Historia DeLoreana DMC-12

Historia DMC-12 zaczęła się od projektu Johna DeLoreana dla rynku amerykańskiego. Prototyp powstał w 1976 roku, ale samochód seryjny trafił do produkcji dopiero w 1981 roku. Początkowo rozważano silnik Wankla, później jednostkę Ford Cologne V6; ostatecznie wybrano wtryskowy silnik PRV V6, opracowany wspólnie przez Peugeot, Renault i Volvo.

Produkcję ulokowano w Dunmurry pod Belfastem. W rozwinięciu konstrukcji uczestniczył Colin Chapman z Lotusa: zastosowano między innymi podwozie o układzie podwójnego „Y”, znane z Lotusa Esprit. Krótki okres wytwarzania zakończył się wraz z upadłością DeLorean Motor Company w 1982 roku; samochody były jednak oferowane na rynku amerykańskim do 1983 roku. Łącznie powstało około 9 000 egzemplarzy.

Historia modelu i odmiany

DMC-12 pozostaje jedynym samochodem seryjnie wprowadzonym na rynek przez DeLorean Motor Company. Nie miał więc ani poprzednika, ani fabrycznego następcy. Sama nazwa DMC-12 była wewnętrznym oznaczeniem przedprodukcyjnym i nie była używana w materiałach sprzedażowych produkcyjnego auta, które najczęściej określano po prostu jako DeLorean.

W trakcie produkcji wprowadzano korekty maski, obręczy kół i wnętrza. Wczesne auta można rozpoznać między innymi po osobnej pokrywie wlewu paliwa oraz dwóch przetłoczeniach przedniej pokrywy bagażnika.

Najważniejsze cechy DMC-12

• Nadwozie ze szczotkowanej stali nierdzewnej – samochód nie wymagał klasycznego lakieru nadwoziowego.
• Drzwi unoszone ku górze – ich mechanizm wspierają drążki skrętne i siłowniki gazowe.
• Układ z silnikiem z tyłu – 2,85-litrowe V6 PRV umieszczono za kabiną.
• Podwozie opracowane z udziałem Lotusa – rama o układzie podwójnego „Y” stanowi jeden z najciekawszych elementów techniki DMC-12.
• Związek z kinem – DMC-12 wykorzystano jako bazę wehikułu czasu w trylogii „Powrót do przyszłości”.

DMC-12 stanowi 100% modelowego dorobku marki DeLorean: był jedynym samochodem, który firma doprowadziła do rynkowej produkcji.

Dane techniczne DeLoreana DMC-12

Wersje szczególne

DMC-12 nie doczekał się rozwiniętej gamy fabrycznych modeli pochodnych, ponieważ produkcja marki zakończyła się po krótkim czasie. Najbardziej rozpoznawalne modyfikacje powstały na potrzeby filmu „Powrót do przyszłości”: filmowe samochody otrzymały elementy imitujące urządzenia wehikułu czasu, w tym charakterystyczną aparaturę na nadwoziu.

Słabe punkty i serwis

Najwięcej uwagi wymaga mechanizm drzwi. We wczesnych konstrukcjach ich masa oraz złożona regulacja zamka powodowały problemy z otwieraniem i zamykaniem. Rozwiązaniem zastosowanym w DMC-12 były drążki skrętne i siłowniki gazowe, które przejmują znaczną część ciężaru drzwi. Przy oględzinach warto sprawdzić płynność ich ruchu, działanie zamków oraz stan elementów podpierających.

W samochodach długo przechowywanych należy skontrolować elementy eksploatacyjne: przewody paliwowe, płyny, układ hamulcowy, chłodzenie i wiek opon. Spotyka się auta z wymienionymi uszczelkami, przewodami paliwowymi lub akumulatorem; dokumentacja takich prac pomaga ocenić historię serwisową. Wartościowym dodatkiem są oryginalne instrukcje, prospekty, podręczniki warsztatowe i dokumentacja techniczna.

Silnik, skrzynia biegów i prowadzenie

DMC-12 napędza tylny, 2,85-litrowy silnik PRV V6 o mocy około 130 KM. Wybór skrzyni obejmował pięciobiegowy manual i trzybiegowy automat. Deklarowana prędkość maksymalna wynosi 198 km/h.

Za prowadzenie odpowiada niezależne zawieszenie: z przodu zastosowano układ z podwójnymi wahaczami poprzecznymi, z tyłu konstrukcję wielowahaczową. Cztery hamulce tarczowe odpowiadają za hamowanie. W konstrukcji podwozia widać udział Lotusa, zwłaszcza w ramie o układzie podwójnego „Y”. undefined

Nadwozie i wnętrze

Sylwetkę DMC-12 zaprojektował Giorgetto Giugiaro. Klinowate, geometryczne nadwozie otrzymało niemal całkowicie proste płaszczyzny, szerokie słupki tylne i drzwi unoszone ku górze. Najważniejszym materiałem są nielakierowane, szczotkowane panele ze stali nierdzewnej, które definiują wygląd samochodu.

Charakterystyczne obręcze kół były początkowo wykończone matową szarością, a w 1981 roku otrzymały srebrne wykończenie. Kabina jest dwumiejscowa; często spotyka się czarne skórzane wykończenie oraz wygodne fotele. Przy wyborze auta znaczenie ma stan powierzchni stali nierdzewnej, elementów wnętrza i plastikowych części nadwozia, w tym zderzaków.

DeLorean w kulturze popularnej

Filmowa obecność DMC-12 w „Powrocie do przyszłości” na trwałe połączyła ten model z motywem podróży w czasie. Wybór DeLoreana jako samochodu Doca Browna wyeksponował jego stalowe poszycie, klinowatą linię i unoszone drzwi. Filmowa stylizacja nie była wersją fabryczną, lecz przekształconym DMC-12.

Podsumowanie

DeLorean DMC-12 to krótkoseryjnie produkowane coupé z lat 1981–1983, napędzane tylnym silnikiem PRV V6 o pojemności 2,85 litra. Łączy stal nierdzewną, drzwi unoszone ku górze, podwozie rozwijane z udziałem Lotusa i wyrazisty projekt Giorgetto Giugiaro. Przy zakupie szczególnej kontroli wymagają mechanizm drzwi, stan elementów eksploatacyjnych oraz udokumentowanie wykonanych prac serwisowych.