Triumph GT6 – samochód zabytkowy na sprzedaż

Historia Triumph GT6

Triumph stworzył GT6 jako zamknięte, sześciocylindrowe coupé zdolne konkurować z MGB GT. Punktem wyjścia był Triumph Spitfire, ale jego czterocylindrowy silnik nie odpowiadał większej masie nadwozia coupé. Dlatego zastosowano rzędowy silnik sześciocylindrowy o pojemności 1998 cm³, znany z Triumpha Vitesse.

Nadwozie narysował Giovanni Michelotti. Charakter GT6 tworzą długa przednia pokrywa, niska kabina oraz opadająca, przeszklona część tylna. Układ ten wywoływał skojarzenia z Jaguarem E-Type, czego efektem był przydomek „Poor Man’s E-Type”. Auto zadebiutowało w 1966 roku i pozostało w produkcji do grudnia 1973 roku.

Ewolucja modelu GT6

Serię podzielono na trzy zasadnicze odmiany:

• GT6 Mk I (lipiec 1966 – wrzesień 1968) – pierwsza wersja ze 1998-centymetrową rzędową szóstką o mocy 95 KM przy 5000 obr./min. Przyspieszała od 0 do 100 km/h w 10,4 s i osiągała 170,5 km/h.
• GT6 Mk II / GT6+ (lipiec 1968 – grudzień 1970) – na rynku amerykańskim oznaczana jako GT6+. Moc wzrosła do 104 KM przy 5300 obr./min, a prędkość maksymalna do 177 km/h. Najważniejszą zmianą było przeprojektowane tylne zawieszenie.
• GT6 Mk III (październik 1970 – grudzień 1973) – ostatnia odmiana, rozwijająca 98 KM przy 5300 obr./min; 0–100 km/h zajmowało 9,5 s, a prędkość maksymalna wynosiła 180 km/h.

GT6 nie otrzymał bezpośredniego następcy. Jego konstrukcja pozostaje blisko spokrewniona ze Spitfire’em: dzieli z nim bazę podwoziową, lecz wyróżnia się zamkniętym nadwoziem i sześciocylindrowym zespołem napędowym.

Najważniejsze cechy Triumph GT6

Najistotniejszym wyróżnikiem GT6 jest połączenie lekkiego, kompaktowego coupé z rzędowym silnikiem sześciocylindrowym i napędem na tylną oś. Masa własna wynosi około 880 kg, co dobrze współgra z charakterem wolnossącej jednostki.

W praktyce warto zwrócić uwagę na wersję zawieszenia. GT6 Mk I otrzymał tylną oś typu swing-axle, znaną także ze Spitfire’a. Od Mk II zastosowano poprawione niezależne zawieszenie tylne z dodatkowymi wahaczami poprzecznymi, co wyraźnie zmieniło zachowanie samochodu podczas szybkiej jazdy.

Nadwozie ma unoszoną tylną klapę, dzięki której coupé oferuje użyteczną przestrzeń na bagaż. To rozwiązanie odróżnia GT6 od wielu dwumiejscowych brytyjskich roadsterów z tej epoki.

Dane techniczne Triumph GT6

Słabe punkty i kontrola przed zakupem

Instalacja elektryczna GT6 jest elementem, który wymaga szczególnie dokładnej oceny. Fabryczne układy elektryczne mają opinię podatnych na usterki, a w wielu autach przeprowadzano już częściową albo pełną renowację instalacji. Warto ustalić zakres takich prac i sprawdzić działanie wszystkich odbiorników.

Kluczowe znaczenie ma również identyfikacja wersji tylnego zawieszenia. Wczesny Mk I ma układ swing-axle, natomiast Mk II i Mk III korzystają z konstrukcji poprawionej dodatkowymi wahaczami poprzecznymi. To nie jest detal kosmetyczny: wpływa na prowadzenie samochodu i jego reakcje przy zmianach obciążenia w zakręcie.

Przy oględzinach należy zweryfikować także kompletność elementów charakterystycznych dla wnętrza i karoserii: drewnianej deski rozdzielczej, zegarów Smiths, chromowanych zderzaków oraz listew. Dostępność części zamiennych i dokumentacji technicznej ułatwia prowadzenie prac renowacyjnych.

Silnik, skrzynia i prowadzenie

Rzędowa sześciocylindrowa jednostka 2,0 l nadaje GT6 odmienny charakter niż czterocylindrowemu Spitfire’owi. Moc przekazywana jest na tylną oś przez manualną skrzynię czterobiegową; overdrive był dostępny jako opcja i pracował na trzecim oraz czwartym przełożeniu.

GT6 Mk I osiąga 100 km/h w 10,4 s, Mk II w 9,7 s, a Mk III w 9,5 s. Prędkość maksymalna wynosi odpowiednio 170,5, 177 i 180 km/h. Niska masa oraz niezależne zawieszenie przednie sprzyjają bezpośrednim reakcjom auta.

Największy przełom pod względem prowadzenia przyniósł Mk II. Modernizacja tylnej osi z dodatkowymi wahaczami poprzecznymi ograniczyła wady wcześniejszego układu wahadłowego i poprawiła stabilność w dynamicznej jeździe. undefined

Nadwozie i wnętrze

Sylwetka Michelottiego jest oparta na proporcjach klasycznego brytyjskiego GT: długi przód, cofnięta kabina i opadający dach zakończony przeszkloną klapą. Wczesne GT6 mają bardziej obłe linie, podczas gdy Mk II i Mk III otrzymały bardziej kanciaste przetłoczenia przedniej i tylnej części nadwozia.

W kabinie charakterystyczne są drewniana deska rozdzielcza, chromowane detale oraz cztery wskaźniki, w tym prędkościomierz i obrotomierz. Seryjne wyposażenie obejmowało dwustopniową wycieraczkę, dwustopniowy nawiew ogrzewania oraz wyściełaną kierownicę. Stosowano także fotele o bardziej sportowym profilu, a typowe dla epoki elementy wykończenia to chromowane zderzaki i listwy.

GT6 w sporcie i na rynkach eksportowych

W 1970 roku Kas Kastner, kierujący amerykańskim działem Triumph Competition, przygotował GT6 do wyścigów SCCA. Samochód startował w klasie produkcyjnej E i zdobywał mistrzowskie tytuły w latach 1969 oraz 1970.

Triumph GT6 był sprzedawany także poza Wielką Brytanią, między innymi w USA i Europie kontynentalnej. Zależnie od rynku samochody otrzymywały prędkościomierze wyskalowane w milach albo kilometrach.

Triumph GT6 – podsumowanie

Triumph GT6 jest sportowym coupé produkowanym od 1966 do 1973 roku, łączącym nadwozie projektu Giovanniego Michelottiego z rzędową sześciocylindrową jednostką 2,0 l i napędem na tylne koła. Przy wyborze konkretnego egzemplarza najważniejsze są wersja modelowa, rodzaj tylnego zawieszenia oraz stan instalacji elektrycznej. Mk I zachowuje pierwotną, obłą stylistykę, zaś Mk II i Mk III oferują istotnie zmodyfikowaną konstrukcję tylnej osi.