Historia Citroëna 2 CV

Koncepcja 2 CV powstała jeszcze w latach 30. XX wieku. Citroën chciał zbudować niedrogi, lekki, oszczędny i łatwy w obsłudze samochód, który mógłby służyć również mieszkańcom francuskiej prowincji. Debiut nastąpił na Salonie Samochodowym w 1948 roku, a produkcja seryjna ruszyła rok później.

Pierwsze 2 CV były skrajnie proste: miały dwucylindrowy silnik bokser chłodzony powietrzem, napęd na przednią oś, minimalistyczną deskę rozdzielczą oraz ręcznie uruchamiane wycieraczki. Zamiast sztywnego dachu zastosowano zwijane poszycie tekstylne. Taka konstrukcja obniżała masę i umożliwiała przewóz większych przedmiotów.

Przez cały okres produkcji powstało niemal 4 miliony czterodrzwiowych 2 CV oraz około 1,5 miliona użytkowych furgonetek. Ostatni egzemplarz zjechał z linii produkcyjnej w lipcu 1990 roku.

Rozwój modelu i odmiany

Pierwsza wersja Type A miała silnik o mocy 9 KM. W 1955 roku zwiększono pojemność i moc do 12 KM, a kolejne modernizacje przyniosły jednostki 16- oraz 21-konne. Z czasem stosowano silniki o pojemności 375, 425, 435, 597 i 602 cm³; późne 2 CV osiągały do 29 KM.

W 1951 roku pojawiła się użytkowa 2 CV AU, a później kolejne furgonetki: AZU, AK, AK350, AK400 i AKS. Rozpoznaje się je po wysokiej części ładunkowej, tylnych dwuskrzydłowych drzwiach oraz zależnie od wykonania po bocznych oknach albo pełnych panelach bocznych. Takie samochody pracowały m.in. dla La Poste i EDF.

W 1960 roku 2 CV otrzymał bardziej zaokrągloną maskę. W 1964 roku zmieniono kierunek otwierania drzwi na zgodny ze współczesnym układem. Następcą 2 CV został Citroën AX, natomiast konstrukcyjnie bliskimi modelami były Dyane, Méhari i Ami.

Cechy charakterystyczne Citroëna 2 CV

Najważniejszym wyróżnikiem 2 CV jest układ techniczny podporządkowany prostocie. Stalowa karoseria jest przykręcona do oddzielnej ramy, a cienkie, często falowane panele nadwozia ograniczają masę. Napęd zapewnia chłodzony powietrzem, czterosuwowy bokser o dwóch cylindrach, współpracujący najczęściej z ręczną czterobiegową skrzynią.

Zawieszenie z podłużnymi resorami zapewnia bardzo długi skok kół i charakterystyczne, miękkie reakcje na nierównościach. To właśnie ono pozwalało zachować komfort na drogach gruntowych i nierównych nawierzchniach. Płócienny dach można zwinąć daleko ku tyłowi, zmieniając zamknięte auto w niemal otwarty wóz.

W późniejszych egzemplarzach stosowano przednie hamulce tarczowe i tylne bębny. Spotyka się instalacje 6- i 12-woltowe, a także samochody przystosowane do benzyny bezołowiowej.

Dane techniczne Citroëna 2 CV

Serie specjalne i rzadkie odmiany

Wśród poszukiwanych odmian znajdują się 2 CV Spécial, Club, Charleston, Dolly, Perrier i Michelin. Charleston wyróżnia dwubarwne malowanie czarno-czerwone, a Dolly należała do późniejszych serii tematycznych. W palecie pojawiały się również barwy Bleu Monté Carlo, Vert Palmeraie, Jade Green i Rouge Vallelunga.

Szczególną odmianą techniczną jest 2 CV Sahara (AW) z dwoma silnikami i napędem na cztery koła. Była oferowana od końca lat 50.; powstało około 700 sztuk. W grupie użytkowej znaczenie mają furgonetki AK350 i AK400, a także rzadziej spotykane Enac Mixte i Fourgonnette.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

Kluczowym punktem kontroli jest stalowa rama, ponieważ korozja może zaatakować jej elementy nośne. Należy sprawdzić stan podwozia, mocowania nadwozia oraz jakość ewentualnej wymiany ramy. Spotykane są ramy regenerowane i cynkowane, ale warto ustalić sposób wykonania prac oraz ich dokumentację.

Cienka blacha karoserii wymaga dokładnych oględzin pod kątem korozji i wcześniejszych napraw. Falowania paneli, szczególnie w furgonetkach AK i AZU, są elementem konstrukcji wzmacniającym poszycie, a nie zawsze śladem uszkodzenia. Kontroli wymagają też dach tekstylny, jego prowadnice i szczelność.

Przy ocenie mechaniki warto ustalić pojemność silnika, rodzaj instalacji elektrycznej — 6 V lub 12 V — oraz stan układu hamulcowego. Prosta budowa 2 CV ułatwia obsługę, a części zamienne, dokumentacja warsztatowa i literatura specjalistyczna są szeroko dostępne.

Silnik, skrzynia i prowadzenie

2 CV nie powstał z myślą o wysokich prędkościach. W zależności od silnika jego prędkość maksymalna wynosi około 80–115 km/h, a późne jednostki 602 cm³ rozwijają do 29 KM. Niska masa własna i napęd na przednie koła dają lekkość prowadzenia, lecz dynamika jest podporządkowana spokojnej jeździe.

Charakter jazdy wyznacza zawieszenie o dużym skoku: nadwozie wyraźnie pracuje, ale koła dobrze utrzymują kontakt z nierówną nawierzchnią. Na zakrętach 2 CV mocno się przechyla, co jest naturalną cechą tej konstrukcji. Najczęściej spotykana jest ręczna skrzynia czterobiegowa; we wczesnych samochodach występowały przekładnie trzybiegowe, a w części odmian także sprzęgło odśrodkowe.

1. 375 cm³ – wczesna, najsłabsza konfiguracja związana z pierwotną ideą oszczędnego auta użytkowego.
2. 425 i 435 cm³ – rozwinięcie wczesnej mechaniki, z mocą podnoszoną od 12 KM wzwyż.
3. 602 cm³ – późna odmiana o mocy do 29 KM, zapewniająca najwyższą z podanych prędkości maksymalnych. undefined

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Sylwetkę Citroëna 2 CV tworzą wysokie, wąskie nadwozie, wyraźnie oddzielne błotniki, falowane panele blacharskie i płócienny dach. We wczesnych seriach dach można było rozwinąć aż do tylnego zderzaka. Starsze auta mają drzwi otwierane pod wiatr, natomiast od 1964 roku stosowano drzwi otwierane w typowym kierunku.

Wnętrze jest oszczędne w formie: proste zegary Jaeger lub Veglia, nieskomplikowane przełączniki oraz lekkie, wyjmowane bądź odchylane siedzenia. W pierwszych samochodach nie było wskaźnika paliwa — poziom sprawdzano miarką wkładaną bezpośrednio do zbiornika. Spotyka się też wskaźnik stanu akumulatora i ręczną linkową obsługę wycieraczek.

Do typowych dodatków należą bagażnik dachowy, chlapacze, żaluzje, oryginalny zestaw narzędzi oraz koło zapasowe. Furgonetki wyróżniają się funkcjonalną częścią ładunkową i tylnymi drzwiami rozwieranymi na boki.

2 CV w kulturze i jako samochód zabytkowy

Citroën 2 CV pojawiał się w filmach, między innymi w produkcjach z serii o Jamesie Bondzie, w „American Graffiti”, „Żandarmie z Saint-Tropez” oraz „Wielkiej włóczędze”. Samochód uczestniczył też w sporcie: wystartował w Mille Miglia w 1955 roku, a w 1972 roku w rajdzie Paryż–Dakar.

Dla wielu egzemplarzy możliwa jest rejestracja jako pojazdu zabytkowego. Model ma także rozbudowane zaplecze klubowe, zlotowe i techniczne. Na jego podwoziu powstawały samochody kit-car, sprzedawane między innymi pod markami Burton, Lomax i Vanclee.

Citroën 2 CV – podsumowanie

Citroën 2 CV to francuski klasyk o bardzo charakterystycznej konstrukcji: dwucylindrowym bokserze chłodzonym powietrzem, przednim napędzie, stalowej ramie oraz miękkim zawieszeniu o dużym skoku. Wybierając „Kaczkę”, warto dopasować wersję do planowanego użytkowania — od wczesnych limuzyn przez późne 602 cm³ po użytkowe Fourgonnette — i przede wszystkim rzetelnie ocenić stan ramy, blach oraz dachu tekstylnego.