Honda NSX – klasyk na sprzedaż

Historia Hondy NSX

Honda rozpoczęła drogę do NSX od prototypu HP-X (Honda Pininfarina eXperimental) z 1984 roku. Projekt miał stworzyć japoński samochód sportowy zdolny mierzyć się z Ferrari 348. Ostateczna nazwa NSX rozwijana jest jako New Sportcar eXperimental.

Za techniczną stronę projektu odpowiadał Shigeru Uehara, a za stylistykę Masahito Nakano. Przy opracowaniu aerodynamiki inspiracją był myśliwiec F-16; w pracach nad zestrojeniem podwozia uczestniczył Ayrton Senna. Jego uwagi doprowadziły do zmian zawieszenia i sztywności konstrukcji.

Seryjną Hondę NSX pokazano w 1989 roku na salonach w Tokio i Chicago, a produkcję pierwszej generacji rozpoczęto w 1990 roku. Było to dwumiejscowe coupé z silnikiem umieszczonym centralnie, napędem na tylne koła oraz nadwoziem i zawieszeniem wykonanymi z aluminium. Aluminiowa konstrukcja pozwoliła ograniczyć masę o ponad 200 kg względem rozwiązań konwencjonalnych.

Generacje i rozwój modelu

Pierwsza generacja (1990–2006) nosi oznaczenia NA1 i NA2. Początkowo oferowano ją jako dwudrzwiowe coupé z poprzecznie ustawionym, wolnossącym V6 3.0 VTEC o mocy 270 KM. Jednostka NA1 wyróżnia się tytanowymi korbowodami. W 1995 roku dołączyła NSX-T ze zdejmowanym sztywnym panelem dachu typu targa.

W 1997 roku zwiększono pojemność silnika do 3,2 litra, tworząc rozwinięcie znane jako NA2. Modernizacja poprawiła osiągi; przyspieszenie 0–100 km/h podawano na poziomie 4,5 s. W 2002 roku przeprowadzono wyraźny lifting: zniknęły reflektory chowane, pojawiły się większe opony, odświeżone wnętrze i zmienione linie nadwozia.

Druga generacja (2016–2022), NC1, zachowała układ z silnikiem centralnym, lecz całkowicie zmieniła napęd. Coupé otrzymało hybrydowy układ 4x4: 3,5-litrowe V6 biturbo współpracuje z trzema silnikami elektrycznymi. Łączna moc wynosi 581 KM, a prędkość maksymalna 308 km/h.

Najważniejsze cechy Hondy NSX

• Aluminium zamiast stali: monocoque, elementy nadwozia i zawieszenie pierwszej NSX wykonano z aluminium.
• V6 VTEC za kabiną: NA1 łączy 3,0-litrowy wolnossący silnik V6 o mocy 270 KM z napędem na tylną oś.
• Udział Ayrtona Senny: kierowca Formuły 1 przekazał uwagi dotyczące zawieszenia i podwozia podczas rozwoju auta.
• Dwa charaktery nadwozia: klasyczne coupé oraz NSX-T z demontowanym hardtopem.
• Nowa interpretacja w NC1: hybrydowy napęd z V6 biturbo i trzema motorami elektrycznymi, napędzający cztery koła.
• Motorsport: NSX startowała w SCCA World Challenge i przez trzy lata – 1994, 1995 oraz 1996 – w 24-godzinnym wyścigu Le Mans.

Dane techniczne Hondy NSX

Wersje specjalne i sportowe

Najbardziej bezpośrednio ukierunkowaną na tor odmianą była NSX-R z 1992 roku. W materiałach dotyczących późniejszych wersji pojawiają się także fotele wyścigowe z karbonu, zmienione zawieszenie oraz redukcja masy.

W 1995 roku zadebiutowała NSX-T z wyjmowanym twardym dachem. Rok 1997 przyniósł warianty NSX-S oraz NSX-S Zero. W 1999 roku powstało 51 egzemplarzy Alex Zanardi Special Edition. Wśród elementów spotykanych w wyposażeniu i modyfikacjach znajdują się także części Mugen, wzmocnione hamulce, zmienione zawieszenie oraz elementy z włókna węglowego.

Eksploatacja i punkty kontroli

Przy oględzinach Hondy NSX kluczowe jest ustalenie zgodności egzemplarza z jego właściwą specyfikacją: NA1 z 3,0-litrowym V6 i manualną skrzynią pięciobiegową, NA2 z jednostką 3,2 l albo NC1 z hybrydowym układem V6 biturbo i przekładnią dwusprzęgłową.

Warto rozróżnić fabryczne wyposażenie od późniejszych zmian. Dotyczy to zwłaszcza kutych felg, karbonowych elementów, komponentów Mugen oraz modyfikowanych hamulców i zawieszenia. W NSX-T należy sprawdzić kompletność zdejmowanego hardtopu. W NC1 istotna jest sprawność układu hybrydowego, trzech silników elektrycznych oraz systemów takich jak kontrola trakcji, ABS, ESP i czujniki ciśnienia opon.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

W NA1 wolnossące V6 3.0 VTEC rozwija 270 KM, a napęd trafia wyłącznie na tylną oś. Poprzeczne ustawienie silnika centralnie za kabiną, aluminiowe zawieszenie i masa około 1370 kg określają układ samochodu. Deklarowane przyspieszenie do 100 km/h wynosi około 5,9 s, a prędkość maksymalna przekracza 270 km/h.

Po modernizacji z 1997 roku silnik miał 3,2 litra, a sprint 0–100 km/h skrócono do 4,5 s. NSX pierwszej generacji była dostępna z pięciobiegową skrzynią manualną.

NC1 poszła w inną stronę: jej 3,5-litrowe V6 biturbo wspierają trzy silniki elektryczne. Moc systemowa 581 KM trafia na cztery koła, a 9-biegowa skrzynia dwusprzęgłowa odpowiada za zmianę przełożeń. Przy niskich prędkościach samochód może poruszać się w trybie całkowicie elektrycznym. 1. NSX NA1 – pierwotna konfiguracja z wolnossącym V6 3.0 VTEC, 270 KM, napędem na tył i pięciobiegowym manualem. 2. NSX NA2 – rozwinięcie pierwszej generacji z silnikiem 3,2 l oraz modernizacjami wprowadzonymi od 1997 roku. 3. NSX NC1 – hybrydowe coupé 4x4 o mocy systemowej 581 KM, z V6 biturbo i dziewięciobiegową przekładnią dwusprzęgłową.

Nadwozie, kabina i wyposażenie

Sylwetka pierwszej Hondy NSX jest niska – wysokość wynosi 117 cm – i opiera się na kabinie przesuniętej do przodu oraz centralnie ulokowanym zespole napędowym. Wczesne samochody rozpoznaje się po chowanych reflektorach; po liftingu w 2002 roku zastąpiły je stałe lampy, a nadwozie otrzymało nowocześniejsze detale i większe ogumienie.

Punktem wyjścia dla projektu był HP-X przygotowany we współpracy z Pininfariną. Seryjną stylizację rozwijali Shigeru Uehara i Masahito Nakano, wykorzystując inspiracje F-16 również w kształtowaniu wnętrza.

W kabinie stosowano sportowe fotele, skórzaną tapicerkę, klimatyzację automatyczną, elektrycznie sterowane szyby i lusterka oraz centralny zamek. W zależności od wykonania występowały m.in. podgrzewane i elektrycznie regulowane siedzenia, tempomat, system Bose, alarm, immobilizer, radio z odtwarzaczem CD i elementy karbonowe. Tylne skrzydło jest zintegrowane z karoserią i mieści LED-owe światło stop.

NSX na torze i poza nim

Honda NSX pełniła funkcję samochodu bezpieczeństwa na torze Suzuka oraz podczas Grand Prix Japonii. Wykorzystywała ją również japońska policja. Pierwszą generację zbudowano w liczbie poniżej 20 000 sztuk na świecie.

Nazwa NSX obejmuje auta z kierownicą po lewej i prawej stronie. Dla osób poszukujących konkretnej konfiguracji szczególnie ważne pozostają oznaczenia NA1, NA2 i NC1, rodzaj nadwozia – coupé albo targa – oraz typ napędu: tylny w pierwszej generacji i hybrydowy 4x4 w drugiej.

Honda NSX – podsumowanie

Honda NSX jest dwumiejscowym samochodem sportowym o dwóch wyraźnie różnych wcieleniach. NA1 i NA2 oferują aluminiową konstrukcję, silnik V6 VTEC umieszczony centralnie oraz napęd na tylne koła; NSX-T dodaje zdejmowany dach. NC1 przenosi nazwę NSX do epoki hybrydowej: łączy V6 3.5 biturbo z trzema silnikami elektrycznymi, napędem 4x4 i skrzynią dwusprzęgłową. O historii modelu decydują HP-X, udział Ayrtona Senny w rozwoju podwozia, NSX-R oraz obecność NSX w wyścigach Le Mans.