Borgward P 100 – kup klasyka
Borgward P 100, oficjalnie określany jako „Großer Borgward”, był dużą czterodrzwiową limuzyną z Bremy. Zaprezentowany we wrześniu 1959 roku na IAA we Frankfurcie, od 1960 roku wyróżniał się jako pierwszy niemiecki samochód seryjny z zawieszeniem pneumatycznym własnej konstrukcji Borgwarda.
Wyniki wyszukiwania
1961 | Borgward P 100 2.3 Litre
P100 Limousine
Archiwalne ogłoszenia Borgward P 100 z Classic Trader
Poniżej znajdziesz ogłoszenia związane z Twoim wyszukiwaniem, które nie są już dostępne w Classic Trader. Wykorzystaj te informacje, aby poznać dostępność, trendy wartości i aktualne ceny „Borgward P 100” oraz podjąć bardziej świadomą decyzję zakupową.
1961 | Borgward P 100 2.3 Litre
P100 Limousine, komplett restauriert
1960 | Borgward P 100 2.3 Litre
Deu. Erstauslieferung, Originalzustand, nachollziehbare Historie, H-Zulassung
1961 | Borgward P 100 2.3 Litre
Zeer mooie auto compleet in orde en schadevrij
1961 | Borgward P 100 2.3 Litre
Borgward P100 zum Restaurieren
1961 | Borgward P 100 2.3 Litre
Borgward P 100 Luftfederung
Borgward P 100 samochody klasyczne: ceny i wartości rynkowe
Na wartość rynkową klasycznych samochodów Borgward P 100 wpływają przede wszystkim stan techniczny, oryginalność i przebieg, a także rzadkość, historia oraz dokumentacja. Dobrze utrzymany, w dużej mierze oryginalny pojazd z niskim, możliwym do potwierdzenia przebiegiem i pełną historią, w tym wycenami oraz dokumentacją, zwykle osiąga znacznie wyższą cenę niż porównywalny egzemplarz z zaniedbanymi pracami serwisowymi, licznymi modyfikacjami lub niejasnym pochodzeniem.
Borgward P 100: ceny rynkowe i trendy wartości
Dane sprzedażowe z Classic Trader pokazują, że rynek Borgwarda P 100 (głównie 2.3 Litre, roczniki 1960–1962, ok. 100 KM) w Europie w latach 2022–2026 jest raczej stabilizujący się, z widocznym spadkiem po wysokich poziomach z 2022 r. W 2022 r. pojawiały się kwoty wyraźnie wyższe, jednak w kolejnych latach większość ofert i wyników mieści się niżej, co sugeruje normalizację oczekiwań cenowych. Realistyczny przedział rynkowy, po odfiltrowaniu skrajności, to obecnie około 165 000–220 000 zł, przy czym pojedyncze, rzadkie przypadki mogą odbiegać od tej strefy. W ostatnich odczytach widać też, że nawet dla podobnych aut (ten sam silnik i moc) cena mocno zależy od stanu zachowania, jakości renowacji i udokumentowanej historii. Dla kupujących oznacza to większą przestrzeń do negocjacji niż w 2022 r., a dla sprzedających — potrzebę precyzyjnego uzasadnienia ceny unikalnością i kondycją egzemplarza.
Historia Borgwarda P 100
Borgward P 100 powstał jako następca modelu Hansa 2400. Ten ostatni, wprowadzony w 1952 roku, korzystał z opracowanej przez Borgwarda automatycznej przekładni, lecz jej podatność na usterki ograniczała powodzenie samochodu. Problem stanowiły też drzwi, których dolne narożniki wysuwały się daleko do przodu i utrudniały wysiadanie w ciasnym garażu lub na miejscu parkingowym.
Nową limuzynę pokazano we wrześniu 1959 roku na frankfurckiej IAA. P 100 był samochodem klasy wyższej produkowanym w Bremie od stycznia 1960 do lipca 1961 roku. Należał zarazem do ostatnich serii wytwarzanych przez Carl F. W. Borgward GmbH przed upadłością przedsiębiorstwa we wrześniu 1961 roku. Łącznie, wraz z egzemplarzami przedprodukcyjnymi, powstało około 2587 sztuk P 100.
Miejsce P 100 w historii marki
Bezpośrednim poprzednikiem P 100 był Hansa 2400. Nowy model otrzymał nadwozie krótsze od poprzednika, a rozstaw osi zmniejszono o 17 cm. Skrócenie konstrukcji przełożyło się również na średnicę zawracania: 11,4 m zamiast 12 m w Hansie 2400.
Mimo mniejszych wymiarów P 100 zachował moc 100 KM, ważył mniej od poprzednika i osiągał 160 km/h, czyli o 5 km/h więcej niż Hansa 2400. Po zakończeniu niemieckiej produkcji oprzyrządowanie sprzedano do Meksyku. Tam w latach 1966–1970 zbudowano jeszcze 2267 samochodów tego typu pod nazwą Borgward 230.
Najważniejsze cechy Borgwarda P 100
Najbardziej charakterystycznym rozwiązaniem P 100 było zawieszenie pneumatyczne, oferowane od początku 1960 roku. Przy każdym kole zastosowano mieszek powietrzny, a sprężarka w komorze silnika uzupełniała zapas powietrza przez zbiornik. Układ miał utrzymywać nadwozie poziomo również przy przechyle bocznym.
P 100 otrzymał także instalację elektryczną 12 V oraz drzwi przednie zawieszone z przodu, co usuwało niedogodność znaną z Hansa 2400. Opcjonalnie można było zamówić automatyczną skrzynię Hansamatic dostarczaną przez brytyjską Hobbs Transmission Ltd.; była ona uznawana za pewniejsze rozwiązanie od wcześniejszego automatu Borgwarda.
Dane techniczne Borgwarda P 100
Wersje i odmiany
P 100 występował jako czterodrzwiowa limuzyna. Poza niemiecką produkcją istotną odmianą w historii konstrukcji był meksykański Borgward 230, wytwarzany w latach 1966–1970 po sprzedaży wyposażenia produkcyjnego. Nie był to jednak odrębny projekt nadwozia, lecz dalsze wykorzystanie konstrukcji P 100.
Punkty kontroli przed zakupem
W P 100 szczególnej uwagi wymaga działanie zawieszenia pneumatycznego. Układ obejmuje mieszki przy każdym kole, sprężarkę w komorze silnika oraz zbiornik powietrza; warto sprawdzić pracę wszystkich tych elementów i utrzymywanie poziomu nadwozia.
W samochodzie z przekładnią Hansamatic należy zweryfikować, czy zamontowano opcjonalny automat Hobbs Transmission Ltd. P 100 ma instalację 12 V, dlatego kontrola kompletności i sprawności osprzętu elektrycznego powinna uwzględniać właściwą specyfikację tego modelu.
Silnik, przekładnia i prowadzenie
P 100 rozwijał 100 KM i osiągał 160 km/h. Był o 5 km/h szybszy od Hansa 2400 mimo krótszego o 17 cm rozstawu osi. Mniejsza masa w porównaniu z poprzednikiem pozwalała połączyć tę samą moc z niższym zużyciem paliwa.
Na charakter jazdy wpływało pneumatyczne zawieszenie Borgwarda. Mieszki powietrzne przy każdym kole miały utrzymywać limuzynę w poziomie także przy przechyle bocznym. Mniejsza średnica zawracania — 11,4 m — poprawiała manewrowość względem Hansa 2400, dla którego podawano 12 m. undefined
Nadwozie i wnętrze
Borgward P 100 był dużą, czterodrzwiową limuzyną klasy wyższej. Zmiana kierunku zawiasowania przednich drzwi względem Hansa 2400 miała praktyczny sens: dolne narożniki drzwi nie wysuwały się już tak daleko ku przodowi podczas otwierania.
Spotykane są samochody z tapicerką materiałową albo skórzaną. Skórą mogły być obszyte przednie fotele i tylna kanapa, a wśród elementów wyposażenia występowały wyjmowane poduszki podpierające na tylnej kanapie. Kabina mogła łączyć czerwoną kolorystykę z szarymi dywanami.
Borgward 230 z Meksyku
Po bankructwie Borgwarda wyposażenie do produkcji P 100 trafiło do meksykańskiej firmy motoryzacyjnej. W latach 1966–1970 powstało tam 2267 egzemplarzy noszących oznaczenie 230. Ta kontynuacja pod inną nazwą stanowi ważny rozdział historii konstrukcji P 100 po zakończeniu produkcji w Bremie.
Podsumowanie
Borgward P 100 to ostatnia duża limuzyna marki z Bremy, zaprezentowana na IAA we Frankfurcie w 1959 roku. Łączyła silnik o mocy 100 KM, prędkość maksymalną 160 km/h, instalację 12 V oraz rozwiązanie rzadkie w niemieckiej produkcji seryjnej początku lat 60.: zawieszenie pneumatyczne z mieszkami przy każdym kole. Dla osób szukających Borgwarda P 100 kluczowe są stan tego układu oraz ustalenie, czy samochód ma ręczną przekładnię, czy opcjonalny automat Hansamatic.