Historia Glas Goggomobil

Goggomobil był pierwszym samochodem marki Hans Glas GmbH z Dingolfing. Nazwa wywodziła się z przezwiska syna założyciela firmy. Prototyp pokazano w 1954 roku na wystawie IFMA w Kolonii, a pierwsze samochody seryjne ukończono 19 stycznia 1955 roku.

Firma Glas przeszła drogę od napraw maszyn rolniczych, przez produkcję maszyn do szycia i skuterów, do budowy mikrosamochodów. Goggomobil powstał jako małe auto dla powojennej mobilności: miał dwusuwowy, chłodzony dmuchawą silnik dwucylindrowy, prostą konstrukcję i cenę około 3500 marek. Istotne było również to, że można go było prowadzić z motocyklowym prawem jazdy klasy 4.

W 1966 roku BMW przejęło firmę Glas. Produkcja rodziny Goggomobil zakończyła się w 1969 roku, a zakład w Dingolfing został następnie związany z produkcją BMW.

Rozwój gamy Goggomobil

Podstawową odmianą był Goggomobil T, dwudrzwiowy sedan. Początkowo stosowano silnik o pojemności 245 cm³, a później dołączyły wersje T300 i T400 z jednostkami 300 oraz 400 cm³.

W 1957 roku sedan otrzymał drugi wycieraczkę przedniej szyby i szyby opuszczane korbką zamiast wcześniejszych przesuwnych. W tym samym okresie drzwi zmieniono z tylnych zawiasów na zawiasy przednie. Ostatnią zmianę konstrukcyjną sedana przeprowadzono w 1964 roku.

Od 1957 roku oferowano również Goggomobil TS – coupé z panoramiczną tylną szybą, dostępne jako TS250, TS300 i TS400. Uzupełnieniem rodziny był produkowany w latach 1957–1965 Goggomobil TL: furgon lub pick-up, opracowany między innymi z myślą o Deutsche Bundespost. Powstało około 214 313 sedanów, 66 511 coupé oraz 3677 furgonów i pick-upów.

Najważniejsze cechy Goggomobil

• Trzy wyraźnie odmienne zastosowania: sedan T był miejskim mikrosamochodem, TS pełnił rolę coupé, a TL był lekkim autem dostawczym.
• Silnik za tylną osią: dwucylindrowa, dwusuwowa jednostka napędowa była chłodzona dmuchawą i współpracowała z czterobiegową przekładnią.
• Kompaktowe wymiary: Goggomobil projektowano z myślą o łatwym parkowaniu i codziennych przejazdach w mieście.
• Panoramiczna szyba TS: to najbardziej rozpoznawalny detal coupé, nadający temu wariantowi odmienną sylwetkę od sedana.
• TL dla poczty: około 2000 transporterów trafiło do Deutsche Bundespost, co podkreśla użytkowy charakter tej wersji.

Dane techniczne Glas Goggomobil

Wersje szczególne i modele kolekcjonerskie

Najbardziej wyróżniającą się seryjną odmianą jest Goggomobil TS, czyli coupé produkowane od 1957 roku. Odróżniają je nadwozie o bardziej sportowej linii oraz duża panoramiczna szyba tylna.

Poza Niemcami powstawał Goggomobil Dart. Buckle Motors w Australii budował go na licencji w latach 1957–1961, wykorzystując podwozie i mechanikę Goggomobila, ale stosując zaprojektowane w Australii nadwozie z włókna szklanego.

Zbudowano także dziewięć prototypów otwartej wersji Goggomobila; kabriolet nie wszedł jednak do produkcji seryjnej.

Eksploatacja i punkty kontroli

Przy oględzinach Goggomobila warto sprawdzić zgodność zastosowanego silnika i przekładni z konkretną wersją T, TS lub TL, ponieważ gama obejmowała jednostki 245, 300 i 400 cm³. Istotny jest również stan elementów charakterystycznych dla rocznika: wczesne egzemplarze miały przesuwne szyby i pojedynczą wycieraczkę, natomiast po modernizacji z 1957 roku stosowano szyby opuszczane korbką oraz dwie wycieraczki.

Mechanika auta jest prosta: dwucylindrowy silnik dwusuwowy chłodzony dmuchawą oraz czterobiegowa przekładnia stanowią zwartą konstrukcję zlokalizowaną z tyłu. W przypadku TL warto zweryfikować, czy zachowały się właściwe dla tej odmiany przesuwne drzwi przednie oraz układ tylnej części nadwozia – z podwójnymi drzwiami lub skrzynią pick-upa.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

Charakter jazdy Goggomobila wynika bezpośrednio z koncepcji mikrosamochodu: małej masy, silnika umieszczonego z tyłu i dwusuwowej dwucylindrówki. Jednostki o pojemności od około 245 do 400 cm³ zapewniały osiągi przeznaczone do ruchu miejskiego; dla TL 300 podawano 11 kW oraz prędkość maksymalną około 70 km/h.

Czterobiegowa skrzynia była rozwiązaniem nietypowym: biegi wybierało się elektrycznie w systemie preselekcyjnym, a sprzęgło obsługiwało ręcznie. To element, który wyraźnie odróżnia Goggomobila od wielu innych małych samochodów z epoki. 1. Goggomobil T250 – pierwotny dwudrzwiowy sedan z silnikiem 245 cm³. 2. Goggomobil TS250 – coupé od 1957 roku, z panoramiczną tylną szybą. 3. Goggomobil T300 / T400 oraz TS300 / TS400 – późniejsze warianty z silnikami 300 i 400 cm³. 4. Goggomobil TL – furgon lub pick-up z przesuwnymi drzwiami przednimi.

Nadwozie, wnętrze i wyposażenie

Goggomobil T ma typową dla mikrosamochodu, krótką bryłę sedana ze stopniowanym tyłem, podczas gdy TS otrzymał bardziej opływowe coupé i panoramiczną szybę tylną. TL podporządkowano funkcji użytkowej: oferowano go jako furgon z podwójnymi tylnymi drzwiami albo jako pick-up, a przednie drzwi przesuwały się.

Wczesne sedany rozpoznaje się po pojedynczej wycieraczce i przesuwnych szybach. Od 1957 roku pojawiły się dwie wycieraczki oraz szyby opuszczane korbką. Oryginalna paleta pozwalała także na dwubarwne lakierowanie. Wśród wyposażenia dodatkowego występowały między innymi dach przesuwny, lusterka zewnętrzne, antena i elementy ozdobne nadwozia.

Goggomobil w kulturze klubowej

Wokół Goggomobila działają kluby, także o zasięgu międzynarodowym. Zapewniają one informacje techniczne, dostęp do części, dokumentację oraz klubowe czasopisma. Przy samochodzie z epoki wartościowym dodatkiem są oryginalna instrukcja obsługi, katalog części, zestaw narzędzi i zachowana dokumentacja.

Podsumowanie

Glas Goggomobil to rodzina niemieckich mikrosamochodów produkowanych w Dingolfing od 1955 do 1969 roku. Sedan T, coupé TS i użytkowy TL dzielą charakterystyczny układ z tylnym, chłodzonym dmuchawą silnikiem dwucylindrowym oraz czterobiegową przekładnią preselekcyjną. Dla poszukujących konkretnej odmiany kluczowe są różnice nadwoziowe: panoramiczna tylna szyba coupé TS, rozwiązania użytkowe TL oraz zmiany sedana wprowadzone od 1957 roku.