- Motoren
- Aspes (2 aanbiedingen)
Aspes motorfiets kopen
Van de Italiaanse crossbanen naar de harten van verzamelaars wereldwijd. Aspes bouwde vanaf 1955 karaktervolle machines zoals de Navaho en Hopi die de offroad-scene van de jaren zeventig domineerden.
Zoekresultaten

1983 | Aspes Hopi 125
Aspes 125 HOPI 5 RG

1977 | Aspes Hopi 125
Aspes 125 RGC
Referenties van "Aspes" advertenties van Classic Trader
Hieronder vindt u advertenties die verband houden met uw zoekopdracht die niet meer beschikbaar zijn op Classic Trader. Gebruik deze informatie om inzicht te krijgen in de beschikbaarheid, waardetrends en actuele prijzen van een "Aspes" om een beter geïnformeerde aankoopbeslissing te maken.
1977 | Aspes Hopi 125
1974 | Aspes CS 70
Aspes Cross 50
1976 | Aspes Navaho RCS
Navaho CS 75
1980 | Aspes Navaho RCS
-
1979 | Aspes Hopi 125
1978 | Aspes Yuma 125
Juma 125 Sport
1976 | Aspes CS 75
1976 | Aspes CS 75
1977 | Aspes Hopi 125
-
1979 | Aspes Hopi 125
-
1978 | Aspes Yuma 125
-
1979 | Aspes Navaho RC
Geschiedenis & Erfgoed
De wortels van Aspes liggen in Gallarate, een plaats nabij Varese in het noorden van Italië. In 1955 richtten de gebroeders Sorrentino de firma Aspes Fabbrica Cicli e Ciclomotori op. Zoals veel Italiaanse fabrikanten uit die tijd begon het bedrijf met de productie van fietsen. De naam Aspes was een eerbetoon aan de achternaam van de vrouw van een van de oprichters, Teodosio Aspesi. Pas dertien jaar later, in 1968, rolde de eerste gemotoriseerde tweewieler uit de fabriek. Deze vroege modellen maakten gebruik van de betrouwbare Minarelli-motoren, die destijds de standaard waren voor veel kleine Italiaanse merken.
In 1969 zette Aspes de eerste stappen in de wereld van het terreinrijden. De Cross Special '69 was een schot in de roos. Het was een lichte crossmotor met een Minarelli tweetaktblok en een voor die tijd geavanceerde Ceriani-telescoopvork. De timing was perfect. De offroad-markt groeide razendsnel en Aspes wist zich te onderscheiden van de massa door zich te concentreren op hoogwaardige nicheproducten in plaats van goedkope massaproductie.
Het jaar 1970 bracht de introductie van de Apache 125, uitgerust met een Maico-motor. Met dit model begon Aspes een traditie die het merk beroemd zou maken: het vernoemen van modellen naar Noord-Amerikaanse indianenstammen. Na de Apache volgden namen als Hopi, Navaho, Cheyenne, Sioux en Yuma. Deze namen stonden symbool voor vrijheid, kracht en een ongetemd karakter, eigenschappen die naadloos aansloten bij de robuuste machines die de fabriek verlieten.
De jaren zeventig vormden de absolute gouden eeuw voor Aspes. Het merk specialiseerde zich in lichte tweetakten tussen de 50 en 125 cc voor zowel de weg als het terrein. De Hopi 125, die in 1972 verscheen, werd het paradepaardje. In plaats van motoren van derden te blijven gebruiken, ontwikkelde Aspes eigen krachtbronnen. Deze motoren waren technisch vooruitstrevend met een horizontaal gedeeld carter, wat het wisselen van de versnellingsbak vergemakkelijkte. Dit was een enorme troef voor wedstrijdrijders die hun machine snel wilden aanpassen aan verschillende circuits.
De successen op de racebaan lieten niet lang op zich wachten. In 1977 won de CRC 125 het Italiaanse motorcrosskampioenschap in de 125 cc klasse. Fabrieksrijder Felice Agostini, de broer van de legendarische Giacomo Agostini, hielp het merk aan een onverwoestbare reputatie. Aspes-motoren stonden bekend als extreem snel en competitief. In Nederland werden deze machines met bewondering bekeken door de jeugd die opgroeide met de opkomst van de crosscultuur. Hoewel merken als Kreidler en Zündapp de straat domineerden, was een Aspes Navaho de ultieme droom voor wie echt het zand in wilde.
Naast de terreinmotoren bood Aspes ook sportieve wegmodellen aan. De Juma 125 was een rasechte wegrace-machine met een Sachs-motor. De RGC en RCS-series waren bedoeld voor ambitieuze privérijders. Hoewel deze wegmodellen minder wijdverspreid waren dan de enduro-varianten, zijn het vandaag de dag gezochte zeldzaamheden. In de jaren tachtig kreeg Aspes het echter moeilijk. De opkomst van de Japanse massaproductie zorgde voor moordende concurrentie. Kleine Italiaanse fabrikanten konden de prijzenslag en de snelle technologische ontwikkelingen uit het Oosten niet bijbenen. De productie van de klassieke modellen stopte eind jaren tachtig.
Sinds 2010 is de naam Aspes weer terug op de markt, maar de link met het verleden is puur cosmetisch. Het huidige bedrijf produceert moderne scooters en hybride modellen die weinig gemeen hebben met de rauwe tweetakt-erfenis van de jaren zeventig. Voor de echte liefhebber stopt de geschiedenis van Aspes bij de laatste luchtgekoelde crossers die de fabriek in Gallarate verlieten.
Highlights & Bijzonderheden
Aspes staat synoniem voor Italiaans vakmanschap in de kleinste details. Waar concurrenten vaak kozen voor de makkelijke weg door standaardblokken in te kopen, koos Aspes voor innovatie. De eigen 125 cc motor van de Hopi was een technisch hoogstandje. Met een breedte van slechts 30 centimeter was het blok extreem compact, wat zorgde voor een smalle bouw van de gehele motorfiets. Dit gaf de rijder meer bewegingsvrijheid en maakte de machine wendbaarder in technisch terrein.
De Navaho-serie is misschien wel de meest bekende lijn van het merk. In Nederland was de Navaho 50 een legende onder de bromfietsers. De machine was verkrijgbaar in verschillende uitvoeringen, van de eenvoudige stadsversie tot de professioneel ogende RCS. Het ontwerp met de opvallende metallic-flake lak in kleuren als oranje, rood en blauw was een directe verwijzing naar de Amerikaanse custom-cultuur. De tanks met de afbeeldingen van indianenhoofden zijn kenmerkend geworden en zijn vandaag de dag op beurzen goud waard.
Een ander hoogtepunt was de samenwerking met Abbrandini, een beroemde Italiaanse tuner. Motoren die door Abbrandini onder handen waren genomen, leverden aanzienlijk meer vermogen en waren herkenbaar aan specifieke gravures of zegels op het carter. Voor verzamelaars is een Aspes met een Abbrandini-historie de heilige graal. Deze machines zijn niet alleen sneller, maar vertegenwoordigen ook de top van de Italiaanse tuning-kunst uit die periode.
De CRC 125 uit 1977 verdient een speciale vermelding. Deze motorcrosser was uitgerust met de beste componenten die destijds beschikbaar waren. De Ceriani-vering werd beschouwd als de gouden standaard voor offroad-gebruik. Grote koelribben op de cilinder gaven de motor een agressief uiterlijk en zorgden voor de nodige koeling tijdens zware wedstrijden. Het feit dat Felice Agostini hiermee kampioen werd, bewees dat Aspes op het hoogste niveau kon meespelen.
Wat Aspes echt bijzonder maakt, is de exclusiviteit. Omdat de productieaantallen altijd laag zijn gebleven, kom je zelden een tweede exemplaar tegen op een evenement. In de Nederlandse klassiekerwereld, waar je struikelt over de Honda's en Yamaha's, is een Aspes een gegarandeerde blikvanger. Het is een merk voor fijnproevers die de voorkeur geven aan karakter en historie boven gebruiksgemak en onderdelenvoorziening.
Technische Gegevens
Hopi 125 (1972-1979)
Navaho 50 (1972-1977)
CRC 125 Motocrosser (1977-1979)
Marktoverzicht en Kooptips
De markt voor Aspes motorfietsen is klein maar zeer levendig onder kenners. In Nederland zie je ze af en toe opduiken op platforms zoals Marktplaats of tijdens gespecialiseerde beurzen zoals Vehikel of de beurs in Hardenberg. De prijzen zijn de afgelopen jaren gestaag gestegen, mede door de groeiende populariteit van de Twinshock-cross. Dit is een tak van de motorsport waarbij gereden wordt met machines met twee achterschokdempers, precies de categorie waar Aspes in uitblinkt.
Prijsindicaties (Status 2024-2025)
Hopi 125 (gerestaureerd): € 4.000 tot € 9.000 Een exemplaar in showroomstaat met een gedocumenteerde historie kan zelfs de grens van 10.000 euro passeren. Modellen met de gewilde Abbrandini-tuning of de zeldzame Big Crank krukas uit 1979 zitten aan de bovenkant van dit spectrum. Voor een project dat nog volledig moet worden opgebouwd, moet je rekenen op bedragen tussen de 1.500 en 2.500 euro.
Navaho 50 (gerestaureerd): € 2.000 tot € 4.500 De Navaho is in Nederland erg populair onder verzamelaars van klassieke bromfietsen. Prijzen zijn hierbij sterk afhankelijk van de originaliteit. Een Navaho met de originele metallic lak en alle indianen-emblemen is een kostbaar bezit. Exemplaren die zijn omgebouwd met moderne onderdelen verliezen snel hun waarde voor de echte verzamelaar.
CRC 125 Motocrosser: € 5.000 tot € 12.000 Dit zijn de echte racemachines. De waarde wordt hier niet alleen bepaald door de staat, maar ook door de racehistorie. Een machine die aantoonbaar is ingezet in nationale kampioenschappen heeft een enorme meerwaarde. De zeldzame fabrieksfietsen met een chromen tank zijn nagenoeg onvindbaar en worden vaak onderhands verkocht voor bedragen die ver boven de marktwaarde liggen.
Juma / RGC Wegmotoren: € 6.000 tot € 13.000 Omdat er van de wegmodellen veel minder zijn geproduceerd, is het aanbod extreem schaars. Als er al een Juma op de markt komt, is de belangstelling groot. Deze motoren worden vaak gekocht door verzamelaars die al een uitgebreide collectie Italiaanse exoten hebben.
Waar moet je op letten bij de aankoop?
Bij een Aspes is de originaliteit allesbepalend. Omdat onderdelen zo schaars zijn, is een incomplete motorfiets vaak een bodemloze put. Let vooral op de volgende punten:
Het motorblok: De eigen motoren van Aspes zijn prachtig gebouwd, maar onderdelen zoals zuigers, krukassen en carterdelen worden niet meer gemaakt. Als het blok vastzit of ernstige schade heeft, moet je over de juiste contacten beschikken om onderdelen te laten namaken. De Minarelli-blokken in de Navaho zijn een stuk makkelijker te onderhouden, omdat veel onderdelen uitwisselbaar zijn met andere merken uit die tijd.
Het frame: Aspes gebruikte dunwandige buizen om gewicht te besparen. Controleer het frame zorgvuldig op haarscheurtjes, vooral rond het balhoofd en de ophanging van de achterbrug. In het verleden zijn veel van deze motoren zwaar belast op de crossbaan, wat zijn sporen kan hebben nagelaten.
De vering: De Ceriani-vorken zijn een sieraad op de motor, maar ze moeten wel in goede staat zijn. Controleer de binnenpoten op roest en beschadigingen. Revisie van deze vorken is mogelijk, maar de kosten voor originele keerringen en onderdelen kunnen hoog oplopen.
Lak en details: De indianen-emblemen op de tank zijn vaak verdwenen of beschadigd. Er zijn reproducties te koop, maar deze halen het vaak niet bij de verfijning van de originelen. Ook de metallic-flake lak is lastig te herstellen. Een motorfiets die nog in de eerste lak staat, heeft daarom een enorme streep voor.
Documentatie: In Italië werden veel van deze motoren zonder kenteken geleverd voor puur circuitgebruik. Als je een Aspes op Nederlands kenteken wilt zetten, heb je de juiste papieren nodig. Een Italiaans 'Libretto' is essentieel voor een soepele keuring bij de RDW.
Onderdelenvoorziening
Dit is de grootste uitdaging voor elke Aspes-eigenaar. Er is geen centrale onderdelenvoorziening meer. Je bent aangewezen op gespecialiseerde handelaren in Italië en het Verenigd Koninkrijk. In Nederland zijn er enkele specialisten die zich richten op Italiaanse tweetakten, maar zij hebben vaak ook geen voorraad specifiek voor Aspes.
Een goede strategie is om lid te worden van internationale fora en Facebook-groepen. Hier worden vaak onderdelen geruild of tips gedeeld over welke onderdelen van andere merken passend te maken zijn. Voor de Navaho 50 kun je vaak terecht bij bromfietsspecialisten die Minarelli-onderdelen verkopen. Voor de 125 cc eigenbouw motoren zul je vaak zelf onderdelen moeten laten vervaardigen door een gespecialiseerd revisiebedrijf.
Rijervaring & Gevoel
Het rijden op een Aspes Hopi 125 is een zintuiglijke ervaring die je niet snel vergeet. Zodra je de kickstarter naar beneden trapt, komt de machine met een scherp, metaalachtig geknetter tot leven. De geur van verbrande tweetaktolie vult de lucht en de hele motor trilt van ongeduld. Dit is geen machine voor een ontspannen toerritje. De Hopi wil gewerkt worden.
De powerband van de eigen Aspes-motor is smal en agressief. Onder de 6.000 toeren gebeurt er relatief weinig, maar zodra de naald van de toerenteller richting de 8.000 gaat, explodeert het vermogen. Je moet constant alert zijn en veel schakelen om de motor in het juiste toerengebied te houden. Het vraagt om een actieve rijstijl waarbij je de koppeling gebruikt om de motor op toeren te jagen bij het uitkomen van de bocht.
De ergonomie is typisch voor een crosser uit de jaren zeventig. Een smalle zit zorgt ervoor dat de motor tussen je knieën extreem licht aanvoelt. Dankzij het lage gewicht van iets meer dan 80 kilo kun je de machine met speels gemak door korte bochten smijten. De Ceriani-vork doet zijn werk uitstekend en geeft veel feedback over wat er onder het voorwiel gebeurt. Je voelt elke wortel en elke steen, maar zonder dat het oncomfortabel wordt. Het is een puur en ongefilterd contact met de ondergrond.
De Navaho 50 biedt een heel andere ervaring. Hoewel hij eruitziet als een woeste crosser, is het vermogen van de 50 cc Minarelli-motor bescheiden. Het is de ideale machine om op een zonnige zondag over de Nederlandse dijken te rijden. Je trekt veel bekijks met de glimmende lak en het stoere uiterlijk, terwijl je geniet van het karakteristieke geluid van een kleine tweetakt. Het is nostalgie op wielen die je terugbrengt naar de tijd dat je als zestienjarige droomde van vrijheid.
Voor de ervaren rijder is de CRC 125 de ultieme uitdaging. Deze motor is gebouwd voor het circuit en dat merk je aan alles. De vering is stugger, de motor reageert nog feller op het gas en de remmen vragen om een stevige hand. Als je deze machine eenmaal onder de knie hebt, geeft het een enorme voldoening. Het is een gevecht tussen mens en machine waarbij de beloning een ongekende snelheid en een flinke dosis adrenaline is.
Design & Uitstraling
Het ontwerp van Aspes was in de jaren zeventig zijn tijd ver vooruit. Terwijl veel fabrikanten kozen voor functionele maar saaie ontwerpen, bracht Aspes flair in de modder. De invloed van de Amerikaanse markt was duidelijk zichtbaar. Een gedurfde keuze voor metallic-flake lak gaf de motoren een bijna magische glans in het zonlicht. Het was een statement: wij bouwen niet alleen snelle motoren, we bouwen ook mooie motoren.
De indianen-symboliek was consequent doorgevoerd. De namen van de stammen stonden in sierlijke letters op de zijschilden en de tanks waren versierd met prachtige afbeeldingen van indianenhoofden. Dit gaf de motoren een mystiek tintje en een sterke identiteit. Het was een slimme marketingzet die vooral jonge rijders aansprak die zich wilden identificeren met de waarden van vrijheid en onafhankelijkheid.
Technisch design was bij Aspes ook een vorm van kunst. Kijk naar de koelribben van de Hopi-cilinder. Ze zijn niet alleen functioneel, maar ook prachtig vormgegeven met een waaier-achtig patroon. Het horizontaal gedeelde carter was een technisch hoogstandje dat ook visueel aantrekkelijk was door de strakke lijnen en de hoogwaardige afwerking van het gietwerk. Aspes liet zien dat techniek niet alleen verborgen hoefde te worden onder een kap, maar dat het getoond mocht worden.
De chromen details op de crossers waren een ander opvallend kenmerk. De hooggeplaatste uitlaten waren vaak volledig verchroomd, wat een prachtig contrast vormde met de gekleurde tanks en de zwarte frames. Zelfs de fabrieksrijders reden met machines die eruitzagen alsof ze rechtstreeks uit een showroom kwamen. De chromen tank van de fabrieks-CRC van Felice Agostini is daar het ultieme voorbeeld van. Het was functionele kunst op twee wielen.
Vandaag de dag wordt het design van Aspes gewaardeerd als een hoogtepunt van de Italiaanse industriële vormgeving. Een Aspes in je woonkamer of garage is meer dan alleen een vervoermiddel, het is een sculptuur die de geest van een tijdperk vangt. De combinatie van agressieve lijnen, vrolijke kleuren en technische verfijning maakt het tot een tijdloos ontwerp dat nog steeds bewondering oogst.
Overige informatie
De Nederlandse Cross-scene
In de jaren zeventig was de motorcross in Nederland ongekend populair. Terwijl de grote namen op Japanse motoren reden, was er een levendige scene van privérijders die kozen voor Europese merken. Aspes was hierbij een exotische verschijning. In de 50 cc en 125 cc klassen waren de Italiaanse machines geduchte concurrenten voor de gevestigde orde. Vandaag de dag leeft deze passie voort in de klassieke cross-evenementen. Tijdens wedstrijden van de VMCN (Vintage Motocross Club Nederland) kun je nog steeds een Aspes in actie zien. Het is een prachtig gezicht om deze machines te zien doen waarvoor ze gebouwd zijn: strijden in het zand.
De Legende van Felice Agostini
Hoewel zijn broer Giacomo de meeste roem vergaarde op het asfalt, was Felice een grootheid in het zand. Zijn verbintenis met Aspes was cruciaal voor het succes van het merk. Hij was niet alleen een rijder, maar ook een ambassadeur die hielp bij de ontwikkeling van de motoren. Zijn overwinning in het Italiaanse kampioenschap van 1977 zette Aspes definitief op de kaart. Voor verzamelaars is elke link met Felice Agostini een enorme waardevermeerdering. Er wordt gefluisterd dat er in Nederland nog enkele originele onderdelen van zijn fabrieksfietsen circuleren, maar bewijs hiervoor is schaars.
Export en Zeldzaamheid
Aspes heeft nooit de enorme exportaantallen gehaald van merken als Fantic of Aprilia. De focus lag op de Europese markt, met Italië, Frankrijk en Duitsland als belangrijkste afzetgebieden. In Nederland werden ze slechts door een handvol gespecialiseerde dealers verkocht. Dit verklaart waarom ze hier zo zeldzaam zijn. De meeste exemplaren die nu in Nederland rondrijden, zijn in de afgelopen twintig jaar als import uit Italië hiernaartoe gekomen. Dit maakt het vinden van een 'origineel Nederlands' geleverde Aspes tot een bijna onmogelijke opgave.
De Moderne Herleving
Zoals eerder vermeld, bestaat de naam Aspes tegenwoordig weer. Het merk richt zich nu op de markt van elektrische scooters en lichte stadsmotoren. Hoewel ze soms proberen te verwijzen naar hun roemrijke verleden met namen als 'Perseus' of 'Elios', is er geen technische of organisatorische link met de oorspronkelijke fabriek. Voor de verzamelaar van klassiekers is dit een belangrijk onderscheid. De waarde zit in de machines uit de periode 1955-1985. Moderne varianten worden in de klassiekerwereld dan ook niet als 'echte' Aspes-motoren beschouwd.
Samenvatting
Aspes is een merk voor de fijnproever, de verzamelaar die niet bang is voor een uitdaging en die schoonheid en historie op waarde weet te schatten. Of je nu kiest voor de legendarische Hopi 125, de beroemde Navaho 50 of de zeldzame Juma wegmotor, je haalt een stuk Italiaanse passie in huis. De technische innovaties, zoals de eigen motoren en de samenwerking met top-tuners als Abbrandini, maken Aspes tot een uniek hoofdstuk in de motorhistorie.
De markt in Nederland is klein, maar de gemeenschap van liefhebbers is hecht. Het bezitten van een Aspes vraagt om geduld, vooral als het gaat om het vinden van onderdelen en het uitvoeren van een correcte restauratie. Maar de beloning is groot. Het geluid van een jankende tweetakt, de schittering van de metallic lak en de wetenschap dat je op iets rijdt dat bijna niemand anders heeft, is onbetaalbaar.
Aspes herinnert ons aan een tijd waarin kleine fabrikanten met passie en technisch vernuft de strijd aan durfden te gaan met de reuzen van de industrie. Het is een eerbetoon aan de gebroeders Sorrentino en hun visie op de perfecte motorfiets. Vind jouw Aspes op Classic Trader en word onderdeel van een select gezelschap dat weet dat de mooiste verhalen vaak in de kleinste details verborgen zitten. Ontdek nu de wereld van Aspes en laat je verleiden door de magie van de Italiaanse indianen.

