Gereviseerd volgens datakaart - zeer zeldzame kleurencombinatie
Gereviseerd volgens datakaart - zeer zeldzame kleurencombinatie
Met het model W 113 trad de 230 SL in maart 1963 op de Autosalon van Genève in de voetsporen van de legendarische 190 SL en 300 SL. Met de ontwikkeling ervan werd eind jaren 50 begonnen. Hoewel de eerste ontwerpstudies uiterlijk nog sterk op de 190 SL leken, werd in de daaropvolgende jaren een steeds grotere zelfstandigheid ten opzichte van zijn voorganger zichtbaar. Onmiskenbaar voor de W113 (230 SL, 250 SL, 280 SL) is een concaaf gewelfd hardtopdak, wat leidde tot zijn latere bijnaam Pagode-SL.
Deze hardtop had echter een doorslaggevend nadeel:
Hij verhoogde de cw-waarde van 0,481 voor de softtop naar 0,515. Dit betekende een hoger brandstofverbruik en een lagere topsnelheid (ca. 4 km/u) wanneer de hardtop werd gebruikt. De „Pagode“ was de eerste SL waarin uitgebreide veiligheidsmaatregelen werden geïntroduceerd. Omdat de basis werd gevormd door de bodemplaat van de „Heckflosse“ W 111 met een 30 cm kortere wielbasis, heeft ook de SL een stijve passagierskooi en kreukelzones, gemakkelijk vervormbare voor- en achtersegmenten. Het interieur is net als bij de sedan veilig uitgevoerd; er zijn geen harde hoeken en randen. Veiligheidsgordels waren, net als bij het voorgangermodel, als
extra uitrusting leverbaar. Het stuurhuis werd uit het crashgevaarlijke gebied van de voorwagen naar het schutbord verplaatst, de stuurkolom is geknikt en heeft gewrichten die het gevreesde lanseneffect bij een ongeval voorkomen. In 1967 kwam daar de veiligheidsstuurkolom met botsingdemper in het stuurwiel bij.
Het onderstel met recirculatiekogelbesturing en achteras met enkelvoudige pendelas werd eveneens overgenomen van de W 111-sedan. Het tweekringsremsysteem had aanvankelijk alleen schijfremmen op de vooras; met de introductie van de 250 SL ook op de achteras. De vering is stevig, maar voor een sportwagen zeer comfortabel. Voor de
demping zorgen gasdrukschokdempers; voor het eerst reed een SL op gordelbanden. De motor met de aanduiding M 127 II was een nieuwe ontwikkeling, omdat men bij Mercedes Benz nooit echt tevreden was geweest over de loopcultuur en het vermogen van de 190 SL-motor. Zo ontstond in 1956 een zescilinder-injectiemotor M 127 met 2,2 liter cilinderinhoud en 130 pk. Omdat begin jaren 60 het segment van de 2,0- tot 2,5-liter sportwagens werd verrijkt met klassieke vertegenwoordigers van de GT-categorie, zoals de Porsche Carrera 2 en Alfa Romeo 2600, zag men bij Mercedes Benz al snel in dat 2,2 liter cilinderinhoud en 130 pk niet voldoende waren om aan de wensen van de klanten te voldoen. Door middel van een nokkenas met grotere overlap en grotere kleplift, een vergroting van de cilinderinhoud naar 2,3 liter en inlaatspruitstukinjectie via een zespomp-inspuitpomp werd het vermogen van de inmiddels M 127 II genoemde motor verhoogd naar 150 pk.
De eveneens uit de W 111-sedan afkomstige zescilinder M 127 met paarsgewijs gegoten cilinders werd aan enkele wijzigingen onderworpen. De belangrijkste was het gebruik van een zespomp-inspuitpomp in plaats van de tweepomp-inspuitpomp met twee drievoudige verdelers. Daarmee was het mogelijk om de brandstof door de geopende inlaatkleppen in de verbrandingskamer te injecteren en niet langer alleen in het inlaatspruitstuk. De tot 2,3 liter opgeboorde motor M 127 II levert zo 150 pk bij 5500/min en biedt bij 4200/min een
koppel van 196 Nm. Deze zeer sportief georiënteerde aandrijving van de SL vereist relatief hoge toerentallen. De topsnelheid bedraagt met handgeschakelde versnellingsbak 200 km/u. Naar wens was een viertrapsautomaat leverbaar, voor het eerst überhaupt bij een SL. In december 1966 volgde de eveneens 150 pk sterke Mercedes Benz 250 SL (motor M 129), nu met een gelijkmatige cilinderafstand. Motor en remmen waren licht gemodificeerd afkomstig van de 250 SE. Originele 250 SL's zijn vanwege de bouwtijd van slechts iets meer dan een jaar de zeldzaamste exemplaren van de W 113-serie. In 1968 werd de 250 SL opgevolgd door de 170 pk sterke, koppelrijkere 280 SL met de motor M 130. Uiterlijk onderscheiden alleen het typeplaatje op het kofferdeksel en gewijzigde wieldoppen de auto van zijn voorganger. De 280 SL kreeg in 1968
ook het botsingdemperstuurwiel van de 280 S/SE; de stuurkolom is daardoor korter dan bij de 230 SL en 250 SL; ombouw van een 230 SL of 250 SL naar 280 SL kan hieraan deels worden herkend. De motor van de 280 SL levert met 170 pk 10 pk meer dan de qua cilinderinhoud identieke 280-SE-motor van de sedans; dezelfde SL-motor diende tijdelijk ook als aandrijving van de gelijktijdig gebouwde 300 SEL na het einde van de productie van de aluminiummotor.
Door het modulaire principe zijn bij aandrijflijnen veel uitwisselingsmogelijkheden aanwezig. Hiervan werd in vroegere decennia bij de niet zeldzame motorschades dan ook ruimschoots gebruikgemaakt. Bij aankoop moet daarom grote waarde worden gehecht aan het correct bij elkaar horen van carrosserie en aandrijflijn. Beslissend is de tweede groep van drie cijfers van het chassisnummer achter het model 113, in combinatie met het motortype. Aandrijflijnen die niet bij het model van de carrosserie horen, verminderen de waarde van een voertuig direct met bedragen van vijf cijfers in euro's. Opmerkelijk goedkoop lijkende aanbiedingen hebben hier vaak een addertje onder het gras en blijken bij nadere beschouwing met betrekking tot investeringswaarde en kosten voor terugbouw naar de originele uitvoering vaak te duur.
In de W113-serie zijn nooit achtcilindermotoren geleverd, hoewel er wel experimenten hiermee en particuliere ombouwen zijn uitgevoerd, tot en met de M-100-motor van de 300 SEL 6.3. Achtcilindermotoren werden pas in 1971 in de SL geïntroduceerd, bij de opvolger 350 SL.
In december 1966 kwam de 250 SL (W113 A), die echter slechts tot januari 1968 werd gebouwd. Hij beschikte over een 2,5-liter motor met eveneens 150 pk. In dezelfde maand verscheen de waarschijnlijk meest gecultiveerde van alle Pagode-SL's, de 280 SL (W113 E28), met een 2,8-liter motor en nu 170 pk. De prijs van een 280 SL met coupédak bedroeg destijds DM 24 300,00. De 280 SL werd tot maart 1971 gebouwd.
Het volledige programma van de Pagode-SL liep van 1963 tot 1971. In deze periode werden 19 831 exemplaren van de 230 SL, 5 196 exemplaren van de 250 SL en ten slotte 23 895 exemplaren van de 280 SL geproduceerd.
Belangrijke juridische mededeling / verkoop in opdracht van de klant:
Dit voertuig wordt uitsluitend in bemiddelingsopdracht (in naam en voor rekening van derden) aangeboden. Ik treed hierbij niet op als verkoper of handelaar, maar uitsluitend als bemiddelaar.
De daadwerkelijke verkoper van het voertuig is de nalatenschap van de overleden voertuighouder, wettelijk vertegenwoordigd door de bevoegde executeur-testamentair. De koopovereenkomst wordt rechtstreeks met de executeur-testamentair gesloten.
Aangezien het gaat om een verkoop uit een particuliere nalatenschap, vindt de verkoop plaats met volledige uitsluiting van iedere aansprakelijkheid voor materiële gebreken (garantie), garantie of terugname, voor zover wettelijk toegestaan.
Deze beschrijving is automatisch vertaald. Oorspronkelijke taal: Duits.
Laat dit voertuig door experts keuren!
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Meer dan 100.000 liefhebbers van klassiekers ontvangen al onze beste advertenties
Ontvang zorgvuldig geselecteerde collecties van de interessantste auto's, motoren en veilingadvertenties op Classic Trader, rechtstreeks in je inbox.
