Bitter CD – samochód klasyczny na sprzedaż

Historia Bittera CD

Erich Bitter, były kierowca wyścigowy, importer i tuner, postanowił stworzyć własne luksusowe coupé po zakończeniu współpracy z Intermeccanica. Punktem wyjścia był projekt CD, czyli Coupé Diplomat: samochód wykorzystujący sprawdzoną technikę Opla Diplomat, ale ubrany w osobne, niskie nadwozie Gran Turismo.

Prototyp pokazano na salonie IAA we Frankfurcie w 1969 roku. W rozwój konstrukcji zaangażowane były Opel oraz stuttgarcka firma Karosserie Baur, wyspecjalizowana w budowie prototypów i krótkich serii. Pietro Frua przygotował wersję nadającą się do produkcji; jej prezentacja odbyła się rok później na Salonie Samochodowym w Paryżu jako Frua CD. Po dalszych próbach Opla i korektach stylistycznych gotowy Bitter CD zadebiutował na IAA we wrześniu 1973 roku.

Początkowo samochód nosił nazwę Bitter Diplomat CD, lecz na życzenie klientów zrezygnowano z członu „Diplomat”. Produkcję rozpoczęto w 1973 roku, a zakończono w 1979. Kryzys naftowy mocno ograniczył liczbę zamówień na drogie coupé z dużym silnikiem V8. Mimo to powstało 394–395 egzemplarzy; w pierwszym roku zbudowano 70 samochodów.

Miejsce CD w historii marki

Bitter CD był pierwszym samochodem sprzedawanym pod marką Bitter i pośrednim następcą Intermeccaniki Italia, projektu związanego z wcześniejszą działalnością Ericha Bittera. Z Intermeccaniki przejęto samą ideę ekskluzywnego GT, ale CD otrzymał własne nadwozie i bazę techniczną Opla.

Po zakończeniu produkcji CD marka wróciła do formuły luksusowego coupé modelem Bitter SC, budowanym w latach 1981–1989. CD pozostaje więc początkiem samodzielnej historii Bittera: niskoseryjnego niemieckiego GT, w którym włoska stylistyka spotkała się z mechaniką Opla.

Cechy szczególne Bittera CD

• Nadwozie Frua: produkcyjna sylwetka wywodzi się z projektu Pietro Frua. W finalnej formie skrócono tylną część, ograniczono użycie chromu, zmieniono szybę czołową, podniesiono zderzaki i zmniejszono atrapę chłodnicy.
• Technika Opla Diplomat: CD korzystał z 5,4-litrowego silnika Chevrolet V8, stosowanego również w Oplu Diplomat.
• Produkcja ręczna w Baur: krótką serię budowano w Stuttgarcie w firmie Karosserie Baur.
• Pozycjonowanie: cena katalogowa wynosiła około 60 000 marek niemieckich; Bitter CD należał tym samym do najdroższych niemieckich samochodów sportowych swojej epoki.
• Mała liczba aut: wyprodukowano jedynie 394–395 sztuk.

Dane techniczne Bitter CD

Wersje i wyróżniające egzemplarze

Bitter CD nie był odrębną gamą seryjnych odmian nadwoziowych: zawsze pozostawał dwudrzwiowym coupé. Znaczenie dla oryginalności konkretnego samochodu mają elementy zachowane z okresu dostawy, takie jak numerowana plakietka w konsoli środkowej, tabliczka znamionowa, dwa fabryczne kluczyki, instrukcja, książka serwisowa, katalog części czy dokumenty dostawy.

Spotyka się również samochody z wyposażeniem takim jak skórzana tapicerka, także ze skóry bawolej, dywany z logo Bitter, wykładziny o długim włosiu, oryginalne felgi CD oraz opcjonalnie wyjmowane tylne siedzenia. W części aut montowano wysokiej klasy zestawy audio, między innymi McIntosh MX 406 z odtwarzaczem MCD 4000.

Na co zwrócić uwagę

Najistotniejsze jest potwierdzenie zgodności samochodu z jego fabryczną specyfikacją. W Bitterze CD warto sprawdzić tabliczkę znamionową, ewentualną numerowaną plakietkę w konsoli oraz ciągłość dokumentacji: książkę serwisową, instrukcje, katalog części, dokumenty dostawy i historię rejestracyjną.

Mechanika wywodząca się z Opla Diplomat jest kluczową cechą modelu. Przy oględzinach należy ocenić stan i szczelność zespołów napędowych oraz jakość wcześniejszych prac renowacyjnych, zwłaszcza gdy samochód był lakierowany ponownie. Oryginalne felgi CD, materiały kabiny i fabryczne dodatki mają znaczenie dla kompletności egzemplarza.

Silnik i charakter jazdy

Bitter CD jest luksusowym Gran Turismo z amerykańskim silnikiem Chevrolet V8 o pojemności 5,4 litra i mocy 230 KM. Jednostkę tę zastosowano także w Oplu Diplomat, co stanowiło techniczny fundament projektu.

Połączenie dużego V8 z niskim coupé Frua definiuje charakter CD: zamiast lekkiego, wyczynowego samochodu sportowego powstał prestiżowy wóz do szybkiej turystyki. W chwili debiutu jego cena wynosiła około 60 000 DM, co wyraźnie pozycjonowało Bittera ponad zwykłymi coupé tamtego okresu.

1. Bitter CD 5.4 V8 — jedyna opisana konfiguracja napędowa modelu: 5,4 l pojemności i 230 KM.
2. Bitter SC — następca CD, produkowany od 1981 do 1989, kontynuował ideę luksusowego coupé marki Bitter. undefined

Nadwozie i wnętrze

Sylwetkę Bittera CD ukształtował Pietro Frua. Samochód ma typowe dla włoskiej szkoły GT proporcje: długą maskę, niską linię dachu i zwartą kabinę. Finalne nadwozie różniło się od wcześniejszych koncepcji krótszym tyłem, bardziej oszczędnym użyciem chromu, zmodyfikowaną szybą czołową, wyższymi zderzakami oraz mniejszym grillem. W stylistyce dostrzegalne są też podobieństwa do Maserati Ghibli.

Kabina odpowiadała pozycji cenowej samochodu. Stosowano skórzaną tapicerkę, również ze skóry bawolej, dywany z emblematem Bitter i wykładziny o długim włosiu. Charakterystyczne są oryginalne felgi CD, a wśród możliwych elementów wyposażenia znajdowały się wyjmowane tylne siedzenia oraz rozbudowane zestawy audio McIntosh.

Pochodzenie i dokumentacja

Bitter CD powstawał w czasie, gdy Erich Bitter rozwijał markę po działalności kierowcy, importera i tunera. Konstrukcja łączyła trzy kompetencje: Opel dostarczył technikę Diplomat, Baur realizował ręczną produkcję, a Pietro Frua nadał samochodowi jego formę.

Dobrze udokumentowane egzemplarze mogą zachowywać materiały fabryczne i serwisowe z wielu lat: instrukcje, książkę serwisową, katalog części, noty dostawy, broszury oraz dokumentację rejestracyjną.

Podsumowanie

Bitter CD to niskoseryjne niemieckie coupé Gran Turismo zbudowane w latach 1973–1979. Łączy nadwozie przygotowane przez Pietro Frua, ręczne wykonanie Karosserie Baur i 5,4-litrowy silnik Chevrolet V8 o mocy 230 KM, znany z Opla Diplomat. Przy produkcji ograniczonej do 394–395 sztuk szczególnego znaczenia nabierają zgodność z fabryczną specyfikacją, kompletność detali oraz udokumentowana historia konkretnego samochodu.