Historia Volvo PV 544

Geneza PV 544 sięga wojennych planów Volvo. Już na początku II wojny światowej firma uznała, że jej przyszłość wymaga mniejszego i oszczędniejszego samochodu. Braki surowców dodatkowo przemawiały za zwartą konstrukcją. Prototypowy kierunek pokazano publiczności w 1944 roku, lecz seryjna produkcja rodziny PV rozpoczęła się dopiero w 1947 roku wraz z modelem PV444.

Volvo PV 544 zadebiutowało w 1958 roku jako gruntownie zmodernizowana odmiana PV444. Zachowało charakterystyczną, obłą sylwetkę poprzednika, ale otrzymało bardziej współczesne detale: jednoczęściową, wygiętą szybę czołową, większą szybę tylną, większe lampy tylne oraz prędkościomierz taśmowy. Auto budowano do 1965 roku; powstało ponad 243 000 egzemplarzy PV 544.

Ważnym elementem rozwoju była troska Volvo o bezpieczeństwo. PV 544 i równolegle produkowany Amazon należały do pierwszych samochodów wyposażanych w trzypunktowe pasy bezpieczeństwa przy przednich siedzeniach. Część deski rozdzielczej otrzymała także miękkie wykończenie.

PV444, PV 544 i rodzina PV

Bezpośrednim poprzednikiem PV 544 było Volvo PV444. Oba modele były dwudrzwiowymi sedanami z silnikiem z przodu i napędem tylnej osi, a PV 544 stanowiło modernizację znanej już konstrukcji, nie całkowicie nowy projekt.

W PV 544 zastosowano zmienione oszklenie i wnętrze, zapewniając więcej miejsca na tylnej kanapie. W toku produkcji rozwijano również napęd: obok wcześniejszego czterocylindrowego B16 pojawił się silnik B18 o pojemności 1,8 litra. Od 1962 roku instalację elektryczną zmieniono z 6 V na 12 V, a B18 oferowano w wersji z jednym lub z dwoma gaźnikami.

Rodzina PV obejmowała również użytkowe Volvo Duett, czyli kombi wywodzące się z tej samej koncepcji konstrukcyjnej. PV 544 pozostawało jednak klasycznym, dwudrzwiowym sedanem; produkcję zakończono w 1965 roku.

Cechy charakterystyczne Volvo PV 544

• Nadwozie samonośne: kompaktowy sedan o dwóch drzwiach i mocno zaokrąglonym tylne nadwoziu, od którego pochodzi przydomek „Buckelvolvo”.
• Silnik z przodu, napęd na tył: klasyczny układ mechaniczny z czterocylindrowymi jednostkami B16 i B18 oraz manualną skrzynią trzy- lub czterobiegową.
• B18 1,8 l: jednostka spotykana z pojedynczym gaźnikiem Zenith albo, w odmianie Sport, z dwoma gaźnikami SU.
• Bezpieczeństwo: trzypunktowe pasy bezpieczeństwa dla przednich siedzeń oraz częściowo miękka deska rozdzielcza.
• Potencjał rajdowy: mocna konstrukcja PV 544 sprawdziła się w rajdach przełomu lat 50. i 60.; samochody przygotowywane do sportu otrzymywały między innymi podwójne gaźniki, twardsze zawieszenie, dodatkowe reflektory i klatki bezpieczeństwa.
• Łatwo rozpoznawalne detale: jednoczęściowa szyba przednia, prędkościomierz taśmowy, chromowane zderzaki i listwy, stalowe obręcze z chromowanymi kołpakami.

Dane techniczne Volvo PV 544

Volvo PV 544 Sport

Najciekawszą fabryczną odmianą było PV 544 Sport. Wyróżniała się mocniejszym silnikiem, zwykle z dwoma gaźnikami SU, oraz sportowymi akcentami wyposażenia. Moc sięgała około 95–100 KM, wyraźnie powyżej standardowych wersji B18.

W egzemplarzach o rajdowym charakterze często spotyka się późniejsze modyfikacje: wzmocnione amortyzatory, sportowy wałek rozrządu, wydajniejszy wydech, dodatkowe wskaźniki, lampy dalekosiężne, fotele kubełkowe i klatkę bezpieczeństwa. Takie przeróbki należy odróżniać od oryginalnej specyfikacji Volvo PV 544 Sport.

Punkty kontroli przed zakupem

W PV 544 warto przede wszystkim ustalić, czy samochód zachował zgodność instalacji elektrycznej z rocznikiem: wcześniejsze auta miały układ 6 V, natomiast od 1962 roku stosowano 12 V. Istotne jest też sprawdzenie, czy w aucie z silnikiem B18 występuje wersja jedno- czy dwugaźnikowa oraz czy układ hamulcowy pozostał bębnowy, czy został przebudowany z tarczami z przodu.

W wielu egzemplarzach podłoga i progi były zabezpieczane woskiem lub inną konserwacją antykorozyjną. Przy oględzinach należy ocenić jakość i ciągłość tego zabezpieczenia, a przy samochodach po renowacji zweryfikować, czy zachowano fabryczne elementy, takie jak felgi stalowe, kołpaki, listwy, zegary oraz zgodne z epoką materiały tapicerki.

Silnik, skrzynia biegów i prowadzenie

PV 544 prowadzi się jak samochód z klasycznym układem napędowym: czterocylindrowy silnik pracuje z przodu, a moment trafia na tylną oś poprzez ręczną skrzynię biegów. Stosowano przekładnie trzy- i czterobiegowe, przy czym czterobiegowa M40 jest typowym rozwiązaniem w późniejszych autach.

Wersja B18 o pojemności 1,8 litra dawała około 75 KM w odmianie z jednym gaźnikiem. Dwugaźnikowy B18 w PV 544 Sport zapewniał wyższą moc, do około 95–100 KM. Przy masie około 1080 kg standardowa odmiana osiągała około 145 km/h i przyspieszała od 0 do 100 km/h w około 15 sekund.

Niezależne zawieszenie oraz napęd tylnej osi tworzyły dobrą bazę dla sportu samochodowego. Z tego powodu PV 544 bywa przygotowywane do rajdów historycznych z zastosowaniem amortyzatorów Bilstein, podwójnych gaźników, sportowego wałka rozrządu i dodatkowego oświetlenia. 1. PV 544 B16 – wcześniejsza konfiguracja z czterocylindrowym silnikiem 1,6 l i instalacją 6 V. 2. PV 544 B18 – wersja z silnikiem 1,8 l, od 1962 roku połączona z instalacją 12 V. 3. PV 544 Sport – odmiana z dwoma gaźnikami SU i mocą dochodzącą do około 95–100 KM.

Nadwozie i wnętrze

Sylwetka Volvo PV 544 jest zbudowana wokół wysokiej kabiny i mocno zaokrąglonej tylnej części nadwozia. To właśnie ten profil przyniósł modelowi szwedzki przydomek Buckelvolvo. Modernizacja z 1958 roku przyniosła jednoczęściową, wygiętą szybę przednią, większą szybę tylną, większe tylne lampy oraz prędkościomierz taśmowy.

Na zewnątrz charakter PV 544 podkreślają chromowane zderzaki, listwy i kołpaki na stalowych felgach. Spotykane są również opony z białym bokiem. Fabryczne lakiery łączono z dopasowaną kolorystycznie tapicerką, wykonywaną z tkaniny, skaju, skóry albo materiałów łączonych.

Kabina mieści pięć osób i wyróżnia się jak na swoją epokę funkcjonalnym rozplanowaniem. Oryginalne wyposażenie mogło obejmować ogrzewanie i radio, także odbiornik Becker. W wersjach o sportowym charakterze pojawiały się dodatkowe wskaźniki, między innymi ciśnienia oleju i temperatury cieczy chłodzącej.

PV 544 w eksporcie i sporcie

PV 544 rozwijało linię PV, która od 1955 roku była wykorzystywana przez Volvo do wejścia na rynek amerykański. Egzemplarze eksportowe na rynek USA mogły różnić się szczegółami wyposażenia i wersjami silnikowymi.

Wytrzymałość konstrukcji sprawiła, że model odnosił sukcesy w rajdach pod koniec lat 50. i na początku lat 60. Współcześnie samochody przygotowane zgodnie z wymaganiami sportu historycznego mogą mieć homologację FIA, dodatkowe reflektory oraz wyposażenie bezpieczeństwa.

Podsumowanie: Volvo PV 544

Volvo PV 544 to dwudrzwiowy sedan produkowany w latach 1958–1965, będący rozwinięciem PV444. Łączy rozpoznawalne, zaokrąglone nadwozie Buckelvolvo z klasycznym układem: czterocylindrowy silnik z przodu, ręczna skrzynia i napęd tylnej osi. Najważniejsze odmiany korzystają z jednostek B16 i B18, a PV 544 Sport wyróżnia się podwójnymi gaźnikami oraz mocą sięgającą około 95–100 KM. Jednoczęściowa szyba przednia, prędkościomierz taśmowy, chromowane detale i trzypunktowe pasy bezpieczeństwa przy przednich siedzeniach należą do cech, które odróżniają PV 544 od wcześniejszego PV444.