Historia Maserati Merak

Merak zadebiutował na Salonie Samochodowym w Paryżu w 1972 roku. Nazwę otrzymał po gwieździe Merak w Wielkiej Niedźwiedzicy, odchodząc tym samym od tradycji Maserati nazywania modeli od wiatrów.

Samochód powstał w okresie należącym do Citroëna i korzystał z wielu rozwiązań francuskiej marki. Konstrukcję mechaniczną prowadził Giulio Alfieri, a nadwozie zaprojektował Giorgetto Giugiaro. Punktem wyjścia była Bora: Merak dzielił z nią przednią część karoserii, kabinę i część struktury, lecz otrzymał kompaktowy silnik V6 zamiast 4,7-litrowego V8.

Mniejsza jednostka centralnie umieszczona za fotelami pozwoliła wygospodarować dwa niewielkie miejsca z tyłu. Merak był więc rzadkim połączeniem układu silnik centralny + 2+2. Zamiast ciężkiej, przeszklonej przegrody znanej z Bory zastosowano płaską pokrywę silnika i dwa charakterystyczne słupki biegnące od dachu do tylnej krawędzi nadwozia.

Rozwój modelu Merak

Pierwszy Merak otrzymał 3,0-litrowe V6 Maserati, wywodzące się z jednostki opracowanej dla Citroëna SM. Po przejęciu Maserati przez Alejandro de Tomaso w 1975 roku pojawił się Merak SS (Super Sport) z silnikiem wzmocnionym do 220 KM dzięki wyższemu stopniowi sprężania, większym gaźnikom Webera oraz większym zaworom.

Od 1976 roku skrzynię Citroëna zastąpiła pięciobiegowa przekładnia ZF. W kolejnych samochodach stopniowo ograniczano również udział podzespołów Citroëna.

W 1977 roku przedstawiono Meraka 2000 GT, przeznaczonego wyłącznie na rynek włoski. Jego V6 o pojemności 1999 cm³ odpowiadał ówczesnym przepisom podatkowym, które znacznie obciążały samochody o pojemności od 2 litrów wzwyż. Produkcję Meraka zakończono w 1982 roku; model nie otrzymał bezpośredniego następcy.

Cechy szczególne Maserati Merak

• Tipo AM 122 – fabryczne oznaczenie Meraka.
• Układ 2+2 z silnikiem centralnym – dwa tylne miejsca były możliwe dzięki krótszemu V6.
• V6 Maserati o kącie rozwarcia 90 stopni – jednostka znana także z Citroëna SM, ustawiona poprzecznie za kabiną.
• Pokrewieństwo z Borą – wspólna przednia część poszycia i konstrukcji, ale całkowicie odmiennie rozwiązany tył.
• Hydraulika Citroëna we wczesnych autach – wspomagała między innymi hamulce, reflektory i sprzęgło.
• Felgi Campagnolo – lekkie aluminiowe obręcze są jednym z najbardziej charakterystycznych elementów właściwie zachowanego Meraka.

Dane techniczne Maserati Merak

Wersje Meraka

Merak SS

Wprowadzony w 1975 roku Merak SS był mocniejszą i lżejszą odmianą. V6 rozwijał 220 KM, a samochód rozpoznaje się po czarnym wlocie powietrza w przedniej pokrywie oraz czarnym spoilerze pod przednim zderzakiem. W samochodach z kierownicą po lewej stronie zastosowano osobno zaprojektowaną deskę rozdzielczą. Powstało około 1000 egzemplarzy SS.

Merak 2000 GT

Merak 2000 GT zadebiutował w 1977 roku dla rynku włoskiego. Dwulitrowy V6 pozwalał uniknąć wyższego opodatkowania aut o większej pojemności. Odmiana miała czarny pas wzdłuż boków, czarny grill jak SS i nie otrzymała przedniego spoilera. Nie stosowano w niej awaryjnej hydrauliki Citroëna, a wnętrze wyposażono w bardziej konwencjonalne wskaźniki oraz kierownicę. Zbudowano około 196 sztuk; dostępne były kolory niebieski, srebrny i złoty.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

Wczesny Merak wymaga szczególnie starannej oceny kompletności i sprawności układu hydraulicznego Citroëna, który obsługujeł wspomaganie hamulców, reflektory oraz sprzęgło. Warto ustalić, czy zachowano właściwe dla rocznika rozwiązania, czy też auto otrzymało późniejsze modyfikacje.

Istotne jest także potwierdzenie zgodności silnika V6, gaźników Webera, pięciobiegowej skrzyni i elementów wnętrza z konkretną wersją. W Meraku SS należy sprawdzić charakterystyczne czarne elementy nadwozia i właściwą deskę rozdzielczą, natomiast w 2000 GT – mechaniczne rozwiązania zastępujące hydraulikę Citroëna. Oryginalna instrukcja, książka serwisowa, dokumentacja pochodzenia oraz fabryczne narzędzia pomagają udokumentować historię samochodu.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

Centralnie umieszczony V6 i napęd tylnej osi nadają Merakowi inną charakterystykę niż klasyczne Maserati GT z silnikiem z przodu. Niższa o około 250 kg masa względem Bory sprzyja zwinności, a rozstaw osi 2,60 m tworzy bazę dla zwartego coupé.

Merak SS wyróżnia się wyraźnie mocniejszym silnikiem 3,0 l: 220 KM, większe gaźniki Webera, większe zawory i wyższy stopień sprężania przekładają się na prędkość maksymalną 245 km/h. Pięciobiegowa skrzynia ZF montowana od 1976 roku odróżnia późniejsze samochody od wcześniejszych Meraków z przekładnią Citroëna.

Najważniejsze odmiany:

1. Merak 3.0 – bazowe V6 Maserati, pięciobiegowa skrzynia manualna i układ 2+2.
2. Merak SS – 3,0 l V6, 220 KM, 245 km/h oraz zmienione elementy aerodynamiczne i stylizacyjne.
3. Merak 2000 GT – V6 1999 cm³, mechaniczne układy zamiast awaryjnej hydrauliki Citroëna i specyfikacja włoska. undefined

Nadwozie i wnętrze

Giorgetto Giugiaro nadał Merakowi ostre, geometryczne proporcje typowe dla włoskich samochodów sportowych lat 70. Przód jest niemal wspólny z Maserati Bora, ale tylna część definiuje własny charakter modelu: brak szklanej osłony komory silnika zastąpiła płaska pokrywa oraz dwa masywne, wolnostojące słupki C.

W Meraku SS czarny grill we wlocie na przedniej pokrywie i czarny spoiler pod zderzakiem stanowią najprostsze wskazówki rozpoznawcze. 2000 GT miał czarną listwę na każdym boku i był oferowany w trzech barwach: niebieskiej, srebrnej albo złotej.

W kabinie spotyka się skórzaną tapicerkę Connolly, welury, dywany oraz naturalne materiały wykończeniowe. Wczesne samochody zachowały wyraźne wpływy Citroëna w formie wskaźników i kierownicy; 2000 GT otrzymał wnętrze pozbawione tych elementów. Aluminiowe felgi Campagnolo są pożądanym detalem zgodnym z epoką.

Merak jako samochód 2+2

Dwa miejsca za przednimi fotelami nie zmieniają Meraka w pełnowymiarowe czteromiejscowe coupé: przeznaczono je dla dzieci lub bardzo drobnych pasażerów. To jednak właśnie ta koncepcja odróżnia go od Bory i innych centralnosilnikowych Maserati z tego okresu.

Przy ocenie samochodu warto zwrócić uwagę na zachowanie oryginalnych materiałów kabiny, kolorystyki nadwozia, felg, koła zapasowego oraz dokumentacji. Te elementy pozwalają określić, czy przeprowadzona renowacja zachowała specyfikację Meraka.

Podsumowanie

Maserati Merak to włoskie centralnosilnikowe coupé 2+2 produkowane od 1972 do 1982 roku. Łączy projekt Giugiaro, konstrukcyjne pokrewieństwo z Maserati Bora i kompaktowy silnik V6 Maserati. Do wyboru pozostają bazowy Merak 3.0, mocniejszy Merak SS o mocy 220 KM oraz włoski Merak 2000 GT z V6 1999 cm³. Przy zakupie kluczowe są zgodność wersji, stan układów Citroëna w wczesnych autach oraz oryginalność wyposażenia i dokumentacji.