Datsun Fairlady – samochód zabytkowy na sprzedaż

Historia Datsun Fairlady

Historia Fairlady zaczęła się w 1959 roku od Datsuna Sports 1000 S211, następcy modelu DC-3. Był to niewielki roadster z czterocylindrowym silnikiem Datsun C o pojemności 988 cm³ i mocy 27 kW. Pierwsza generacja powstawała w małej skali, w znacznym stopniu ręcznie; w latach 1959–1960 zbudowano zaledwie 20 egzemplarzy.

S211 otrzymał nadwozie z włókna szklanego, a jego stylistykę wiązano z Chevroletem Corvette. Kolejny SPL212, zaprezentowany w 1960 roku, miał już stalowe nadwozie oraz silnik E o pojemności 1,2 litra i mocy 35 kW. To właśnie z tym samochodem po raz pierwszy połączono nazwę Fairlady, zaczerpniętą z musicalu My Fair Lady.

Fairlady była japońską odpowiedzią na europejskie roadstery MG, Triumph, Fiat i Alfa Romeo. Rozwój serii doprowadził do pełnoseryjnej produkcji modeli SP311 i SR311, a jej następcą w 1969 roku został Datsun Z, noszący w Japonii również nazwę Fairlady.

Rozwój modeli Fairlady

• S211 Sports 1000 (1959–1960) – pierwszy roadster tej linii, z silnikiem 988 cm³ i karoserią z włókna szklanego.
• SPL212 / SPL213 (od 1960) – przejście na stalowe nadwozie; SPL212 miał silnik 1,2 l oraz czterobiegową przekładnię ręczną.
• Fairlady 1500 / SP310 (1963–1965) – model z silnikiem Nissan G15 o pojemności 1497 cm³, z pojedynczym gaźnikiem SU. Początkowo rozwijał 75 KM, później 85 KM.
• Fairlady 1600 / SP311 (od 1965) – wersja z silnikiem R16 o pojemności 1595 cm³, hamulcami tarczowymi przy przednich kołach i zmienionym zawieszeniem oraz wnętrzem.
• Fairlady 2000 / SR311 (1967–1970) – najmocniejsza odmiana roadstera, napędzana dwulitrowym silnikiem U20 o pojemności 1982 cm³ i mocy od 99 do 110 kW.

W 1968 roku Fairlady 2000 otrzymała istotne zmiany nadwozia. Produkcję Fairlady 1600 i 2000 zakończono w 1970 roku.

Najważniejsze cechy Datsun Fairlady

Fairlady wyróżnia się konsekwentnie sportową konstrukcją roadstera: krótkim nadwoziem, dwoma miejscami, silnikiem z przodu i napędem tylnej osi. SP311 Fairlady 1600 stanowi ważny etap rozwoju serii, ponieważ połączył silnik 1,6 l z przednimi hamulcami tarczowymi, nowym zestrojeniem podwozia i przeprojektowaną kabiną.

Wczesny S211 pozostaje szczególnie charakterystyczny przez kompozytowe poszycie oraz małoseryjną, częściowo ręczną produkcję. Z kolei SR311 Fairlady 2000 wniósł do tej samej koncepcji roadstera silnik U20 o pojemności blisko dwóch litrów.

Dane techniczne Datsun Fairlady

Wyróżnione odmiany i modele pokrewne

W 1970 roku pojawił się Datsun Fairlady Z 432, należący już do linii Fairlady Z, a nie do wcześniejszych roadsterów Sports. Oznaczenie 432 odnosiło się do silnika z czterema zaworami na cylinder, trzema gaźnikami i dwoma wałkami rozrządu; jednostka była rzędową szóstką.

Punkty kontroli przed zakupem

W przypadku Fairlady najważniejsza jest zgodność konkretnego egzemplarza z jego wersją silnikową i podwoziową. S211 należy odróżnić od późniejszych modeli po nadwoziu z włókna szklanego, podczas gdy SPL212 i kolejne konstrukcje otrzymały karoserie stalowe.

W Fairlady 1600 SP311 warto zweryfikować obecność przednich hamulców tarczowych, właściwego silnika R16 o pojemności 1595 cm³ oraz ręcznej skrzyni biegów. Oryginalne wykończenie, w tym zachowany czerwony lakier, może mieć znaczenie dla historycznej spójności samochodu; dotyczy to zarówno aut zachowanych w stanie nieodrestaurowanym, jak i odnowionych.

Silniki, prowadzenie i sport

Charakter Fairlady zmieniał się wyraźnie wraz z rozwojem silników. S211 z jednostką 988 cm³ był lekkim, prostym roadsterem, natomiast Fairlady 1500 SP310 otrzymała motor G15 i pojedynczy gaźnik SU. Wersja wyścigowa Fairlady 1500 wygrała pierwszy Grand Prix Japonii na torze Suzuka w 1963 roku, wyprzedzając między innymi Triumphy TR4, MGB i Fiaty.

Fairlady 1600 SP311 wprowadziła 1,6-litrowy silnik R16, przednie tarcze hamulcowe i zmiany zawieszenia. W Fairlady 2000 SR311 silnik U20 o pojemności 1982 cm³ rozwijał 99–110 kW, dlatego model stał się podstawą startów w amerykańskich wyścigach SCCA.

W SCCA Fairlady 1600 i 2000 startowały od 1967 roku. Bob Sharp zdobył w tym roku tytuł National za kierownicą 1600, a Fairlady uczestniczyły w dziesięciu sezonach mistrzowskich między 1967 a 1987 rokiem. Za ich kierownicą pojawiali się także John Morton i Paul Newman. 1. Fairlady 1500 SP310 – silnik G15 1497 cm³, pojedynczy gaźnik SU i 75–85 KM. 2. Fairlady 1600 SP311 – silnik R16 1595 cm³, 96 KM oraz przednie hamulce tarczowe. 3. Fairlady 2000 SR311 – silnik U20 1982 cm³ i 99–110 kW; odmiana wykorzystywana w SCCA.

Nadwozie i wnętrze

Yuichi Ohta, autor poprzedniego DC-3, zaprojektował także pierwszy model serii. S211 otrzymał roadsterową sylwetkę z nadwoziem z włókna szklanego, co odróżnia go od późniejszego SPL212 ze stalową karoserią.

Fairlady 1500, 1600 i 2000 reprezentowały typowe dla lat sześćdziesiątych proporcje otwartego samochodu sportowego: długą maskę, niską szybę czołową, krótką tylną partię i niewielką kabinę dla dwóch osób. Modernizacja Fairlady 1600 z 1965 roku obejmowała nie tylko układ jezdny, lecz także wnętrze i wygląd nadwozia. Fairlady 2000 przeszła dalsze istotne zmiany karoserii w 1968 roku.

Nazwa Fairlady i znaczenie serii

Nazwa Fairlady wywodzi się z musicalu My Fair Lady, obejrzanego przez ówczesnego prezesa Nissana Kawamatę podczas podróży do Stanów Zjednoczonych. W Japonii nazwa ta przeszła następnie na Datsuna Z, dzięki czemu połączyła roadstery Sports z kolejną generacją sportowych Nissanów.

Podsumowanie Datsun Fairlady

Datsun Fairlady obejmuje roadstery Sports od S211 z 1959 roku po SR311 Fairlady 2000 produkowaną do 1970 roku. Najbardziej rozpoznawalne odmiany to Fairlady 1500 SP310, Fairlady 1600 SP311 oraz Fairlady 2000 SR311. Wspólne cechy serii to czterocylindrowe silniki, napęd tylnej osi i otwarte, dwumiejscowe nadwozie; różnice między wersjami obejmują materiał karoserii, pojemność od 988 do 1982 cm³, hamulce oraz osiągi.