Monteverdi 375 – kup klasyka

Historia Monteverdi 375

Peter Monteverdi zaczynał jako kierowca wyścigowy, a od 1954 roku prowadził w szwajcarskim kantonie Bazylea-Okręg stację paliw i warsztat. Od 1957 roku jego firma sprzedawała samochody Ferrari, Bentley, BMW oraz Lancia. Po utracie przedstawicielstwa Ferrari w 1965 roku Monteverdi postanowił zbudować własne gran turismo.

Założenie było konkretne: efektowne coupé o włoskim stylu, automatycznej skrzyni biegów i mocnym, łatwo dostępnym amerykańskim napędzie. Monteverdi 375 pokazano w 1967 roku. Nazwa odnosiła się do mocy 375 KM rozwijanej przez jednostkę Chryslera V8. Pod eleganckim nadwoziem zastosowano ramę z rur o przekroju kwadratowym — rozwiązanie odmienne od samonośnej konstrukcji typowej dla wielu włoskich GT.

Rozwój serii High Speed 375

Rodzina High Speed była wytwarzana od 1967 do 1976 roku. Wczesne samochody, powstałe do 1968 roku, nosiły nadwozia autorstwa Pietro Frua. Pierwszy High Speed 375 był dwumiejscowym coupé z bardzo długą przednią częścią nadwozia; jego proporcje przywodziły na myśl Maserati Ghibli. Równolegle przygotowano projekt wydłużonego coupé 2+2, lecz nie trafił on do sprzedaży.

W 1968 roku zakończono współpracę z Fruą. Peter Monteverdi planował większą liczbę samochodów, niż zakład Frua był w stanie wykonywać, a spór licencyjny uniemożliwił dalsze korzystanie z wcześniejszych projektów. Kolejne karoserie budowała Carrozzeria Fissore w Savigliano. Tak powstał całkowicie nowy 375 L, który stał się najliczniej sprzedawanym sportowym Monteverdi.

Paletę uzupełniały dwumiejscowy 375 S oferowany w latach 1969–1972, później rozwinięty w model Berlinetta, kabriolet 375 C oraz czterodrzwiowa limuzyna 375/4. Do tej samej rodziny zalicza się również coupé Berlinetta i kabriolet Palm Beach.

Cechy szczególne Monteverdi 375

• Szwajcarskie GT z włoskim nadwoziem: konstrukcja Monteverdi łączyła lokalną markę, pracę włoskich carrozzerii oraz amerykański zespół napędowy.
• Chrysler V8 o mocy 375 KM: od tej wartości pochodzi oznaczenie 375.
• Rama z rur kwadratowych: stanowiła podstawę konstrukcji samochodu.
• Dwie wyraźne fazy stylistyczne: auta do 1968 roku projektował Pietro Frua, a późniejsze nadwozia wykonywało Fissore.
• Szeroka gama nadwozi: od dwumiejscowego coupé przez kabriolet po limuzynę 375/4.

W obrębie marki Monteverdi oznaczenie 375 obejmuje całą opisaną rodzinę High Speed, a nie pojedynczą odmianę nadwoziową.

Dane techniczne Monteverdi 375

Wersje szczególne i rzadkie odmiany

Monteverdi 375 C był otwartą odmianą serii High Speed. W 1971 roku powstały tylko dwa egzemplarze tego kabrioletu.

Monteverdi 375/4 stanowił szczytową, czterodrzwiową wersję rodziny. Była to superlimuzyna o reprezentacyjnym przeznaczeniu, mająca zwracać uwagę na markę Monteverdi; przypisuje się jej produkcję około 28 sztuk.

Wśród istotnych odmian znajdują się też dwumiejscowy 375 S, rozwinięty później w Berlinettę, oraz Palm Beach — kabriolet należący do rodziny High Speed.

Na co zwrócić uwagę

Przy Monteverdi 375 warto przede wszystkim ustalić, z którą fazą serii ma się do czynienia. Nadwozia Frua z okresu do 1968 roku i późniejsze karoserie Fissore są odmiennymi projektami, dlatego identyfikacja nadwozia jest kluczowa przy ocenie zgodności samochodu z pierwotną specyfikacją.

Należy również rozróżniać wersje 375 L, 375 S, 375 C i 375/4: różnią się przeznaczeniem oraz formą nadwozia. W samochodzie opartym na ramie z rur kwadratowych zasadnicze znaczenie ma stan i oryginalność tej konstrukcji. W dokumentacji technicznej warto potwierdzić zastosowanie silnika Chrysler V8 odpowiadającego koncepcji modelu 375.

Silnik, osiągi i charakter jazdy

Monteverdi 375 powstał jako gran turismo: włoska forma nadwozia miała współpracować z mocnym, amerykańskim V8 i automatyczną skrzynią biegów. W przypadku 375 L podawano przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 8,2 sekundy oraz prędkość maksymalną 229,3 km/h.

Kluczowym elementem charakteru tego Monteverdi był napęd Chryslera o mocy 375 KM. Zamiast rozwijać własny silnik o małej skali produkcji, Peter Monteverdi zestawił konstrukcję GT z amerykańską techniką seryjną. To połączenie odróżnia 375 zarówno od czysto włoskich coupé, jak i od amerykańskich muscle cars. undefined

Nadwozie i wnętrze

Pierwsze Monteverdi 375 miały sylwetkę narysowaną przez Pietro Frua. Dwumiejscowe coupé wyróżniało się długim przodem i proporcjami bliskimi klasycznemu włoskiemu GT. Po przejściu do Fissore w 1968 roku powstała nowa karoseria 375 L, a stylistyka rodziny została rozwinięta także w kierunku krótszego 375 S, otwartego 375 C i czterodrzwiowego 375/4.

W trakcie produkcji zmian było niewiele. Jedna z wyraźniejszych dotyczyła deski rozdzielczej: angielskie wykończenie drewniane zastąpiono welurem. Dla identyfikacji konkretnego egzemplarza istotne jest więc nie tylko oznaczenie 375, lecz także autor nadwozia, jego odmiana oraz układ wnętrza.

Monteverdi 375 w rodzinie High Speed

Określenie High Speed nie oznacza wyłącznie jednego coupé. To rodzina obejmująca kilka koncepcji nadwoziowych: sportowe coupé, Berlinettę, Palm Beach, kabriolet oraz reprezentacyjną limuzynę. Wspólnym mianownikiem pozostawały marka Monteverdi, rama z rur kwadratowych i amerykańska jednostka Chrysler V8.

Właśnie ta różnorodność sprawia, że przy opisie Monteverdi 375 warto zawsze podawać pełne oznaczenie wersji — szczególnie 375 L, 375 S, 375 C albo 375/4.

Podsumowanie: Monteverdi 375

Monteverdi 375 to szwajcarskie gran turismo z lat 1967–1976, zbudowane wokół Chryslera V8 o mocy 375 KM oraz ramy z rur o przekroju kwadratowym. Początkowe coupé projektu Pietro Frua ustąpiły później samochodom z karoseriami Fissore, przede wszystkim 375 L. Rodzina High Speed obejmowała również 375 S, niezwykle rzadki kabriolet 375 C i czterodrzwiowy 375/4. Najważniejsze przy rozpoznawaniu konkretnego auta są odmiana nadwozia, okres Frua lub Fissore oraz zgodność konstrukcji z charakterem wersji.