Sunbeam Tiger – klasyczny samochód na sprzedaż

Historia Sunbeam Tiger

Geneza Tigera zaczęła się od Sunbeama Alpine, którego wizerunek bardziej odpowiadał samochodowi turystycznemu niż rasowemu sportowemu roadsterowi. Ian Garrad, odpowiedzialny za sprzedaż Rootes Group na zachodnim wybrzeżu USA, szukał sposobu na nadanie Alpine’owi zdecydowanie mocniejszego charakteru. Wspólnie z kierowcą Doane’em Spencerem analizował możliwość zastosowania silnika V8.

Wybrano jednostkę Ford Windsor V8 o pojemności 4261 cm³, czyli 260 cu in. Silnik o mocy 121 kW (164 bhp) mieścił się między podłużnicami Alpine’a. Rootes zlecił Carrollowi Shelby’emu zbudowanie prototypu; prace konstrukcyjne wykonał George Boskoff z zespołu Shelby’ego. Drugi samochód prototypowy, przygotowany przez Kena Milesa, otrzymał V8 oraz dwubiegową przekładnię automatyczną.

Do produkcji seryjnej nie wybrano zakładów Shelby’ego w USA. Rootes powierzył rozwój, próby i montaż firmie Jensen Motors w West Bromwich, płacąc Shelby’emu tantiemy od każdego zbudowanego auta. Tiger trafił na rynek w 1964 roku. W 1964 roku dwa egzemplarze wystartowały też w 24-godzinnym wyścigu Le Mans, lecz oba zakończyły udział przedwcześnie z powodu awarii silników.

Produkcję zakończono w 1967 roku, po przejęciu Rootes Group przez Chryslera. Nowy właściciel nie chciał kontynuować modelu napędzanego silnikiem Forda, a wdrożenie innej jednostki wymagałoby kosztownej przebudowy samochodu.

Ewolucja modelu: Mk I, Mk IA i Mk II

Bezpośrednim poprzednikiem Tigera był Sunbeam Alpine: roadster o tej samej bazowej koncepcji nadwozia, ale z czterocylindrowym silnikiem. Tiger nie otrzymał następcy, ponieważ jego produkcję przerwano wraz ze zmianą właściciela Rootes Group.

Podstawową wersją był Tiger Mk I, produkowany w latach 1964–1965 i wyposażony w Forda 260 V8 o pojemności 4,2 litra. W praktyce spotyka się także nazwę Mk IA. Nie była to oficjalna nazwa fabryczna: została przyjęta przez miłośników dla późniejszych samochodów Mk I, budowanych na nadwoziach odpowiadających seriom Alpine IV i V.

Końcową odmianą był Tiger Mk II z silnikiem Ford 289 small-block V8 o pojemności 4,7 litra. Powstało tylko 536 egzemplarzy Mk II. Łącznie zbudowano 7085 Tigerów w trzech rozróżnianych dziś seriach.

Co wyróżnia Sunbeam Tiger?

• Brytyjski roadster z Fordem V8 – Tiger zachował kompaktową sylwetkę Alpine’a, lecz otrzymał silnik Ford Windsor V8 zamiast czterocylindrowej jednostki.
• Udział Carrolla Shelby’ego – projekt prototypu powstał z udziałem konstruktora związanego również z podobną koncepcją AC Cobra.
• Montaż Jensena – rozwój i składanie seryjnych samochodów powierzono Jensen Motors w Anglii.
• Napęd na tylne koła i ręczna skrzynia – układ podkreśla mechaniczny, sportowy charakter modelu.
• Rzadki Mk II – końcowa wersja z Fordem 289 V8 została zbudowana w liczbie 536 sztuk.
• Możliwość sportowego wykorzystania – Tiger pojawiał się w rajdach, wyścigach historycznych oraz drag racingu.

Dane techniczne Sunbeam Tiger

Wersje szczególnie interesujące

Najbardziej wyróżniającą się odmianą jest Sunbeam Tiger Mk II. Stanowi końcowy etap rozwoju modelu i korzysta z silnika Ford 289 V8 o pojemności 4,7 litra. Z produkcją ograniczoną do 536 egzemplarzy Mk II łatwo odróżnia się od liczniejszych Tigerów Mk I oraz nieoficjalnie nazywanych Mk IA.

Na co zwrócić uwagę przy Sunbeam Tiger

W Tigerze zasadnicze znaczenie ma zgodność samochodu z jego fabryczną specyfikacją. Warto zweryfikować tabliczkę znamionową oraz numery nadwozia, silnika i korpusu, a także obecność oznaczeń Tiger. Są one istotne, ponieważ model powstał na bazie Alpine’a, lecz różni się od niego zastosowaniem Forda V8 i elementami dostosowanymi do jego montażu.

W samochodzie zachowanym w oryginalnej konfiguracji warto sprawdzić kompletność wyposażenia, w tym fabryczne narzędzia, koło zapasowe, miękki dach oraz – jeśli był przewidziany dla konkretnego auta – fabryczny hardtop. Przy egzemplarzach ze zmienioną specyfikacją należy ustalić zakres modyfikacji silnika, gaźnika, wałka rozrządu, pompy wody, hamulców i mechanizmu różnicowego. Spotykane są modernizacje obejmujące wentylowane przednie tarcze hamulcowe oraz mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu.

Pomocnym dokumentem potwierdzającym zgodność samochodu może być certyfikat autentyczności wydawany przez klub, na przykład TAC Certificate.

V8, skrzynia biegów i prowadzenie

Tiger czerpie swój charakter z zestawienia krótkiego rozstawu osi, lekkiego roadstera i silnika V8. Pierwsze samochody otrzymały Forda 260 V8 o pojemności 4,2 litra i mocy 121 kW (164 bhp), a Mk II – większego Forda 289 V8 o pojemności 4,7 litra. Napęd trafia na tylne koła przez ręczną skrzynię biegów, najczęściej czterobiegową.

Seryjny Tiger przyspieszał od 0 do 100 km/h w około 9,4 sekundy. Konstrukcja była też wykorzystywana w sporcie: od rajdów i wyścigów historycznych po drag racing. Silniki V8 dawały szerokie możliwości modyfikacji; po zmianach osiągano nawet około 300 KM.

Najważniejsze odmiany napędowe:

1. Tiger Mk I – Ford 260 V8, 4,2 l i 164 bhp; pierwotna wersja produkcyjna.
2. Tiger Mk IA – nieoficjalne określenie późniejszych Tigerów Mk I, odnoszone do aut z nadwoziami Alpine serii IV i V.
3. Tiger Mk II – Ford 289 V8, 4,7 l; końcowa i niskonakładowa odmiana modelu.

Nadwozie, wnętrze i detale

Sunbeam Tiger jest dwumiejscowym roadsterem wywodzącym się bezpośrednio z Alpine’a. Rozpoznawalną cechą jest połączenie zwartego, brytyjskiego nadwozia z amerykańskim V8 ukrytym pod maską. Samochód wyposażano w tekstylny, składany dach, a dostępny był również fabryczny hardtop.

Przy oględzinach warto zwrócić uwagę na emblematy Tiger, tabliczkę znamionową oraz zgodność numerów nadwozia, silnika i korpusu. Wśród fabrycznych kolorów wymieniane są między innymi Forest Green i Midnight Blue. Oryginalne wyposażenie obejmowało także narzędzia pokładowe i koło zapasowe.

Tiger w sporcie i kultura modelu

Sunbeam Tiger był przeznaczony zarówno do zwykłej jazdy drogowej, jak i do rywalizacji. Dwa auta wystartowały w Le Mans w 1964 roku, a później model wykorzystywano w rajdach, wyścigach europejskich i historycznych oraz w drag racingu. Połączenie konstrukcji Rootes, montażu Jensena i silnika Forda sprawia, że w jednym samochodzie spotykają się trzy wyraźne motoryzacyjne tradycje.

Podsumowanie: Sunbeam Tiger

Sunbeam Tiger to produkowany w latach 1964–1967 roadster Rootes Group oparty na Sunbeamie Alpine, lecz napędzany silnikiem Ford V8. Jego rozwój rozpoczął się od prototypów związanych z Carrollem Shelby’em, natomiast seryjne auta montował Jensen. Najwcześniejsze Tigery Mk I korzystały z Forda 260 V8 o pojemności 4,2 litra, zaś Mk II otrzymał Forda 289 V8 o pojemności 4,7 litra. Przy zakupie najważniejsze są identyfikacja autentycznego Tigera na podstawie numerów i oznaczeń oraz ustalenie, czy elementy mechaniczne i wyposażenie odpowiadają oryginalnej specyfikacji.