Historia Maserati Ghibli

Nazwa Ghibli pochodzi od gorącego saharyjskiego wiatru. Po raz pierwszy Maserati użyło jej dla dwudrzwiowego Gran Turismo, zaprezentowanego w 1966 r. na Salonie Samochodowym w Turynie, a produkowanego od 1967 do 1973 r. Model następował po Maserati 5000 GT i stanowił odpowiedź na szybkie włoskie GT, takie jak Ferrari 365 GTB/4 Daytona, Iso Grifo czy Lamborghini Islero.

Pierwsze Ghibli, oznaczane jako AM115, otrzymało umieszczony z przodu wolnossący silnik V8 4.7 z aluminiowym blokiem i głowicami. Cztery wałki rozrządu oraz cztery gaźniki Weber były rozwiązaniami wprost z tradycji Maserati. Nisko osadzony motor pozwolił obniżyć linię maski i środek ciężkości, co dobrze korespondowało z niezwykle płaską sylwetką auta.

W 1969 r. do coupé dołączył otwarty Ghibli Spyder, a w 1970 r. pokazano mocniejsze Ghibli SS z jednostką 4.9. Produkcję pierwszej generacji zakończono w 1973 r.; jej następcą został Maserati Khamsin.

Generacje i rozwój modelu

Pod nazwą Ghibli kryją się trzy odrębne epoki Maserati:

• Ghibli AM115 (1967–1973) – klasyczne coupé 2+2 z silnikiem V8 4.7, później także 4.9 SS; dostępne również jako Spyder. To konstrukcja na stalowym nadwoziu i ramie rurowej, z napędem na tył.
• Ghibli II / AM336 (1992–1998) – powrót nazwy na bazie rodziny Biturbo. Coupé miało silniki V6 biturbo 2.0 lub 2.8 i napęd tylnej osi. Wśród odmian znalazły się Sportivo, GT, Cup i Primatist.
• Ghibli M157 (2013–2023) – czterodrzwiowa limuzyna klasy wyższej, a nie coupé. Stosowano w niej turbodoładowane V6 oraz napęd tylny albo 4x4.

Przy poszukiwaniach warto więc od razu doprecyzować generację: fraza „Maserati Ghibli V8” prowadzi do AM115, a „Ghibli Biturbo” zazwyczaj oznacza AM336 z lat dziewięćdziesiątych.

Cechy charakterystyczne Maserati Ghibli

Pierwsze Ghibli wyróżnia zestaw rozwiązań rzadko spotykany w GT końca lat sześćdziesiątych: długa, bardzo niska maska kryje aluminiowe V8 DOHC z czterema Weberami, a za kabiną pracuje sztywna oś Salisbury prowadzona na resorach piórowych. Napęd trafia na tylne koła przez pięciobiegową przekładnię ZF S5-325; spotykano także automatyczną skrzynię biegów.

Nadwozie ma około 4,59 m długości, 1,80 m szerokości i zaledwie 1,16 m wysokości. Chowane reflektory, duże powierzchnie szyb i długi przód budują profil, którego nie da się pomylić z późniejszym Ghibli II o bardziej kanciastych proporcjach. Coupé pozostawało samochodem dalekobieżnym: oferowało bagażnik, klimatyzację jako wyposażenie standardowe lub często wybieraną opcję oraz kabinę odpowiednią także dla wysokich kierowców.

Dane techniczne Maserati Ghibli AM115

Wersje specjalne i sportowe

• Ghibli Spyder – otwarta odmiana pierwszej generacji, wprowadzona w 1969 r.; powstało 125 egzemplarzy.
• Ghibli SS 4.9 – mocniejsza wersja AM115 od 1970 r., z V8 o pojemności 4,9 l i mocy 335 KM. Łączyła większy silnik z bogatszym wyposażeniem wnętrza.
• Ghibli Cup – najbardziej sportowy wariant Ghibli II, wywodzący się z wyścigowego Ghibli Open Cup. Drogowa Cup osiągała 330 KM i otrzymała m.in. wykończenia z włókna węglowego; zbudowano 88 sztuk.
• Ghibli Primatist – końcowa seria Ghibli II, upamiętniająca rekord prędkości na wodzie Bruno Abbate. Wyprodukowano 35 egzemplarzy w kolorze blu mare, z niebiesko-błękitną skórzaną tapicerką.
• Ghibli GT II oraz Cup Replika – odmiany Ghibli Biturbo o wyraźnie sportowym charakterze, z elementami takimi jak felgi Speedline, dodatki MOMO, sportowe fotele i ciemne karbonowe dekory.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

Dla Ghibli AM115 kluczowe znaczenie ma zgodność numerów silnika, ramy i nadwozia (matching numbers) oraz dokumentacja pochodzenia. Warto sprawdzić obecność fabrycznych elementów charakterystycznych dla wczesnych aut: centralnie mocowanych 15-calowych kół Borrani lub Campagnolo, drewnianej kierownicy, czarnej tablicy wskaźników Veglia, przełączników typu toggle, dźwigienek Lucas i radia Becker.

W Ghibli I szczególnej uwagi wymagają kompletność osprzętu V8 z czterema gaźnikami Weber, działanie chowanych reflektorów oraz stan układu napędowego ze skrzynią ZF lub automatem. Przy Ghibli II należy ustalić, czy samochód zachował właściwe dla wersji V6 biturbo wyposażenie, w tym ABS, elektronicznie regulowane amortyzatory i oryginalne felgi 17- lub 18-calowe. Karta Maserati Classiche, książka serwisowa oraz certyfikat ASI pomagają udokumentować historię konkretnego egzemplarza.

Silniki, osiągi i prowadzenie

W pierwszym Ghibli 4.7 V8 rozwija około 310–330 KM i 440 Nm, zaś Ghibli SS 4.9 – 335 KM oraz do 480 Nm. Przy masie około 1 600 kg sprint do 100 km/h zajmuje około 6,8–7 sekund, a prędkość maksymalna mieści się w przedziale 248–275 km/h. Brzmienie czterogaźnikowego V8 leży pomiędzy amerykańskim bulgotem a włoskim rykiem.

Charakter AM115 wynika z połączenia mocnego silnika z klasycznym układem napędowym: motor z przodu, ręczna skrzynia ZF i tylna oś Salisbury na resorach piórowych. Nisko umieszczony V8 wspiera stabilność, a wyciszenie zawieszenia i pojemny bagażnik podkreślają dalekobieżne przeznaczenie auta.

Ghibli II reprezentuje zupełnie inną technikę. V6 2.0 lub 2.8 biturbo oferowały wysokie osiągi w krótszym coupé z napędem tylnym. Wersje eksportowe początkowo miały pięciobiegowe skrzynie manualne, podczas gdy na rynku włoskim stosowano sześciobiegowe; dostępny był również czterobiegowy automat. undefined

Nadwozie i wnętrze

Autorem sylwetki pierwszego Ghibli był Giorgetto Giugiaro, pracujący dla Carrozzeria Ghia; był to jego pierwszy projekt po odejściu z Bertone. Proporcje są podporządkowane V8: bardzo długa maska, krótki tył i niska linia dachu. Gładkie boki, chowane reflektory oraz prosto opracowany tył z czterema chromowanymi końcówkami wydechu tworzą zdecydowanie inną kompozycję niż późniejsze coupé Biturbo.

Kabina AM115 korzysta z materiałów typowych dla luksusowych Maserati epoki: skóry Connolly, dywanów Wilton, chromowanych lub metalowych przełączników i zegarów Veglia. Tworzywa sztuczne nie dominują we wnętrzu. Spotyka się tapicerki skórzane w różnych kolorach, także zielone, oraz mniej typowe wykończenia, na przykład ze skóry krokodyla. Wśród lakierów występowały m.in. metaliki, czerwień, złoto, czerń i zieleń.

Ghibli II poszło w stronę luksusowego coupé lat dziewięćdziesiątych: skóra, drewno, włoskie tkaniny, a w Cup – włókno węglowe. Wyposażenie mogło obejmować elektrycznie regulowane fotele, regulowane amortyzatory, klimatyzację automatyczną, tempomat, komputer pokładowy i fabryczny alarm.

Dokumentacja i oryginalność

W przypadku Ghibli z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych warto rozróżniać cechy wczesnych aut od późniejszych zmian. Do identyfikatorów wczesnych egzemplarzy należą prostokątne lampy, brak dodatkowych nakładek na zderzakach oraz drewniana kierownica bez plastikowego obrzeża. Oryginalna specyfikacja kół, wnętrza, radia Becker i osprzętu silnika ma znaczenie przy ocenie zgodności samochodu z fabryczną konfiguracją.

Ghibli pierwszej generacji miało dwa zbiorniki paliwa; kierowca wybierał, z którego korzysta. To konkretne rozwiązanie, podobnie jak klimatyzacja i bagażnik, pokazuje, że AM115 projektowano nie tylko do szybkiej jazdy, lecz również do podróży.

Podsumowanie

Maserati Ghibli obejmuje trzy różne modele, dlatego podstawą udanego wyboru jest rozpoznanie generacji. AM115 to niskie Gran Turismo Giugiaro z wolnossącym V8 4.7 lub 4.9, chowanymi reflektorami i manualną skrzynią ZF. AM336 to coupé Biturbo z V6, którego najbardziej wyróżniają się wersje Cup i Primatist. M157 jest czterodrzwiową limuzyną produkowaną w latach 2013–2023. Dla klasycznego Maserati Ghibli szczególnie istotne są zgodność numerów, oryginalność wyposażenia oraz udokumentowana historia auta.