Historia Aston Martina V8

Aston Martin V8 wyrósł bezpośrednio z modelu DBS. Gdy w 1967 roku gotowe było nadwozie DBS, lecz silnik V8 Tadeka Marka nie był jeszcze przygotowany do produkcji, zastosowano rzędową szóstkę z DB6. Dwa lata później pojawił się DBS V8 z nowym, 5,3-litrowym ośmiocylindrowcem.

Po zmianach własnościowych w firmie i restylizacji z 1973 roku DBS V8 otrzymał nazwę Aston Martin V8. Samochód stał się flagowym Astonem Martinem na niemal dwie dekady. Każdy egzemplarz powstawał ręcznie; ukończenie auta wymagało około 1200 roboczogodzin.

Konstrukcja łączyła stalową ramę z ręcznie formowanymi, w dużej mierze aluminiowymi panelami nadwozia. Była to recepta na samochód o charakterze luksusowego GT: z silnikiem z przodu, napędem tylnej osi i miejscami w układzie 2+2.

Rozwój modelu i odmiany

Historię tej rodziny można podzielić na pięć serii. Za Series 1 przyjęło się uznawać wcześniejsze DBS V8. Po zmianie nazwy w latach 1972–1973 wprowadzono nowy pas przedni, bez zasadniczej zmiany mechaniki. Series 3, pokazana w sierpniu 1973 roku, otrzymała wyraźnie większy wlot powietrza na masce oraz modyfikacje układu emisji spalin; wersja ta była produkowana do 1978 roku, w liczbie 967 sztuk.

W październiku 1978 roku zadebiutowała Series 4, znana jako Oscar India – nazwa rozwijała skrót „October Introduced”. Rozpoznaje się ją po zmienionej tylnej części nadwozia i masywnej drewnianej okładzinie deski rozdzielczej. Od 1985 roku Series 5 otrzymała elektroniczny wtrysk paliwa zamiast wcześniejszych gaźników.

Równolegle rozwijano odmiany Vantage o wyższych osiągach oraz kabriolet Volante, wprowadzony w 1978 roku. Produkcję podstawowego Aston Martina V8 zakończono w 1989 roku; następcą został Aston Martin Virage.

Cechy charakterystyczne Aston Martina V8

Najważniejszym wyróżnikiem jest aluminiowy, czterowałowy silnik V8 o pojemności 5340 cm³, zaprojektowany przez Tadeka Marka. W zależności od rocznika stosowano cztery gaźniki Webera, a później układy wtryskowe Bosch, Lucas i EFI. Napęd trafiał na tylną oś przez 5-biegową skrzynię manualną ZF albo automatyczną przekładnię.

Aston Martin V8 łączył rozwiązania sportowe z wyposażeniem typowym dla brytyjskiego GT: wentylowanymi tarczami hamulcowymi, zawieszeniem De Dion, skórą Connolly, dywanami Wilton oraz fornirem z orzecha. Wśród opcji znajdowały się klimatyzacja, elektryczne szyby i szyberdach.

Wersje Vantage wyróżniały się mocniejszymi silnikami, dodatkowymi reflektorami, przednim spojlerem i poszerzonymi błotnikami. To właśnie połączenie ręcznego wykonania, dużej pojemności oraz klasycznej konfiguracji 2+2 definiuje charakter V8.

Dane techniczne Aston Martin V8

Wersje specjalne: Vantage, Zagato i Prince of Wales

V8 Vantage wszedł do oferty w 1977 roku jako sportowa odmiana coupé. Wczesna wersja osiągała 380 KM, a późniejszy Vantage z pakietem X-Pack – 432 KM. Warianty te oferowano zasadniczo z 5-biegową skrzynią ręczną, ponieważ wysoki moment obrotowy przekraczał możliwości automatu Torqueflite.

V8 Vantage Zagato otrzymał krótsze i lżejsze aluminiowe nadwozie zaprojektowane we współpracy z mediolańskim Zagato. Powstało 50 egzemplarzy seryjnych i 2 prototypy, w tym 32 auta z kierownicą po prawej stronie.

V8 Volante Prince of Wales powstał w liczbie 22 sztuk. Wyróżniał się detalami kabiny, między innymi centralnym panelem z zagłębionymi przełącznikami i środkowym podłokietnikiem. Z kolei końcowe Vantage Le Mans/V600, z silnikiem rozwijającym do 600 KM, hamulcami AP Racing, zawieszeniem Koni/Bilstein i kołami Dymag, zbudowano w serii 40 egzemplarzy.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

W Astonie Martinie V8 szczególnie ważna jest zgodność samochodu ze specyfikacją fabryczną oraz kompletna historia obsługi. Ręcznie wykonywane panele nadwozia, indywidualne konfiguracje wyposażenia i różnice między autami z kierownicą po lewej oraz prawej stronie sprawiają, że warto sprawdzić kartę produkcyjną, dokumentację serwisową, fabryczne narzędzia i instrukcję.

Silnik 5,3 l występował zarówno z gaźnikami Webera, jak i z późniejszymi układami wtryskowymi. Przy oględzinach należy więc ustalić, który system zasilania zastosowano i czy odpowiada on danemu rocznikowi. Osobnej weryfikacji wymagają działanie skrzyni ZF lub automatu, kondycja układu hamulcowego oraz elementy zawieszenia De Dion.

Warto sprawdzić stan drewnianych fornirów, skóry Connolly, dywanów Wilton i wyposażenia elektrycznego. W autach Vantage oraz Volante istotne jest także potwierdzenie oryginalności pakietu aerodynamicznego, kół, zawieszenia i specyfikacji silnika.

Silnik, osiągi i prowadzenie

Sercem modelu pozostaje wolnossący V8 5,3 l. W podstawowych odmianach moc zmieniała się wraz z kolejnymi układami zasilania i wymogami emisji spalin; zakres podawany dla rodziny V8 wynosi około 310–600 KM. Series 1 osiągała niemal 160 mph, a przyspieszenie 0–60 mph zajmowało 5,9 s.

V8 Vantage od 1977 roku przesuwał punkt ciężkości z luksusowego GT w stronę bardzo szybkiego coupé. Odmiany o mocy 380 i 432 KM osiągały 265–275 km/h. Vantage Zagato łączył wyższą moc z redukcją masy i krótszym nadwoziem.

Układ z silnikiem z przodu, napędem tylnej osi oraz tylnym zawieszeniem De Dion zapewnia charakterystyczne prowadzenie. Samochód jest duży i ciężki, lecz konstrukcja została wyposażona w wydajne hamulce tarczowe, a późniejsze wersje otrzymywały rozwinięte układy wtrysku oraz wyposażenie takie jak ABS. undefined

Nadwozie i wnętrze

Aston Martin V8 zachował proporcje brytyjskiego coupé GT: długą maskę, kabinę cofniętą ku tyłowi i szeroką, dwudrzwiową sylwetkę 2+2. Wczesne samochody odróżniały się od DBS V8 przede wszystkim nowym przodem. Series 3 otrzymała duży wlot na masce, natomiast Oscar India z 1978 roku – przeprojektowany tył oraz charakterystyczną, szeroką drewnianą deskę rozdzielczą.

Volante przenosił tę samą mechanikę do czteromiejscowego kabrioletu. Vantage był bardziej rozpoznawalny dzięki dodatkowym reflektorom, przedniemu spojlerowi i poszerzeniom błotników, a Zagato otrzymało całkowicie inne, krótsze aluminiowe poszycie.

W kabinie stosowano skórzaną tapicerkę Connolly, dywany Wilton i drewno orzechowe lub burr walnut. Fabryka realizowała indywidualne zamówienia kolorystyczne; spotykane lakiery obejmują między innymi Gladiator Red, Chichester Blue, Cumberland Grey, Salisbury Blue, Mendip Blue, Balmoral Green i Windsor Red.

Aston Martin V8 w kulturze

Aston Martin V8 pojawił się w filmie „W obliczu śmierci” z 1987 roku, prowadzony przez Jamesa Bonda granego przez Timothy’ego Daltona. Do realizacji użyto trzech samochodów: V8 Volante oraz dwóch coupé. Wszystkie nosiły te same tablice rejestracyjne, aby na ekranie tworzyć wrażenie jednego Volante z twardym dachem.

Model był także jednym z samochodów w grze Driv3r z 2004 roku.

Podsumowanie

Aston Martin V8 to ręcznie wykonany Grand Tourer z Newport Pagnell, zbudowany wokół 5,3-litrowego silnika V8 Tadeka Marka. Od DBS V8, przez gaźnikowe serie z lat 70., Oscar India i późniejsze wersje z wtryskiem, aż po Volante, Vantage oraz Zagato, rodzina ta oferuje wyraźnie odmienne charaktery.

Przy wyborze konkretnego egzemplarza kluczowe są zgodność specyfikacji, historia serwisowa i stan złożonych elementów mechanicznych oraz ręcznie wykończonego nadwozia i wnętrza. Dla kierowcy szukającego brytyjskiego coupé 2+2 szczególnie istotny będzie wybór między spokojniejszym V8, otwartym Volante i znacznie mocniejszym Vantage.