Triumph motorfiets kopen

Geschiedenis & Erfgoed

De historie van Triumph begint in 1885, toen de uit Neurenberg afkomstige Siegfried Bettmann naar Engeland emigreerde en in Coventry de Triumph Cycle Company oprichtte. In 1902 zag het eerste gemotoriseerde model het levenslicht: een fiets uitgerust met een Belgisch Minerva-blok, later bekend als de No. 1. Vanaf 1907 produceerden zowel de fabrieken in Coventry als in Neurenberg motorfietsen met eigen 450cc viertakt eencilinders. De Britse productie groeide tegen het begin van de jaren 20 uit tot maar liefst 30.000 machines per jaar.

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1913 scheidde de fabriek in Neurenberg zich af van het Britse moederbedrijf. Terwijl de Duitse tak zich meer op kantoormachines richtte, bleven zij modellen zoals de Triumph Knirps produceren. In 1936 verkocht het Britse bedrijf de motorfietsdivisie aan Jack Sangster, een invloedrijke industrieel, als reactie op de economische crisis. In 1951 nam BSA het financieel geplaagde merk over, maar Triumph behield zijn eigen identiteit en bereikte in de jaren 60 zijn absolute hoogtepunt.

De Speed Twin (T100) uit 1937, ontworpen door Edward Turner, zorgde voor een revolutie op de markt met zijn 500cc parallel-twin. Dit ontwerp zette de standaard voor de decennia die volgden. In 1956 verbrak Johnny Allen op een Triumph het snelheidsrecord op de zoutvlakten van Bonneville in Utah met een snelheid van 214 mph (344 km/u). Dit succes leidde in 1959 tot de introductie van de Bonneville T120, die al snel uitgroeide tot een symbool van de Britse motorcultuur. In 1969 volgden onder de vlag van BSA de Trident 750 en de T150 Trident met driecilinderblokken, die de racerij domineerden.

De turbulente jaren 70 en 80 brachten Triumph aan de rand van de afgrond. In 1973 volgde een fusie met Norton, maar de productie kwam in de jaren 80 nagenoeg stil te liggen. In 1990 kocht vastgoedondernemer John Bloor de rechten en presenteerde op de motorbeurs in Keulen de nieuwe generatie van de Trident, Trophy en Daytona. In 1994 volgde de Speed Triple, die Triumph ook in de Verenigde Staten groot succes bracht. Vandaag de dag is Triumph Motorcycles Ltd. de grootste Britse motorfietsfabrikant in particulier bezit.

Highlights & Kenmerken

Triumph staat voor Brits vernuft met een rebels randje. Het merk heeft de motorwereld vormgegeven, van de eerste in serie geproduceerde parallel-twin (Speed Twin 1937) tot de Bonneville, die door de film "The Wild One" met Marlon Brando een cultstatus verwierf.

De Bonneville T120 (1959–1974) legde de basis voor de café-racer stijl en was het platform voor talloze overwinningen in de TT en scrambles. De 650cc twin-configuratie met 46 pk en dubbele carburateurs was de maatstaf voor prestaties en betrouwbaarheid. De 6T Thunderbird (1949–1966) bracht 650cc naar de massa en zette de standaard voor tourmotoren. De T100 Daytona bood een sportievere afstelling met een hogere compressie voor de liefhebbers van snelheid.

In de jaren 70 vestigde de T160 Trident met zijn 750cc driecilinder en 58 pk nieuwe normen in het roadster-segment. Ondanks dat de productie later startte dan de BSA/Triumph Trident van 1969, wordt de T160 gezien als een opzichzelfstaande klassieker. De TR7V Tiger 750 combineerde de vertrouwde twin-techniek met ambities voor onverharde wegen.

Het moderne tijdperk begon in 1990 met volledig nieuw ontwikkelde drie- en viercilinders. De Speed Triple (vanaf 1994) definieerde het streetfighter-genre met zijn naakte 885cc (later 1050cc) driecilinder, minimalistisch design en kenmerkende dubbele koplampen. Sinds 2001 leeft de Bonneville voort als de T100 en T120 (respectievelijk 900 en 1200cc) met moderne techniek in een retro-jasje.

Constructiedetails: Triumph koos al vroeg voor viertakt parallel-twins met een 270°-krukas voor een karakteristiek geluid, dry-sump smering en robuuste gietijzeren blokken. De driecilinders uit het Hinckley-tijdperk maken gebruik van DOHC, vloeistofkoeling en elektronische injectie, wat destijds een zeldzaamheid was in de retro-klasse.

Technische Gegevens

Klassieke modellen (Meriden-tijdperk 1959–1983)

Hinckley-tijdperk vanaf 1990 (Selectie klassiekers)

Marktoverzicht en Kooptips

Prijsindicaties per model en staat (2024–2025 in Nederland)

Klassieke Meriden-periode:

• Bonneville T120 (1959–1974): Een gerestaureerd exemplaar kost tussen de €12.500 en €23.000. Voor modellen in concoursstaat worden prijzen van €26.000 tot wel €42.000 gevraagd. Vroege 'unit-construction' modellen vanaf 1963 zijn zeer gewild. Goede rijders zijn te vinden vanaf ongeveer €8.500.
• 6T Thunderbird: Prijzen liggen tussen de €8.500 en €16.000 voor solide exemplaren. Topstaat kan oplopen tot €21.000. Omdat deze minder gezocht zijn dan de Bonneville, bieden ze vaak een betere prijs-kwaliteitverhouding.
• T160 Trident: Reken op €9.500 tot €19.000. Deze zijn zeldzaam en technisch complex; een revisie van een driecilinder is aanzienlijk duurder dan die van een twin.
• T100 Daytona: €10.500 tot €21.000. De sportieve variant trekt veel café-racer bouwers aan, maar originaliteit bepaalt hier de hoofdprijs.

Hinckley-periode (modern classics):

• Speed Triple 900 (1994–1996): €3.800 tot €6.800. De vroege streetfighters zijn uitstekende instapklassiekers, al worden specifieke onderdelen zoals originele uitlaatsystemen schaarser.
• Speed Triple 1050 (2005–2010): €4.800 tot €8.500. Deze modellen zijn zeer waardevast. Kilometerstanden boven de 40.000 km zijn gebruikelijk en hoeven geen probleem te zijn mits goed onderhouden.
• Bonneville T100 865 (2001–2015): €4.200 tot €8.500. Carburateurmodellen (tot 2006) zijn vaak iets goedkoper maar vragen meer onderhoud. EFI-modellen (vanaf 2008) zijn betrouwbaarder voor dagelijks gebruik.
• Bonneville T120 1200 (2016+): Gebruikte exemplaren variëren van €8.500 tot €14.500. De afschrijving stabiliseert zich bij modellen van na 2020.

Kopersprofielen:

• Custom-bouwers: Zoeken vaak een T100 of T120 als basis. Let hierbij vooral op de staat van het frame en het motorblok; cosmetische schade is minder relevant.
• Toerrijders: De 6T Thunderbird of een Speed Triple 1050 bieden het nodige comfort en betrouwbaarheid voor langere ritten.
• Verzamelaars: Focus op vroege T120 modellen (1959–1962) met een apart versnellingsbakblok (pre-unit), matching numbers en originele lakkleuren. Hiervoor worden premies van 50% tot 100% betaald.
• Beginners: De Hinckley-Bonneville 865 (2008–2015, EFI) biedt een moderne rijervaring met een klassieke look voor minder dan €6.500.

Belangrijke aandachtspunten bij aankoop:

• Onderdelenvoorziening: Voor Meriden-klassiekers is er een uitstekende aftermarket (zoals Triumph Spares). Onderdelen voor Hinckley-modellen zijn goed verkrijgbaar via officiële dealers, maar vaak prijziger.
• Typische zwakke plekken: Olielekkage bij de krukaskeerringen (Meriden), falende bobines (vroege Hinckley) en een slippende koppeling bij hoge kilometerstanden (Speed Triple 1050).
• Framenummers: Vanaf 1950 horen motor- en framenummers overeen te komen. 'Matching numbers' zijn cruciaal voor de waarde. Controleer of de inslagtekens gelijkmatig zijn; vervalsingen hebben vaak een onregelmatige diepte.
• Carburateur vs. EFI: Carburateurmodellen vragen om regelmatige afstelling. EFI-modellen (vanaf 2008) zijn onderhoudsarm, maar vereisen diagnoseapparatuur bij storingen.
• Roestgevoeligheid: Het Nederlandse klimaat en stalen frames gaan niet altijd goed samen. Inspecteer de achterbrug, de binnenkant van de framebuizen, de uitlaatbochten en de spaken. Een nieuw poedercoat-behandeling kost al snel €650 tot €1.300.
• Motorrevisie: Een revisie van een Meriden-twin kost tussen de €2.800 en €4.800. Voor een driecilinder Trident moet u rekenen op €4.500 tot €7.500.

Markttrends:

• De prijzen voor de Bonneville zijn tussen 2022 en 2024 met zo'n 15% gestegen door de aanhoudende retro-trend. Voor 2025 wordt een stabilisatie verwacht.
• De Speed Triple 1050 wordt gezien als een 'future classic'. Vooral de vroege modellen (2005–2007) zijn momenteel nog ondergewaardeerd.
• Vermijd zogenaamde 'bitsa' motoren (samengesteld uit onderdelen van verschillende bouwjaren) als u op zoek bent naar een investering; deze hebben een beperkte herverkoopwaarde.

Rijervaring & Prestaties

Het rijden op een Triumph is een ervaring die uiteenvalt in twee werelden: de mechanische, rauwe beleving van de klassieke Meriden-twins en de verfijnde, elektronisch ondersteunde kracht van de moderne Hinckley-modellen.

Bonneville T120 (1959–1974): De 650cc twin trilt stationair zachtjes, maar komt echt tot leven boven de 3.000 tpm. De trekkracht is lineair tot aan de 6.500 tpm. De versnellingsbak schakelt met een duidelijke klik en de trommelremmen vragen om een vooruitziende blik. De rechte zithouding en het smalle stuur geven veel controle op bochtige B-wegen, maar op de snelweg merk je de beperkingen; boven de 140 km/u wordt het onrustig. Het geluid van de 270°-twin is onmiskenbaar: een onregelmatig, diep geroffel. De geometrie van het frame laat vlot bochtenwerk toe, mits de motor op moderne banden staat.

6T Thunderbird: Deze voelt een stuk gemoedelijker aan dan de Bonneville. De besturing is wat trager, het gewicht ligt hoger en de overbrenging is langer. Dit is de ideale machine voor ontspannen toertochten door het Nederlandse polderlandschap. De motor loopt gecultiveerd genoeg voor een kruissnelheid van 130 km/u, al worden de trillingen boven de 5.500 tpm goed voelbaar.

T160 Trident: De 750cc driecilinder klinkt bijna als een verfijnde sportwagen: zijdezacht en verslavend zodra de naald de 4.000 tpm passeert. De 58 pk voelen krachtiger aan door de zeer lineaire koppelafgifte. Met 233 kg is hij zwaarder dan de twins, maar dat zorgt voor extra stabiliteit in snelle bochten. De elektrische starter was in 1975 een ongekende luxe. Het grootste nadeel is het gewicht bij manoeuvreren op lage snelheid.

Speed Triple 900 (1994–1996): Agressief en compromisloos. De 97 pk uit 885cc was in de jaren 90 een sensatie. Vandaag de dag voelt dat vermogen beheersbaar, maar de gasrespons is nog altijd vlijmscherp. De dubbele koplampen en de gedrongen bouw maken het een echte 'bochtenvreter'. De zithouding is sportief: breed stuur, diep zadel en korte wielbasis. Het is een vermoeiende motor voor lange ritten, maar ongeëvenaard voor een uurtje intensief sturen.

Speed Triple 1050 (2005–2015): Met 130 pk, radiale Brembo-remmen en een upside-down voorvork komen Brits karakter en moderne superbike-techniek samen. Het blok trekt door tot 9.500 tpm, maar het indrukwekkende koppel is al vanaf 3.000 tpm beschikbaar. De tractiecontrole op de latere modellen maakt hem verrassend bruikbaar voor dagelijks verkeer. Hij stuurt veel preciezer dan de 900, al blijft het gewicht van 214 kg voelbaar in krappe haarspeldbochten.

Bonneville T100/T120 Hinckley (865/1200 cc): Dit is de moderne interpretatie van de legende. Vloeistofkoeling voorkomt oververhitting in de file, Ride-by-Wire zorgt voor een zijdezachte gasaanname en ABS biedt de nodige veiligheid. De T120 (1200cc) is aanzienlijk krachtiger dan de 865cc variant; de 80 pk zijn ruim voldoende voor vlot inhalen, maar de focus ligt op ontspannen cruisen. De trillingen zijn tot een minimum beperkt, behalve rond de 4.500 tpm waar een lichte resonantie voelbaar is. Het is de perfecte motor voor wie de stijl van vroeger wil zonder de technische ongemakken.

Vergelijking: Een Meriden-Bonneville vraagt om een actieve rijstijl; je moet je remacties plannen, trillingen accepteren en het schakelen timen. Hinckley-modellen zijn vergevingsgezinder, maar offeren daarvoor een klein beetje 'ziel' op. De Speed Triples zijn adrenaline-machines, terwijl de Trident 750/T160 de 'gentleman racers' van het gezelschap zijn: snel, maar altijd beschaafd.

Design & Filosofie

Het design van Triumph volgt sinds 1937 een vast credo: vorm volgt functie, maar de Britse identiteit is ononderhandelbaar. Edward Turner, de hoofdontwerper uit het Meriden-tijdperk, legde de basis met parallelle lijnen, druppelvormige tanks en een minimalistische afwerking. Bij zijn Speed Twin was de motor het sculpturale middelpunt, niet weggestopt achter kuipdelen.

De Bonneville T120 perfectioneerde deze visie. Denk aan de tweekleurige tank (oorspronkelijk 'Tangerine Dream' of 'Alaskan White' met biezen), de vrijstaande cilinders met koelribben en de chromen koplamp. Het zadel was plat en dun; comfort voor een passagier was bijzaak. Turner was een ingenieur, geen kunstenaar, wat resulteerde in een pragmatisch maar tijdloos ontwerp.

In de jaren 60 werd de Bonneville het gezicht van de café-racer cultuur. Clip-ons, een eenpersoons zadel met 'hump' en verlaagde voetsteunen waren de standaard modificaties. De 'Rockers' in Londen bouwden hun T120's om tot machines die de magische grens van 100 mph (de 'ton') konden doorbreken. Triumph speelde hierop in door later zelf sportieve onderdelen aan te bieden.

De Trident/T160 bracht in 1969 en 1975 een modernere look. Ray Pickrell ontwierp de Trident 750 met een slank profiel en opvallende uitlaatpijpen (drie aan één zijde, wat destijds voor veel discussie zorgde). De T160 corrigeerde dit met een meer gebalanceerd ontwerp en een strakkere tanklijn. De oliecrisis en de opkomst van Japanse fabrikanten remden de verdere designevolutie in die periode echter af.

Het John Bloor-tijdperk vanaf 1990: Ontwerper John Mockett creëerde de nieuwe Hinckley-lijn. De Daytona 900/1200 (1991) had een modern frame, maar behield rondere vormen dan de Japanse concurrentie. De grote ommekeer kwam met de Speed Triple in 1994: een radicale naakte streetfighter met de inmiddels beroemde dubbele ronde koplampen ('bug eyes') en een minimalistisch achterwerk. Dit ontwerp was gericht op de stedelijke rebel, niet op de zondagse toerrijder.

De Hinckley-Bonneville uit 2001 was een meesterlijke evenwichtsoefening tussen retro-authenticiteit en moderne techniek. Ontwerper Ian Parkes kopieerde de proporties van de originele T120 (tanklijn, zadelvorm, chromen details), maar wist de vloeistofkoeling en injectie nagenoeg onzichtbaar weg te werken. Spaakwielen en dubbele achterschokbrekers versterken het klassieke beeld. Critici noemden het soms 'pastiche', maar de kopers waren direct verkocht. De T120 uit 2016 voegde daar meer vermogen en elektronica aan toe, zonder de designtaal aan te tasten.

Designevolutie: Waar Meriden koos voor tijdloze reductie, kiest Hinckley voor een moderne interpretatie. De kleurenschema's blijven vaak typisch Brits: British Racing Green, Jet Black en Competition Orange. Chroom en geborsteld roestvrij staal domineren de oppervlakken; plastic wordt zoveel mogelijk vermeden.

Kenmerkende elementen: Het Triumph-logo (sinds 1907 de ovale schuingedrukte letters) is nagenoeg onveranderd gebleven. De 'peashooter' uitlaten van de vroege modellen zijn iconisch geworden. Moderne Triumphs wijzen de Japanse drang naar perfectie af ten gunste van karakter en excentriciteit.

Racerij & Cultuur

TT Isle of Man: Het eerste podium voor Triumph op de Isle of Man dateert al uit 1907, gevolgd door de overwinning van Jack Marshall in 1908. In de jaren 70 domineerde het merk de 750cc-klasse, waarbij Tony Jefferies op een Trident meerdere successen boekte. De T100R Daytona was jarenlang de favoriete basis voor privateer-teams die op zoek waren naar een competitieve machine.

Bonneville Salt Flats: In 1956 zette Johnny Allen op een gestroomlijnde Triumph een record neer van 214 mph (344 km/u). Hoewel de internationale bond FIM het record destijds niet officieel erkende vanwege technische reglementen, greep Triumph de kans om de naam 'Bonneville' te gebruiken voor hun nieuwe topmodel in 1959. Latere pogingen in de jaren 60 met aangepaste T120-blokken bereikten snelheden van boven de 230 mph.

Film en Popcultuur: Marlon Brando's 6T Thunderbird in "The Wild One" (1953) maakte van Triumph een symbool voor rebellie. Steve McQueen reed een T100 in "The Great Escape" (1963); hoewel de film zich in Duitsland afspeelt, gaf McQueen de voorkeur aan de Britse Triumph boven een Duitse BMW voor de beroemde sprong over het hek. James Dean, Bob Dylan en zelfs Che Guevara werden regelmatig op een Triumph gespot. Het merk werd het gezicht van de tegencultuur.

Scramblers & Desert Sleds: De Triumph T100C en TR6C domineerden de Amerikaanse woestijnraces in de jaren 60. Met hun hooggeplaatste uitlaten en noppenbanden bleken deze machines vaak sneller en wendbaarder dan de zware Harleys en Indians. Bud Ekins, de stuntman van Steve McQueen, won talloze races op zijn Triumph 'Desert Sled'.

Mod-cultuur in het VK: Terwijl de 'Mods' in de jaren 60 op Italiaanse Vespa's reden, zwoeren hun rivalen, de 'Rockers', bij de Triumph Bonneville. De confrontaties in badplaatsen zoals Brighton in 1964 zette de link tussen de leren jas en de T120 definitief vast. Deze subcultuur leeft vandaag de dag nog steeds voort in de vele 'Distinguished Gentleman's Rides' wereldwijd.

Exportmarkten: In de jaren 50 en 60 domineerde Triumph de Amerikaanse markt, nog voordat de Japanse merken hun intrede deden. De Triumph-dealer van Steve McQueen in Los Angeles was een bedevaartsoord voor liefhebbers. Ook in Nederland werd Triumph gewaardeerd als een stijlvol alternatief voor de degelijke, maar soms wat saaie Duitse en Japanse motoren. Na de herstart in 1990 wist John Bloor vooral de Europese markt weer te veroveren met de Speed Triple en de nieuwe Bonneville-lijn.

Conclusie & Samenvatting

Triumph verbindt meer dan 120 jaar motorhistorie, van de mechanische Meriden-klassiekers tot de verfijnde Hinckley-modellen. De Bonneville T120, 6T Thunderbird, T160 Trident en Speed Triple vormen de fundamenten van een merk dat altijd zijn eigen koers is blijven varen.

Belangrijkste adviezen voor kopers:

• De Bonneville T120 (Meriden) is de ultieme basis voor een café-racer. De prijzen stijgen, maar houd rekening met de nodige technische kennis voor het onderhoud.
• De 6T Thunderbird is een uitstekend en vaak voordeliger alternatief voor wie de klassieke parallel-twin ervaring zoekt zonder de 'Bonneville-belasting' te betalen.
• De T160 Trident is een zeldzame vondst voor liefhebbers van het unieke driecilindergeluid, maar wees voorbereid op hogere revisiekosten.
• De Speed Triple 1050 (2005–2010) is momenteel een van de beste investeringen; moderne prestaties met een gegarandeerde klassiekerstatus in de nabije toekomst.
• De Hinckley-Bonneville (865/1200 cc) biedt het beste van twee werelden: de onmiskenbare retro-look met de betrouwbaarheid van een moderne machine.

Triumph trekt rijders aan die karakter belangrijker vinden dan perfectie. Of u nu kiest voor een klassieker met een kickstarter en een karakteristiek oliedrupje, of voor een modern model met ABS en tractiecontrole: rijden op een Triumph betekent deel uitmaken van een rijke traditie die al meer dan een eeuw staat voor individualiteit en passie.

Classic Trader heeft momenteel 8 aanbiedingen – van zorgvuldig gerestaureerde Meriden-iconen tot moderne klassiekers uit het Hinckley-tijdperk. Vind vandaag nog uw eigen stukje Britse motorhistorie.