Volkswagen SP 2 – kup klasyka

Historia Volkswagena SP 2

Volkswagen SP 2 powstał w szczególnych realiach Brazylii pierwszej połowy lat 70. Ograniczenia importowe oraz podatki sprawiły, że lokalny oddział Volkswagena szukał własnego sportowego coupé, zdolnego rywalizować na krajowym rynku z markami Puma, Miura i Santa Matilde.

Projekt przygotowano w São Paulo pod kierunkiem Márcio Piancastellego, przy zespole prowadzonym przez pana Schiemanna i wsparciu Rudolfa Leidinga. Skrót SP odnosi się do São Paulo. Samochód był ręcznie wytwarzany w zakładach Karmanna w São Paulo, a jego produkcja trwała od 1972 do 1976 roku. Powstało około 10–11 123 sztuk.

SP 2 nie był oficjalnie eksportowany do Europy. Dlatego egzemplarze spotykane poza Brazylią są zwykle autami sprowadzonymi indywidualnie, a ich pochodzenie i kompletność mają szczególne znaczenie.

Miejsce SP 2 w historii modelu

Na rynku brazylijskim Volkswagen SP 2 przejął rolę sportowego modelu po Karmann-Ghii. Nie był jednak jego prostym następcą konstrukcyjnym: otrzymał własne, znacznie niższe nadwozie coupé oraz technikę opartą na podzespołach Volkswagena z silnikiem umieszczonym z tyłu.

Podstawowym modelem był SP 2 z bokserem 1.7. Równolegle zbudowano 88 egzemplarzy słabszego SP 1, zewnętrznie niemal identycznego. Planowano również mocniejszy SP 3, lecz poza prototypem projekt nie wszedł do produkcji z powodu wysokich kosztów.

Cechy szczególne Volkswagena SP 2

• Brazylijskie coupé Volkswagena z lat 1972–1976, wykonane w São Paulo.
• Dwudrzwiowe nadwozie ze stali osadzone na centralnej ramie rurowej.
• Tylny, chłodzony powietrzem bokser 1.7 z dwoma gaźnikami Solex 34 PDSIT.
• Napęd na tylną oś i czterobiegowa manualna skrzynia sterowana dźwignią w tunelu środkowym.
• Bogato wyposażona kabina: obrotomierz, wskaźnik temperatury oleju, woltomierz, zegar oraz oświetlenie kabiny i drzwi.
• Charakterystyczne wloty wentylacyjne w tylnej części karoserii.

Dane techniczne Volkswagena SP 2

SP 1 i projekt SP 3

Volkswagen SP 1 był oszczędniejszą odmianą o wyglądzie zasadniczo takim samym jak SP 2; zbudowano tylko 88 sztuk. Jeszcze dalej szedł projekt SP 3, przewidziany z mocniejszym silnikiem. Wysokie koszty zatrzymały ten program na etapie jednego prototypu.

SP 1 i SP 3 nie są odmianami SP 2, lecz ważnie pokazują, jak Volkswagen do Brasil próbował rozwinąć koncepcję brazylijskiego coupé.

Kontrola stanu i obsługa

Przy oględzinach SP 2 warto skonfrontować samochód z jego właściwą specyfikacją: bokser 1678 cm³ powinien mieć dwa gaźniki Solex 34 PDSIT, czterobiegową skrzynię i układ chłodzenia powietrzem. Istotna jest również zgodność elementów charakterystycznych dla modelu, takich jak zestaw wskaźników z temperaturą oleju i woltomierzem, wentylacja tylnej części nadwozia oraz detale wyposażenia kabiny.

Mechanika ma częściowo wspólne elementy z europejskim Volkswagenem Garbusem oraz Typem 3 i Typem 4. Nie zmienia to znaczenia oceny konkretnego egzemplarza, zwłaszcza jakości napraw nadwozia, stanu tylnego zespołu napędowego i działania układu hamulcowego z przednimi tarczami oraz tylnymi bębnami.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

Silnik 1.7 nie został zaprojektowany jako jednostka o wysokiej mocy: 65 KM musi poradzić sobie z coupé ważącym około 890 kg. Charakter auta określają za to tylne umieszczenie silnika, napęd na tylne koła i czterobiegowa skrzynia manualna. Maksymalna prędkość wynosi 161 km/h.

Zastosowanie osi wahliwej z tyłu, wahaczy wzdłużnych i Z-baru jest kluczową cechą konstrukcji podwozia. Z przodu pracuje układ z podwójnymi wahaczami poprzecznymi oraz drążkami skrętnymi, a kierowanie odbywa się przez przekładnię ślimakową. undefined

Nadwozie i wnętrze

SP 2 ma sylwetkę bardzo odmienną od europejskich Volkswagenów tego okresu: długą, niską maskę, opadającą linię dachu i wyraźnie zaznaczoną tylną część z otworami wentylacyjnymi. Wymiary nadwozia — około 421 cm długości przy wysokości niespełna 116 cm — podkreślają proporcje niskiego coupé.

W kabinie przewidziano dwa odchylane przednie fotele, tapicerkę winylową lub ze sztucznej skóry oraz trójramienną kierownicę. Do rozwiązań wyposażenia należały drewniana rączka hamulca ręcznego, lampka do map, oświetlenie drzwi, dwubiegowe wycieraczki i przycisk sygnału świetlnego przy kolumnie kierownicy. Zegary obejmują prędkościomierz wyskalowany do 200 km/h, obrotomierz do 6000 obr./min, zegar analogowy, wskaźnik paliwa, temperatury oleju i woltomierz.

Volkswagen SP 2 w Polsce

Volkswagen SP 2 może zostać zarejestrowany jako pojazd zabytkowy, także na żółtych tablicach. Przy samochodzie sprowadzonym z Brazylii szczególnie przydatna jest dokumentacja potwierdzająca historię auta i jego zgodność z pierwotną konfiguracją.

Volkswagen SP 2 – podsumowanie

Volkswagen SP 2 jest brazylijskim coupé z lat 1972–1976, zbudowanym wokół chłodzonego powietrzem boksera 1.7 i napędu na tylną oś. Łączy technikę spokrewnioną z Volkswagenami Typ 3 i Typ 4 z własnym, niskim nadwoziem opracowanym w São Paulo. Przy wyborze egzemplarza najważniejsze są stan stalowej karoserii, kompletność właściwych dla SP 2 detali oraz sprawność układu napędowego i hamulcowego.