DKW 3=6 – kup klasyka

Historia DKW 3=6

DKW 3=6 zadebiutował w marcu 1953 roku na salonie samochodowym we Frankfurcie. Samochód powstał już w realiach powojennej Auto Union GmbH działającej w Ingolstadt i Düsseldorfie, ale konstrukcyjnie wyraźnie nawiązywał do przedwojennego projektu DKW F9.

Nazwa 3=6 była technicznym argumentem reklamowym dla silnika dwusuwowego. Trzycylindrowa jednostka wykonuje cykl pracy przy każdym obrocie wału korbowego, podczas gdy w silniku czterosuwowym suw pracy przypada co dwa obroty. Według tej logiki trzy cylindry dwusuwowe zapewniały tyle samo suwów pracy co sześciocylindrowy silnik czterosuwowy przy tych samych obrotach.

Wersje ze stalowym nadwoziem nosiły na prawym błotniku oznaczenie Sonderklasse. Model 3=6 pozostawał w produkcji do 1959 roku, a pod koniec kariery był sprzedawany także pod uproszczoną nazwą DKW 900.

Rozwój modeli F91, F93 i F94

Pierwszą odmianą serii był DKW F91. Jego następcą został F93, produkowany od 1955 do 1958 roku i określany mianem „der Große DKW 3=6”. Nadwozie poszerzono o 10 cm, a konstrukcja otrzymała dodatkowe poprzeczne usztywnienie. Zwiększona sztywność nadwozia przekładała się na wyższy komfort jazdy.

F93 był dostępny jako dwudrzwiowa limuzyna, coupé oraz dwu- i czteromiejscowy kabriolet. Kolejny F94, oferowany od 1957 roku, był od F93 dłuższy o około 15 cm. To właśnie w tej fazie pojawiły się odmiany czterodrzwiowe oraz kombi F94 U. Łącznie w latach 1955–1959 zbudowano 137 800 egzemplarzy F93 i F94, w tym 667 kabrioletów wykonanych przez Karmanna.

Cechy charakterystyczne DKW 3=6

Najważniejszym wyróżnikiem DKW 3=6 jest podłużnie ustawiony, trzycylindrowy silnik dwusuwowy o pojemności 906 cm³ oraz napęd na przednie koła. Zastosowanie przedniego napędu pozwoliło zrezygnować z wału napędowego i tunelu środkowego, dzięki czemu podłoga między kierowcą a pasażerem pozostała wolna od elementów układu przeniesienia napędu.

F93 łączył masę własną około 930 kg z mocą 38 KM i czterobiegową skrzynią sterowaną dźwignią przy kierownicy. Szersza karoseria „dużego DKW” odróżnia go od wcześniejszego F91 nie tylko proporcjami, lecz także dodatkowym usztywnieniem struktury nadwozia.

Dane techniczne DKW 3=6 F93

DKW 3=6 Monza i nadwozia specjalne

Na podwoziu DKW 3=6 F93 powstał sportowy DKW Monza. Samochód otrzymał lekkie nadwozie z tworzywa wzmacnianego włóknem szklanym, o opływowej linii gran turismo i panoramicznej tylnej szybie. Nazwa Monza nawiązywała do rekordowych przejazdów DKW na włoskim torze.

Mechanika Monzy wywodziła się przede wszystkim z DKW, natomiast nadwozia wykonywali ręcznie karosernicy, między innymi Dannenhauer & Stauss, Massholder oraz Schenk ze Stuttgartu-Feuerbach. Wersje Schenka uchodzą za najbardziej dopracowane; sam Schenk wykonał około 41 egzemplarzy. W niektórych autach spotyka się elementy pochodzące z innych marek, takie jak przednie kierunkowskazy Forda czy tylne lampy znane z Mercedes-Benz 300 SL Roadster W198.

Obsługa silnika dwusuwowego i kontrola konstrukcji

DKW 3=6 korzysta z układu smarowania świeżoolejowego, a jego podstawą jest trzycylindrowy silnik dwusuwowy o pojemności 906 cm³. Przy oględzinach warto więc rozróżnić oryginalną konfigurację silnika, czterobiegowej skrzyni z dźwignią przy kierownicy oraz przedniego napędu od późniejszych zmian wykonanych w konkretnym egzemplarzu.

W F93 istotnym elementem konstrukcji jest dodatkowe poprzeczne usztywnienie zastosowane wraz z poszerzeniem nadwozia o 10 cm. To detal odróżniający „duży DKW 3=6” od wcześniejszego F91 i ważny dla zgodności samochodu ze specyfikacją tego modelu.

Silnik, przekładnia i prowadzenie

Silnik R3 o mocy 38 KM daje F93 prędkość maksymalną 125 km/h przy masie własnej około 930 kg. Jednostkę zamontowano wzdłużnie, a napęd trafia na przednią oś. Czterobiegowa skrzynia jest obsługiwana dźwignią wychodzącą z prawej strony kolumny kierowniczej.

Taki układ wyróżnia wnętrze 3=6: brak tunelu wału napędowego pozostawia płaską przestrzeń pomiędzy przednimi siedzeniami. W F93 większa szerokość karoserii i dodatkowe usztywnienie poprzeczne podnosiły sztywność konstrukcji oraz komfort jazdy. 1. DKW 3=6 F93 — szerszy o 10 cm następca F91, z silnikiem 906 cm³ o mocy 38 KM. 2. DKW 3=6 F94 — dłuższa o około 15 cm ewolucja F93, dostępna także jako sedan czterodrzwiowy. 3. DKW 3=6 F94 U — użytkowa odmiana kombi serii F94. 4. DKW 3=6 Monza — lekka, sportowa karoseria z laminatu na bazie podwozia F93.

Nadwozie i wnętrze

Stalowe odmiany DKW 3=6 nosiły na prawym błotniku nazwę Sonderklasse. F93, czyli „duży DKW 3=6”, rozpoznaje się po nadwoziu szerszym o 10 cm od F91. Występował jako dwudrzwiowa limuzyna, coupé i kabriolet, przy czym kabriolety budował Karmann.

Układ z przednim napędem i zmianą biegów przy kierownicy miał bezpośredni wpływ na aranżację kabiny: nie było potrzeby stosowania tunelu skrzyni lub wału napędowego pomiędzy kierowcą a pasażerem. Najbardziej odrębną stylistycznie interpretacją mechaniki 3=6 była Monza — z niskim, opływowym nadwoziem z laminatu, panoramiczną tylną szybą oraz elementami o włoskim charakterze gran turismo.

Znaczenie oznaczenia 3=6

Zapis 3=6 nie oznacza pojemności silnika ani liczby biegów. Odnosi się do porównania częstotliwości suwów pracy: trzycylindrowy silnik dwusuwowy wykonuje je przy każdym obrocie wału korbowego, a sześciocylindrowy silnik czterosuwowy — co dwa obroty. Hasło miało podkreślać sprawność trzycylindrowej konstrukcji DKW.

W 1958 roku równolegle oferowano już Auto Union 1000 Coupé de Luxe, które przejęło rolę następcy 3=6.

DKW 3=6 w skrócie

DKW 3=6 to przednionapędowa seria Auto Union z lat 1953–1959, oparta na trzycylindrowym silniku dwusuwowym. F93 wyróżnia się szerszym o 10 cm nadwoziem, mocą 38 KM, masą około 930 kg i prędkością maksymalną 125 km/h. Następny F94 był dłuższy i wprowadził wersje czterodrzwiowe oraz kombi F94 U. Na technicznej bazie F93 zbudowano również rzadkie sportowe DKW 3=6 Monza z lekkim nadwoziem z laminatu.