ISO Rivolta – samochody zabytkowe na sprzedaż

Historia ISO Rivolta

Historia Rivolty zaczęła się po okresie, w którym ISO zasłynęło z mikrosamochodu Isetta. Firma wywodząca się z przedsiębiorstwa założonego w Genui w 1939 roku, a po wojnie działająca w Mediolanie, postanowiła stworzyć samochód z zupełnie innego segmentu: komfortowe, wysokowydajne coupé GT.

Projekt Rivolty połączył włoską konstrukcję i stylistykę z amerykańskim układem napędowym. Za stronę techniczną wiązaną z modelem odpowiadał Giotto Bizzarrini, za styl nadwozia Giorgetto Giugiaro pracujący dla Bertone, a karoserie wykonywało Bertone. Samochód pokazano jako eleganckie coupé zdolne przewieźć cztery osoby, z silnikiem V8 5,4 l znanym z Chevroleta Corvette.

Produkcja trwała do 1970 roku. Powstało około 800 egzemplarzy Rivolty; dla IR 300 podawana jest liczba 797 sztuk. Tak niewielka skala produkcji wynikała również z pracochłonnego sposobu wytwarzania samochodu.

Rozwój modelu

Podstawową odmianą była ISO Rivolta IR 300, nazwana od mocy 300 KM. W toku produkcji ofertę rozwinięto o wersje IR 340 i IR 350, wyposażane w mocniejsze odmiany amerykańskiego V8. W źródłach dla całej gamy Rivolta podawane są prędkości maksymalne od około 204 do 257 km/h.

Rivolta nie była następcą innego dużego coupé ISO: stanowiła zwrot marki od niewielkiej Isetty ku luksusowym samochodom GT. W ramach własnej oferty ISO stworzyła później także Grifo, lecz jest to odrębny model, a nie odmiana Rivolty.

Najważniejsze cechy ISO Rivolta

Rivolta wyróżnia się nietypową dla włoskiego GT receptą: pod smukłą karoserią Bertone pracuje duży, seryjnie produkowany silnik Chevrolet Small Block V8, a nie jednostka własnej konstrukcji ISO. Takie rozwiązanie zestawiono z zaawansowanym jak na epokę podwoziem: z przodu zastosowano nierównej długości wahacze poprzeczne i stabilizator, z tyłu oś De Dion z drążkiem Watta.

Samochód otrzymał hamulce tarczowe przy wszystkich kołach, sprężyny śrubowe, hydrauliczne amortyzatory teleskopowe oraz opony Pirelli Cinturato 205 VR 15. Wśród charakterystycznych elementów spotyka się lekkie felgi Campagnolo z centralnym mocowaniem i chromowaną, trójramienną nakrętką Borrani.

Dane techniczne

Wersje IR 340 i IR 350

Po IR 300 pojawiły się IR 340 oraz IR 350. Oznaczenia odnoszą się do mocniejszych konfiguracji V8, rozwijających pierwotną koncepcję Rivolty: włoskie nadwozie GT, czterobiegowy manual i napęd na tylne koła. IR 300 pozostaje wersją najściślej związaną z 5,4-litrowym silnikiem o mocy 300 KM.

Słabe punkty i kontrola stanu

Przy ISO Rivolta szczególnego znaczenia nabiera stan zachowania nadwozia i kabiny, ponieważ część samochodów wymaga pełnej renowacji tych obszarów. Warto ustalić zakres wykonanych prac oraz zgodność wyposażenia z historią egzemplarza.

Układ jezdny Rivolty nie jest konstrukcją prostą: obejmuje oś De Dion, drążek Watta, elementy zawieszenia przedniego, hamulce tarczowe oraz hydrauliczne amortyzatory. Podczas oględzin należy sprawdzić działanie tych podzespołów, pracę czterobiegowej skrzyni Borg-Warner i kompletność elementów specyficznych dla modelu, takich jak centralnie mocowane koła Campagnolo. Istotne może być także udokumentowanie historii właścicieli oraz niezależna ekspertyza rzeczoznawcy.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

Rivolta została pomyślana jako szybkie coupé GT, a nie surowy samochód wyścigowy. V8 o pojemności 5,4 l zapewnia moc 300 KM w IR 300, natomiast czterostopniowa przekładnia ręczna pozwala wykorzystać elastyczność dużej jednostki przy jeździe turystycznej i szybkiej trasie.

O stabilność dba kombinacja niezależnego zawieszenia przedniego z osią De Dion z tyłu. Drążek Watta precyzyjnie prowadzi tylną oś poprzecznie, zaś sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe i tarczowe hamulce na czterech kołach odpowiadają specyfikacji samochodu o wysokich osiągach. Warto uwzględnić promień zawracania wynoszący około 12,5 m.

1. IR 300 — V8 5,4 l, 300 KM, czterobiegowa skrzynia manualna i prędkość maksymalna około 218 km/h.
2. IR 340 — mocniejsza odmiana Rivolty rozwijająca parametry IR 300.
3. IR 350 — późniejsza, wysoko osiągowa wersja w gamie Rivolta. undefined

Nadwozie i wnętrze

Dwudrzwiowe nadwozie coupé zaprojektowane przez Giorgetta Giugiaro dla Bertone ma powściągliwe proporcje typowe dla włoskiego GT lat 60. Długa maska mieści V8, a kabina oferuje układ czteromiejscowy; w opisach modelu pojawia się również możliwość przewozu pięciu osób.

Wnętrze projektowano z naciskiem na ergonomię. Położenie kierownicy, lewarka zmiany biegów i pedałów oceniano jako szczególnie przemyślane. Standardowo stosowano wykończenie z tworzywa, a za dopłatą dostępna była wysokiej jakości skóra bydlęca. Wśród rozpoznawalnych detali znajdują się felgi Campagnolo z centralną nakrętką Borrani. Spotykany fabryczny lakier „volpe argentata metallizzato” oznacza metalizowany odcień srebrnego lisa.

Pochodzenie i dokumentacja

Rivolta łączy komponenty włoskich i amerykańskich dostawców: silnik Chevrolet V8, przekładnię Borg-Warner oraz nadwozie Bertone. Przy samochodzie z lat 60. ważne są potwierdzona historia właścicieli, dokumentacja renowacji i możliwie pełny zestaw oryginalnych części. W niektórych egzemplarzach występuje nietypowe wyposażenie, przykładowo wysokościomierz.

Podsumowanie ISO Rivolta

ISO Rivolta jest czteromiejscowym włoskim coupé GT produkowanym od 1962 do 1970 roku. IR 300 zestawia karoserię Bertone autorstwa Giorgetta Giugiaro, koncepcję techniczną związaną z Giotto Bizzarrinim, 5,4-litrowy silnik Chevrolet V8 o mocy 300 KM oraz czterobiegową skrzynię Borg-Warner. Oś De Dion z drążkiem Watta, hamulce tarczowe na czterech kołach i napęd tylnej osi definiują jego techniczny charakter. Przy około 797 zbudowanych IR 300 kluczowe pozostają stan karoserii, kabiny, podwozia i dokumentacja historii samochodu.