Tourist Trophy-roadsteropbouw (TT) met verkort chassis: oorspronkelijke Chssis van Guidelam, UK.
Tourist Trophy-roadsteropbouw (TT) met verkort chassis: oorspronkelijke Chssis van Guidelam, UK.
De Type 57 had een conventioneel, licht ladderframe met dwarsdragers. In serie 1 maakte het motorblok deel uit van het frame en gaf het voorste deel daarvan stabiliteit. Het chassis had een wielbasis van 3,3 m, de spoorbreedte bedroeg voor en achter 1,35 m.
Heel vroege Type 57 Normale hadden een gedeelde vooras, die echter al snel werd vervangen door een eendelige vooras.
De auto had voor half-elliptische bladveren en achter een pendelas met geduwde kwart-elliptische veren en De-Ram- of Hartford-wrijvingsschokdempers. Standaard kreeg de Type 57 Rudge-draadspaakwielen in de maat 5.50 × 18 met centrale vergrendeling.
Tot 1938 bleef Bugatti de groot gedimensioneerde trommelremmen met kabelbediening bedienen.
De motor was gebaseerd op de 3,3-liter lijnachtcilinder van de Type 49. Net als deze was hij volgens de typische Bugatti-manier vervaardigd uit lichtmetaal met een niet-afneembare cilinderkop („Monobloc“-constructie). De cilinderinhoud van 3257 cm³ (boring × slag = 72 × 100 mm) werd overgenomen van de Type 49, maar niet diens klepbediening met slechts één bovenliggende nokkenas (OHC). De Type 57 (en de verwante Type 59) had twee bovenliggende nokkenassen (DOHC), die via tandwielen aan het achterste uiteinde van het blok werden aangedreven. Ook het jarenlang door Bugatti nagestreefde driekleppenprincipe (twee inlaatkleppen en één uitlaatklep) werd niet langer toegepast. De verbrandingskamers waren halfrond uitgevoerd, de krukas was op zes plaatsen gelagerd.
Monobloc-motoren werden in die tijd verder alleen nog in de autosport toegepast; want een ontbrekende koppakking kan geen motorstoring veroorzaken en verhoogt daardoor de betrouwbaarheid. Dit voordeel gaat echter duidelijk ten koste van de onderhoudsvriendelijkheid.
Het vermogen bedroeg al in de basisversie ongeveer 135 pk (99 kW) bij 5000/min.
Met een lichte carrosserie accelereerde de auto in iets meer dan 12 seconden van 0 naar 100 km/u. De Type 57 was ook een van de weinige auto's uit zijn tijd die onder normale wegomstandigheden 160 km/u bereikte.
Nuchtere cijfers doen de lichtmetalen motoren van Bugatti echter geen recht.
Ettore Bugatti hechtte altijd ook waarde aan het esthetische uiterlijk. Zo waren motorbehuizingen bij Bugatti versierd met een met de hand aangebracht patroon van ingewerkte puntjes.
Ook de motor van de Grand Prix-racewagen Type 59 was afgeleid van de Type 49.
De gezamenlijke ontwikkeling van de types 57 en 59 bespaarde ontwikkelingskosten, middelen en tijd en maakte het gebruik van enkele gemeenschappelijke motorcomponenten mogelijk.
Bugatti Type 57 is een modelreeks van de voormalige Franse autofabrikant Bugatti (1910–1956). Officieel verantwoordelijk voor het project was Jean Bugatti (1909–1939), de zoon van oprichter Ettore Bugatti (1881–1947). Hij droeg ook belangrijke ontwerpelementen aan, die samen met tekenaar Joseph Walter werden uitgewerkt.
In totaal werden van 1934 tot 1940, afhankelijk van de bron, 630[1][2], 680[3][4], 710[5], 750 (inclusief 41 Type 57 S en 4 Atlantic) of 830 voertuigen van de Type-57-serie in drie series geproduceerd.
Ongeacht het exacte aantal is de Type 57 het model dat in de grootste aantallen en het langst werd gebouwd, en een van de belangrijkste modellen van het merk. Een Type 57 SC Atlantic uit 1938 geldt sinds enkele jaren (stand 2013) met een geschatte gerealiseerde veilingprijs van 30–40 miljoen US-$ als de duurste „gebruikte auto“ ter wereld.
Anders dan bij Talbot-Lago werd het bij Bugatti echter niet langer doelmatig gevonden om één model voor weggebruik en autosport te ontwikkelen. Dat leidde ertoe dat voornamelijk Jean Bugatti de Grand Tourisme Type 57 samen met de nieuwe racewagen Bugatti Type 59 voorbereidde. Een gemeenschappelijk kenmerk is de motor van de Bugatti Type 49 als uitgangspunt. Ettore Bugatti werd destijds sterk beïnvloed door constructies van de Amerikaanse ingenieur Harold Arminius Miller.
De fabriek voerde voortdurend verbeteringen aan de Type 57 in de productie door. Grotere veranderingen waren er in 1936 en 1938, waardoor men van in totaal drie modelseries spreekt. De Type 57 was af fabriek leverbaar in vier straatversies: 57 (basisversie of ook „Normale“ genoemd), 57 C (compressor), 57 S (sportmodel) en 57 SC. De laatste twee werden alleen van 1936 tot 1938 aangeboden (2e serie) en hadden aangepaste motoren en chassis. Vooral de Type 57 SC geldt als een van de eerste supersportwagens.
Zowel het concept van de modelreeks als sportieve, comfortabele Grandes Routières als de vormgeving van de fabriekscarrosserieën dragen de signatuur van Jean Bugatti. Wie uiteindelijk de beslissingen nam, blijkt uit een vroege maar ingrijpende wijziging in de constructie van de beide prototypes: Jean Bugatti had voor een moderne onafhankelijke wielophanging voorzien. Ettore kwam dit tijdens een verblijf in de fabriek te weten en gaf zonder overleg opdracht deze te vervangen door een technisch verouderde starre vooras. In aangepaste vorm bleef deze gedurende de hele bouwperiode behouden en zelfs de opvolgers Type 64 en Type 101 moesten het er nog mee doen.
Serie 1
Uiterlijke kenmerken van de eerste serie zijn de vrijstaande, op een steun gemonteerde koplampen en de lange, verticale ventilatiesleuven in de motorkap.
Niet alleen het voorbeeld van de voorwielophanging laat zien dat de van 1934 tot 1940 gebouwde en in veel opzichten zeer vooruitstrevende Type 57 in sommige details hopeloos verouderd was. Jean Bugatti liet in het geheim ook een prototype met een motor met gewijzigde nokkenasaandrijving testen, zonder een dergelijke omschakeling echter te kunnen doorvoeren.
Serie 2
Bugatti Type 57 C Atalante Serie 2 (1938)
De eind 1936 geïntroduceerde serie 2 kreeg een sterker gedimensioneerd chassis. Het motorblok had nu geen dragende functie meer, omdat het in het chassis in rubber was opgehangen; in plaats daarvan waren er meer dwarsdragers. Bovendien waren er een nieuw uitlaatspruitstuk en modernere en goedkopere telescoopschokdempers van Alliquant, die op verzoek achteraf op voertuigen van serie 1 werden gemonteerd. Ook het dashboard werd opnieuw ontworpen.
De wijzigingen gingen gepaard met een herziening van de carrosserieën. Vooral de varianten Stelvio, Ventoux en Galibier profiteerden van een verbeterde lijnvoering.
Een sterk gewijzigde variant in de tweede serie was de verderop beschreven Type 57 S.
Type 57 en 57 C Serie 2 zijn aan de motorkap herkenbaar aan de verticale ventilatiesleuven, die in drie horizontale rijen zijn gerangschikt. De radiator heeft door een thermostaat geregelde lamellen en de koplampen zijn lager en zonder steun op het spatbord aangebracht.
Serie 3
Bugatti Type 57 C; 3e serie; Cabriolet Stelvio (1939)
Met serie 3 kreeg de Type 57 vanaf 1938 hydraulisch bediende remmen. De Bugatti-technici pasten het gangbare Lockheed-systeem aan de Type 57 aan en voorzagen het meteen van twee hoofdremcilinders. Het systeem kon achteraf op oudere Type 57's worden gemonteerd.
Uiterlijk vielen de nu in de spatborden geïntegreerde koplampen op, evenals twee chromen elementen die de voorbumper vervingen. Ze hadden de vorm van langgerekte, naar buiten toe taps toelopende druppels. Ook de claxon was daarin geïntegreerd.
De modernisering zag er aantrekkelijk en aerodynamisch uit en was ook geschikt voor de oudere series. Talrijke Type 57's werden door de fabriek of in erkende werkplaatsen op deze manier gemoderniseerd.
Dat was gezien de hoge voertuigprijzen en belastingen op nieuwe auto's zinvol, maar bemoeilijkt tegenwoordig de identificatie.
In 2005/2006 werd de begonnen restauratie voortgezet en voltooid. In het kader van de restauratie werd het frame volgens de overgelegde factuur van 16.11.2005 door de firma Paul ingekort. Volgens de overgelegde factuur van de firma Ganslmeier van 20.12.2005 werd de motor vakkundig en volledig gerestaureerd.
Deze beschrijving is automatisch vertaald. Oorspronkelijke taal: Duits.
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Laden…
Meer dan 100.000 liefhebbers van klassiekers ontvangen al onze beste advertenties
Ontvang zorgvuldig geselecteerde collecties van de interessantste auto's, motoren en veilingadvertenties op Classic Trader, rechtstreeks in je inbox.
