiać indywidualne karoserie, a zarazem odróżniało Silver Cloud od samonośnych limuzyn, które zdominowały rynek w następnej dekadzie. Model dzielił zasadniczą technikę z Bentleyem S1; różnice między nimi koncentrowały się przede wszystkim na atrapie chłodnicy i oznaczeniach.

Produkcję zakończono w marcu 1966 roku. Następcą został Rolls-Royce Silver Shadow, wprowadzający całkowicie inną koncepcję konstrukcyjną z nadwoziem samonośnym.

Modelowe dzieje: Silver Cloud I, II i III

Silver Cloud I był produkowany od 1955 roku. Otrzymał rzędowy, sześciocylindrowy silnik F-head o pojemności 4,9 litra z dwoma gaźnikami SU oraz automatyczną skrzynię GM Hydra-Matic. Początkowo wspomaganie kierownicy i klimatyzacja były wyposażeniem dodatkowym; od 1957 roku oferowano również wersję z wydłużonym rozstawem osi.

W 1959 roku pojawił się Silver Cloud II. Najważniejszą zmianą był aluminiowy silnik V8 o pojemności 6,23 litra. Wspomaganie kierownicy stało się standardem, a poprawa momentu obrotowego i przyspieszenia wyraźnie zmieniła charakter ciężkiej limuzyny.

Silver Cloud III, zaprezentowany pod koniec 1962 roku i produkowany od 1963 roku, zachował V8, lecz otrzymał lżejsze nadwozie, większe gaźniki oraz przeprojektowane wnętrze. Najłatwiej rozpoznać go po czterech przednich reflektorach. Układ ten zapowiadał język stylistyczny późniejszego Silver Shadow.

Cechy charakterystyczne Rolls-Royce’a Silver Cloud

• Rama i osobne nadwozie: podwozie ramowe umożliwiało budowę standardowych limuzyn oraz indywidualnych karoserii.
• Trzy różne etapy napędu: Silver Cloud I ma sześciocylindrową jednostkę 4,9 l, natomiast serie II i III – aluminiowe V8 6,23 l.
• Automat Hydra-Matic: seryjnie stosowana automatyczna przekładnia odpowiada charakterowi auta projektowanego do płynnego, spokojnego przemieszczania się.
• Wersje LWB: wydłużony rozstaw osi zapewniał więcej miejsca pasażerom tylnej kanapy; powstały 253 egzemplarze Silver Cloud III LWB.
• Nadwozia karoseryjne: H.J. Mulliner, James Young oraz Park Ward tworzyli m.in. odmiany Drophead Coupé, coupé i limuzyny z przegrodą dla kierowcy.
• Wyposażenie: spotyka się klimatyzację, elektryczne szyby, szyberdach Webasto oraz osobne fotele, jednak każdą pozycję wyposażenia należy weryfikować dla konkretnego egzemplarza.

Dane techniczne Rolls-Royce’a Silver Cloud

Wersje specjalne i nadwozia karoseryjne

Najbardziej nietypowe Silver Cloudy powstawały na bazie ramowego podwozia w zakładach karoseryjnych. H.J. Mulliner, James Young i Park Ward wykonywali zamknięte coupé oraz otwarte Drophead Coupé. W niewielkich seriach budowano również otwarte odmiany określane jako „Chinese Eye”.

Do szczególnie wyróżniających się należą także limuzyny LWB. W Silver Cloud III z wydłużonym rozstawem osi powstało 253 egzemplarze. Samochody z przegrodą między kabiną kierowcy a częścią pasażerską były przeznaczone do użytkowania z szoferem.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

W materiałach źródłowych nie wskazano typowych usterek mechanicznych Silver Cloud. Przy oględzinach kluczowe znaczenie ma więc potwierdzona dokumentacja obsługi oraz zgodność samochodu z pierwotną specyfikacją.

Warto sprawdzić działanie automatycznej skrzyni Hydra-Matic, wspomagania kierownicy oraz wszystkich elementów dodatkowych, zwłaszcza klimatyzacji, elektrycznych szyb i szyberdachu, jeśli dany egzemplarz je ma. W autach z indywidualnym nadwoziem należy ustalić wykonawcę karoserii i zweryfikować, czy zachowano właściwe elementy wyposażenia. Cennym dodatkiem są oryginalne narzędzia, podnośnik, instrukcja, apteczka, pompka do kół lub latarka.

Silniki, przekładnia i charakter jazdy

Silver Cloud I z rzędową szóstką 4,9 l rozwija około 155 PS (114 kW) i osiąga około 166 km/h. Jego konstrukcja obejmuje niezależne przednie zawieszenie ze sprężynami śrubowymi, tylną oś na półeliptycznych resorach piórowych oraz hydrauliczne hamulce ze wspomaganiem mechanicznym.

Silver Cloud II otrzymał V8 6,23 l o mocy podawanej na poziomie około 188 KM. Większa pojemność i moment obrotowy przełożyły się na sprawniejsze przyspieszanie mimo masy około 2,1 tony; prędkość maksymalna wynosi około 183 km/h. W Silver Cloud III zachowano silnik V8, zastosowano większe gaźniki i obniżono masę nadwozia o ponad 100 kg, co pozwoliło osiągać do około 198 km/h.

We wszystkich seriach napęd trafia na tylne koła przez automatyczną skrzynię GM Hydra-Matic. To układ opracowany dla równego rozwijania prędkości, a nie dla sportowej zmiany przełożeń. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Projekt Johna P. Blatchleya zerwał z wysoką, mocno przedwojenną sylwetką wcześniejszych modeli marki. Silver Cloud zachował jednak charakterystyczne proporcje: pionowy grill, długą maskę, wyraźnie zaznaczone błotniki oraz rozbudowaną część pasażerską. Silver Cloud III wyróżniają podwójne reflektory, podczas gdy wcześniejsze I i II mają po jednym reflektorze z każdej strony.

Standardowe limuzyny otrzymywały skórzaną tapicerkę, często Connolly, grube dywany oraz okleiny drewniane na desce rozdzielczej, drzwiach i podłokietnikach. W zależności od zamówionej konfiguracji występowały klimatyzacja, elektrycznie sterowane szyby, szyberdach Webasto, oddzielne fotele i przegroda dla kierowcy. Wersje Mullinera, Jamesa Younga i Park Warda mają własne proporcje dachu, szyb oraz tylnej części nadwozia, dlatego nie należy ich traktować jak zwykłych odmian wyposażeniowych.

Kierownica po lewej lub prawej stronie

Silver Cloud był budowany zarówno jako RHD z kierownicą po prawej stronie, jak i LHD z kierownicą po lewej stronie. Przy samochodzie zabytkowym warto ustalić, czy układ kierowniczy jest zgodny z fabryczną specyfikacją, podobnie jak rodzaj nadwozia, rozstaw osi i lista wyposażenia. W przypadku aut karosowanych ręcznie te cechy mają szczególne znaczenie dla tożsamości konkretnego egzemplarza.

Podsumowanie

Rolls-Royce Silver Cloud to seria dużych brytyjskich limuzyn produkowanych od 1955 do 1966 roku. Silver Cloud I oferuje sześciocylindrowy silnik 4,9 l, a Silver Cloud II i III – aluminiowy V8 6,23 l. Dla wyboru konkretnego samochodu istotne są seria, rozstaw osi, strona kierownicy, pochodzenie nadwozia oraz zachowana dokumentacja i wyposażenie. Czteroreflektorowy Silver Cloud III jest najłatwiejszy do rozpoznania, a odmiany LWB i nadwozia Mullinera, Jamesa Younga oraz Park Warda stanowią odrębny rozdział tej modelowej rodziny.