Historia Renault 4 CV

Renault 4 CV powstał potajemnie w czasie II wojny światowej. Oficjalnie pokazano go w październiku 1946 roku na Salonie Samochodowym w Paryżu, a produkcja ruszyła 12 sierpnia 1947 roku. Ostatni egzemplarz opuścił taśmę 6 lipca 1961 roku.

Samochód odpowiadał na powojenną potrzebę niedrogiego, praktycznego auta rodzinnego. Cztery drzwi były w tej klasie rozwiązaniem rzadkim, podobnie jak układ z silnikiem za tylną osią. Obłe proporcje 4 CV bywają zestawiane ze stylistyką Volkswagena Garbusa, lecz Renault miał własną koncepcję małego sedana.

W ciągu 15 lat powstało ponad milion egzemplarzy. Poza Francją Renault 4 CV produkowano na licencji m.in. w Japonii, Meksyku, Rumunii i Wietnamie. Wczesne auta często otrzymywały kremowy lakier, od którego przylgnęły do nich francuskie przydomki nawiązujące do masła i śmietanki.

Rozwój modelu i odmiany

Renault 4 CV zastąpił Renault Juvaquatre, a po zakończeniu jego produkcji rolę następcy w gamie przejęła Renault Dauphine. Podstawą oferty był czterodrzwiowy sedan; równolegle budowano odmiany użytkowe oraz wersję otwartą, określaną jako cabriolet lub décapotable.

W gamie występowały wersje Normale, Affaire, Service, Luxe i Sport. Service oraz Affaire stawiano na prostotę wyposażenia, natomiast Luxe i Grand Luxe wyróżniały się staranniej wykończonym wnętrzem. W kolejnych latach przeprowadzano raczej ewolucję niż pełną zmianę modelu: w 1955 roku odnowiono deskę rozdzielczą, zastosowano elektromagnetyczny włącznik rozrusznika i podniesiono moc z 17 do 19,5 KM. Dwa lata później pojawiły się stalowe obręcze zamiast felg gwiaździstych oraz ogrzewanie, a w 1961 roku wprowadzono szyby opuszczane korbką.

Cechy szczególne Renault 4 CV

Najważniejszą cechą 4 CV jest jego układ konstrukcyjny: chłodzony cieczą silnik R4 znajduje się z tyłu, podobnie jak napęd. Przy długości 3663 mm, szerokości 1430 mm, wysokości 1470 mm i masie około 600 kg Renault było autem bardzo kompaktowym.

Czterodrzwiowe nadwozie oferowało funkcjonalność niespotykaną często w małych samochodach końca lat czterdziestych. Prędkościomierz wyskalowano w km/h, hamulce bębnowe pracują na obu osiach, a kierownicę montowano po lewej stronie. Charakterystyczne były także uchylne szyby w drzwiach oraz instalacja elektryczna 6 V w oryginalnej specyfikacji.

Dane techniczne

Wersje szczególne i sportowe

Dla osób szukających mniej zwyczajnego 4 CV istotne są przede wszystkim odmiany R1062 i R1063, rozwijane z myślą o sporcie. Renault 4 CV startował w zawodach od Rajdu Monte Carlo po 24 Godziny Le Mans, a lekkie auta o małej pojemności mogły wykorzystywać niską masę konstrukcji.

Osobne miejsce zajmuje otwarta wersja oraz Décapotable Ghia Jolly, powstała w 1960 roku na bazie 4 CV décapotable. Z 4 CV wywodziła się również Alpine A106, model kojarzony z początkiem marki Alpine Renault.

Na co zwrócić uwagę

W materiałach źródłowych nie wskazano typowych usterek Renault 4 CV. Przy ocenie konkretnego auta warto jednak ustalić, czy zachowano oryginalną instalację 6 V, czy wykonano konwersję na 12 V. Zmiana taka wpływa na dobór akumulatora i osprzętu elektrycznego.

Znaczenie ma również kompletność dokumentacji: instrukcja obsługi, książka serwisowa oraz oryginalne dokumenty pomagają odtworzyć historię samochodu. Warto zweryfikować działanie trzybiegowej skrzyni, hamulców bębnowych na obu osiach, rozrusznika oraz elementów późniejszych modernizacji, takich jak ogrzewanie czy szyby opuszczane korbką.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

Silnik o pojemności około 0,75 litra i napęd tylnej osi nadają Renault 4 CV charakter odmienny od małych aut z silnikiem z przodu. Trzy przełożenia manualnej skrzyni oraz masa około 600 kg definiują sposób jazdy: samochód najlepiej odnajduje się w spokojnym tempie odpowiadającym realiom końca lat czterdziestych i lat pięćdziesiątych.

Najważniejsze odmiany napędowe:

1. Wersje podstawowe – około 17 KM, z czterocylindrowym silnikiem chłodzonym cieczą.
2. Wersje po modernizacji z 1955 roku – moc podniesiona do 19,5 KM.
3. Odmiany R1062 i R1063 – wersje związane z działalnością sportową.
4. Wersja z silnikiem 21 KM – około 100 km/h prędkości maksymalnej przy trzybiegowej przekładni. undefined

Nadwozie i wnętrze

Sylwetka Renault 4 CV jest zwarta i mocno zaokrąglona, z krótkimi zwisami oraz silnikiem ukrytym w tylnej części nadwozia. Cztery drzwi odróżniały go od wielu małych samochodów tej epoki. Występował jako sedan i w odmianie otwartej; wersja z dachem składanym miała większą tylną szybę niż model pierwotny.

Fabryczne lakiery obejmowały m.in. czerwony Bordeaux metallic, błękit azurowy, odcienie szaro-niebieskie i błękit perłowy. Kabiny najczęściej wykańczano tkaniną w szarościach albo beżach. W zależności od wersji różniły się one poziomem wykończenia: od oszczędnych Service i Affaire po Luxe oraz Grand Luxe, gdzie więcej uwagi poświęcono detalom kierownicy i siedzeń.

Renault 4 CV na drogach i w sporcie

Renault 4 CV łączył rolę rodzinnego sedana z obecnością w sporcie samochodowym. Ta sama podstawowa konstrukcja stała się punktem wyjścia zarówno dla wersji R1062 i R1063, jak i dla Alpine A106. Dziś auto pojawia się na zlotach samochodów zabytkowych, rajdach klasyków i imprezach retro.

Egzemplarze z zachowanymi oryginalnymi tablicami oraz dokumentami pozwalają precyzyjniej udokumentować ich historię. Renault 4 CV może także uzyskać status pojazdu historycznego, jeśli spełni wymagane kryteria.

Podsumowanie

Renault 4 CV to powojenny francuski sedan produkowany w latach 1947–1961. Rozpoznawalne elementy modelu to czterodrzwiowe, obłe nadwozie, tylny silnik, napęd na tylne koła, trzybiegowa skrzynia manualna i chłodzony cieczą silnik R4 o pojemności około 750 cm³. Wśród wersji warto rozróżniać Normale, Affaire, Service, Luxe, Sport oraz sportowe R1062 i R1063, a także rzadziej spotykaną odmianę otwartą.