Historia Maserati 3500 GT

Maserati 3500 GT zadebiutowało podczas Salonu Samochodowego w Genewie w 1957 roku, zastępując Maserati A6G/54. Był to przełom dla firmy z Modeny: pierwszy samochód, którym Maserati weszło na rynek seryjnie wytwarzanych aut Gran Turismo.

Za stronę techniczną odpowiadał Giulio Alfieri. Zamiast tworzyć całkowicie nową jednostkę, wykorzystano doświadczenia z wyścigowych Maserati 350S i 300S. Rzędowy silnik sześciocylindrowy o pojemności 3485 cm³ otrzymał łagodniejszą charakterystykę do ruchu drogowego, zachowując jednak dwa wałki rozrządu w głowicy, podwójny zapłon oraz konstrukcję ze stopów lekkich.

W Genewie pokazano dwa kierunki stylistyczne: karoserię Allemano oraz projekt Carrozzeria Touring. Ostatecznie to eleganckie coupé Touring stało się podstawową formą 3500 GT. Łączna produkcja coupé, GTI i Spydera wyniosła około 2200 egzemplarzy.

Rozwój modelu 3500 GT

Pierwsze 3500 GT miały trzy podwójne gaźniki Weber, czterobiegową ręczną skrzynię ZF i hamulce bębnowe Girling na wszystkich kołach. Od 1959 roku przednie hamulce tarczowe można było zamówić za dopłatą, a od 1960 roku stały się wyposażeniem standardowym.

W 1958 roku ofertę poszerzył Maserati 3500 GT Spyder z otwartym nadwoziem Touring. Od 1961 roku dostępna była pięciobiegowa przekładnia ZF. Kolejnym etapem rozwoju było 3500 GTI: od 1962 roku mechaniczny wtrysk Lucas zastąpił gaźniki w tej odmianie, poprawiając kulturę pracy i elastyczność silnika.

Następcą 3500 GT został Maserati Mistral, produkowany od 1963 roku. Na konstrukcji 3500 GT oparto też Maserati Sebring, wprowadzone w 1962 roku.

Najważniejsze cechy Maserati 3500 GT

• Silnik wywodzący się ze sportu motorowego: aluminiowy, rzędowy sześciocylindrowiec 3,5 litra z DOHC i podwójnym zapłonem rozwijał od 220 do 245 KM.
• Touring Superleggera: najsłynniejsze coupé korzystało z rurowego szkieletu pokrytego aluminium; rozwiązanie łączyło niską masę nadwozia z subtelną, smukłą linią.
• Prawdziwe Gran Turismo: układ 2+2, luksusowe materiały oraz wyposażenie takie jak radio Becker lub Autovox, klimatyzacja czy koła szprychowe Borrani podkreślały dalekobieżne przeznaczenie auta.
• GTI ze wtryskiem Lucas: późniejsza wersja z mechanicznym wtryskiem osiągała 235–245 KM.
• Rzadkie nadwozia: obok Touring powstały także realizacje Allemano, Bertone, Pietro Frua, Pininfariny i Vignale.

Dane techniczne Maserati 3500 GT

Wersje szczególne: Spyder i 3500 GTI

3500 GT Spyder był otwartą odmianą wprowadzoną w 1958 roku i również otrzymał karoserię Touring. W gamie stanowił mniejszą część całej produkcji.

3500 GTI wprowadzony od 1962 roku wyróżnia się mechanicznym wtryskiem paliwa Lucas. W porównaniu z wersją gaźnikową oferuje moc 235–245 KM, spokojniejszą pracę oraz lepszą elastyczność.

Osobną grupę tworzą 3500 GT z karoseriami wykonanymi przez włoskie studia Allemano, Bertone, Pietro Frua, Pininfarina i Vignale. To właśnie rodzaj nadwozia ma kluczowe znaczenie przy rozróżnianiu tych odmian.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

Przy oględzinach Maserati 3500 GT warto najpierw jednoznacznie ustalić konfigurację samochodu. W serii występowały zarówno trzy podwójne gaźniki Weber, jak i mechaniczny wtrysk Lucas w GTI; różniły się też skrzynie cztero- i pięciobiegowe ZF oraz trzybiegowy automat BorgWarner.

Istotne jest także prawidłowe rozpoznanie układu hamulcowego. Wczesne auta otrzymały bębny Girling na wszystkich kołach, od 1960 roku stosowano seryjnie tarcze z przodu. Zawieszenie ma nierówną konstrukcję: z przodu pracują niezależne podwójne wahacze ze sprężynami śrubowymi, z tyłu zaś sztywna oś Salisbury na resorach piórowych.

W przypadku coupé Touring szczególnej uwagi wymaga zgodność konstrukcji Superleggera: rurowego szkieletu i aluminiowego poszycia. Dokumentacja fabryczna, certyfikaty Maserati, książka serwisowa, fotografie renowacji oraz zgodność numerów i kolorystyki pomagają odtworzyć historię konkretnego egzemplarza.

Silnik, przekładnia i charakter jazdy

Sześciocylindrowe Maserati 3,5 litra nie jest jednostką o charakterze małego, wysokoobrotowego silnika sportowego. Trzy gaźniki Weber zapewniają 220–230 KM, natomiast GTI z wtryskiem Lucas osiąga 235–245 KM i oferuje lepszy moment użyteczny przy przyspieszaniu. Prędkość maksymalna dochodzi do około 230 km/h, a sprint do 100 km/h zajmuje mniej niż 10 sekund.

Czterobiegowy manual ZF był rozwiązaniem początkowym; pięciobiegowa skrzynia ZF, dostępna od 1961 roku, lepiej odpowiadała turystycznemu wykorzystaniu wysokich prędkości. Alternatywą pozostawał trzybiegowy automat BorgWarner.

Podwozie pokazuje różnicę między precyzją przedniej osi a klasyczną konstrukcją tyłu. Niezależne zawieszenie przednie z podwójnymi wahaczami i sprężynami śrubowymi współpracuje ze sztywnym mostem Salisbury na resorach piórowych. 3500 GT stawiało komfort i elegancję podróży przed bezpośrednim, torowym charakterem konkurencyjnych Ferrari. undefined

Nadwozie Touring i wnętrze 2+2

Sylwetka 3500 GT Touring jest zbudowana z długiej maski, zwartej kabiny i łagodnie opadającej tylnej części nadwozia. Z przodu rozpoznawalna jest osłona chłodnicy Maserati, okrągłe reflektory oraz wyraźnie eksponowane chromowane detale. Boki pozostają oszczędne, z chromowanymi klamkami i bocznymi wlotami powietrza; subtelnie zaznaczone tylne płetwy odwołują się do estetyki końca lat 50.

Konstrukcja Superleggera Carrozzeria Touring składa się z lekkiego rurowego szkieletu i aluminiowego poszycia. W kabinie zastosowano skórę Connolly, a wykładziny mogły być wykonane z angielskiego weluru Wilton. Układ 2+2 zapewnia cztery miejsca, choć tylne siedzenia mają ograniczoną przestrzeń.

Przed kierowcą znajduje się zestaw przyrządów Jaeger: prędkościomierz, obrotomierz oraz wskaźniki paliwa, ciśnienia oleju i temperatury cieczy chłodzącej; w części aut występował również amperomierz i wskaźnik temperatury oleju. Do wyposażenia dodatkowego należały radio Becker lub Autovox, klimatyzacja, Tripmaster TAG Heuer i koła szprychowe Borrani. Spotyka się lakiery w odcieniach błękitu, srebra i czerwieni, zestawiane z kontrastową skórą czerwoną, beżową, czarną albo brązową.

Nadwozia i wyposażenie zgodne z epoką

Przy Maserati 3500 GT warto odróżniać podstawową specyfikację Touring od samochodów o nadwoziach innych włoskich carrozzerii. Allemano, Bertone, Pietro Frua, Pininfarina i Vignale stworzyli własne interpretacje podwozia 3500 GT, dlatego proporcje karoserii, detale i forma dachu lub tylnej części auta mogą istotnie się różnić.

Na kompletność samochodu składają się również elementy wyposażenia dostarczanego z autem: oryginalne narzędzia, koło zapasowe i dokumenty fabryczne. W połączeniu z potwierdzoną historią renowacji pozwalają one precyzyjniej ocenić zgodność egzemplarza ze specyfikacją.

Podsumowanie: Maserati 3500 GT

Maserati 3500 GT łączy sześciocylindrowy silnik 3485 cm³ o rodowodzie 350S i 300S z luksusowym nadwoziem Gran Turismo. Wybór obejmuje coupé 2+2 oraz Spydera, wersje gaźnikowe i 3500 GTI z wtryskiem Lucas, a także różne konfiguracje skrzyń i hamulców.

Najbardziej charakterystyczne pozostaje coupé Carrozzeria Touring wykonane w technologii Superleggera. Przy wyborze konkretnego Maserati 3500 GT kluczowe są zgodność nadwozia, układu zasilania, przekładni, hamulców oraz udokumentowanie historii samochodu.