1971 | Austin Mini Cooper S 1275
Mini Cooper S Mk III
Mini Cooper S Mk III
Mini Cooper S Mk III
Mini Cooper S Mk III
De Mini, zoals hij algemeen bekend werd, werd onder de codenaam ADO15 ontwikkeld door BMC (British Motor Corporation) als reactie op het brandstoftekort dat werd veroorzaakt door de Suezcrisis van 1956 en de enorme groei in verkoop en populariteit in het Verenigd Koninkrijk van geïmporteerde kleine auto's en bubblecars.
Leonard Lord, de topman van BMC, gaf Alec Issigonis de opdracht om een Britse concurrent te ontwerpen op basis van een reeks specifieke ontwerpeisen met betrekking tot de totale afmetingen, passagiersruimte en aandrijflijn. De nieuwe auto werd op 26 augustus 1959 officieel aan het publiek voorgesteld. De auto was voorzien van een dwarsgeplaatste motor en voorwielaandrijving, gecombineerd met een uniek veersysteem met rubberen kegels. Er werd een 848 cc A-Series-motor gemonteerd, goed voor slechts 33 pk, maar dit gaf de auto toch een topsnelheid van 75 mph.
Formule 1-auto-ontwerper en -bouwer John Cooper (een vriend van Issigonis) zag het wedstrijdpotentieel van het nieuwe ontwerp en overtuigde de directie van BMC ervan een sportieve versie te produceren, en zo werd de Mini Cooper geboren, die voor het eerst verscheen in september 1961. De cilinderinhoud werd verhoogd tot bijna 1 liter, er werden twee SU-carburateurs gemonteerd, samen met een close-ratio versnellingsbak en schijfremmen vóór voor meer remvermogen. Met nu een opgegeven vermogen van 55 pk won de auto in 1962 het British Saloon Car Championship. Het jaar daarop werd een grotere 1071 cc-motor leverbaar in een nieuw Cooper S-model.
Verdere ontwikkeling en wijzigingen aan de motor vonden gelijktijdig plaats met de ontwikkeling van de reguliere Mini-modellen – de Mini Mark II uit 1967 had overeenkomstige Cooper- en Cooper S-modellen met respectievelijk 998 en 1275 cc. De Mini Mark III volgde in 1969, toen de ‘gewone’ Cooper uit het programma was verdwenen, maar de 1275 cc Cooper S bleef. De productie van dit model liep door tot 1971, tegen die tijd waren er iets meer dan 1500 gebouwd.
Dit late Mk III Cooper S-model (een van de allerlaatste exemplaren van de productielijn) werd gebouwd in juli 1971 en in september van dat jaar voor het eerst geregistreerd. Na een paar kortdurende eigenaren werd de auto in 1973 gekocht door een Cooper-liefhebber/verzamelaar en bleef hij de volgende vier decennia in diens familie. Niet zonder incidenten, zo bleek, want de Mini raakte slechts een jaar later beschadigd bij een ongeval tijdens bouwwerkzaamheden, waardoor een nieuwe carrosserie van British Leyland moest worden gemonteerd. De auto werd in uitstekende staat gehouden, met beperkt gebruik, en iets meer dan tien jaar later onderging hij een tweede restauratie. We beschikken over een onvolledige MOT-historie van 1981 tot 2013, die de geregistreerde zeer lage kilometerstand lijkt te bevestigen. De eigenaar (en zijn collectie Coopers) werden uitgelicht in een editie van Mini Magazine uit 1996.
In 2013 werd de Mini te koop aangeboden en gekocht door zijn huidige enthousiaste eigenaar, die de auto het jaar daarop opnieuw in Jersey registreerde. De Cooper is in uitstekende staat gehouden, met regelmatig onderhoud door de eigenaar en vernieuwing of vervanging van componenten wanneer dat nodig was.
De Cooper rijdt en functioneert precies zoals je mag verwachten van een auto die zeer goed is onderhouden en zo'n lage kilometerstand heeft. De 1275 cc-motor in dit model levert 76 pk bij 6.000 tpm en zorgt voor vlotte prestaties. De huidige eigenaar heeft sinds de aankoop al het reguliere onderhoud aan de auto uitgevoerd, waarbij de laatste grote onderhoudsbeurt (olie- en filterverversing, klepspeling afstellen, carburateurs synchroniseren enz.) in de afgelopen 18 maanden plaatsvond. In april 2025 liet een plaatselijke garage een nieuw stuurhuis, kruiskoppelingen, achterwielcilinders en een accu monteren.
De carrosserie verkeert in uitstekende, solide staat; het lakwerk in Flame Red is tijdens de tweede restauratie vernieuwd. Al het chroomwerk is aanwezig en verkeert in goede staat. De huidige eigenaar heeft periodieke exemplaren van de voor- en achterbumpers (van vóór 1975) gevonden en deze opnieuw laten verchromen. Ook heeft hij Waxoyl aangebracht op bepaalde kwetsbare delen aan de onderzijde van de auto. Onder de motorkap is het al even schoon en ordelijk.
Het interieur is overal netjes, verzorgd en compleet. In alle opzichten vrijwel vrij van gebruikssporen, zelfs de bagageruimte.
Een vrijwel onberispelijk exemplaar van een Mark III Cooper S, dat zeer goed is verzorgd door zijn huidige en laatste langdurige eigenaren. Gezien het relatief kleine aantal gebouwde Mk III Coopers zou het onwaarschijnlijk zijn om nog een exemplaar met zo'n lage geregistreerde kilometerstand te vinden.
Bij de auto hoort een goed gedocumenteerd historisch dossier, met onder meer een origineel Owners Handbook en origineel BL Service-booklet; originele verkoopbrochures; een kopie van het Mini Magazine-artikel uit 1996; enkele foto's van de tweede restauratie van de auto; een gedeeltelijke MOT-historie van 1981 tot 2013 en een volledige factuurhistorie vanaf 2013.
De Cooper is momenteel in Jersey geregistreerd en indien gewenst kunnen wij helpen met (internationale) verzending en importprocedures.
Deze beschrijving is automatisch vertaald. Oorspronkelijke taal: Engels.

Laat dit voertuig door experts keuren!
Meer dan 100.000 liefhebbers van klassiekers ontvangen al onze beste advertenties
Ontvang zorgvuldig geselecteerde collecties van de interessantste auto's, motoren en veilingadvertenties op Classic Trader, rechtstreeks in je inbox.