1971 | Austin Mini Cooper S 1275
Mini Cooper S Mk III
Mini Cooper S Mk III
Mini Cooper S Mk III
Mini Cooper S Mk III
Mini, jak stało się powszechnie znane, została opracowana pod kryptonimem ADO15 przez BMC (British Motor Corporation) w odpowiedzi na niedobór paliwa spowodowany kryzysem sueskim w 1956 roku oraz ogromny wzrost sprzedaży i popularności importowanych małych samochodów i mikrosamochodów w Wielkiej Brytanii.
Słynny Leonard Lord, szef BMC, powierzył Alecowi Issigonisowi zaprojektowanie brytyjskiego konkurenta, określając szereg konkretnych wymagań dotyczących ogólnych wymiarów, przestrzeni dla pasażerów i jednostki napędowej. Nowy samochód został oficjalnie zaprezentowany publiczności 26 sierpnia 1959 roku. Wyposażono go w poprzecznie umieszczony silnik i napęd na przednie koła, a także unikatowe zawieszenie na gumowych stożkach. Zastosowano silnik serii A o pojemności 848 cm³, osiągający zaledwie 33 KM, co jednak pozwalało pojazdowi rozwijać prędkość maksymalną 75 mil/h.
Projektant i konstruktor samochodów Formuły 1, John Cooper (przyjaciel Issigonisa), dostrzegł potencjał sportowy nowej konstrukcji i przekonał kierownictwo BMC do stworzenia wersji sportowej. Tak narodziła się Mini Cooper, która po raz pierwszy pojawiła się we wrześniu 1961 roku. Pojemność silnika zwiększono do niemal 1 litra, zamontowano dwa gaźniki SU, skrzynię biegów o krótkich przełożeniach oraz przednie hamulce tarczowe, zapewniające większą siłę hamowania. Dzięki deklarowanej mocy 55 KM samochód zdobył mistrzostwo British Saloon Car Championship w 1962 roku. W następnym roku w nowym modelu Cooper S udostępniono większy silnik o pojemności 1071 cm³.
Dalszy rozwój i zmiany silników następowały równolegle z rozwojem standardowych modeli Mini – Mini Mark II z 1967 roku miał odpowiedniki w postaci modeli Cooper i Cooper S, odpowiednio z silnikami o pojemności 998 i 1275 cm³. Mini Mark III pojawiła się w 1969 roku. Do tego czasu „zwykły” model Cooper został wycofany z oferty, lecz Cooper S z silnikiem 1275 cm³ pozostał w produkcji. Produkcja tego modelu trwała do 1971 roku, kiedy to zbudowano nieco ponad 1500 egzemplarzy.
Ten późny egzemplarz Mk III Cooper S (jeden z absolutnie ostatnich wyprodukowanych) został zbudowany w lipcu 1971 roku i po raz pierwszy zarejestrowany we wrześniu tego samego roku. Po kilku krótkotrwałych okresach użytkowania przez kolejnych właścicieli został w 1973 roku nabyty przez entuzjastę i kolekcjonera modeli Cooper, a samochód pozostał w jego rodzinie przez następne cztery dekady. Jak się okazało, nie obyło się bez incydentu, ponieważ zaledwie rok później Mini została uszkodzona w wypadku budowlanym, co wymagało zamontowania nowego nadwozia dostarczonego przez British Leyland. Samochód był utrzymywany w doskonałym stanie, użytkowany w ograniczonym zakresie, a nieco ponad dekadę później przeszedł drugą renowację. Dysponujemy niepełną historią badań MOT z lat 1981–2013, która zdaje się potwierdzać odnotowany bardzo niski przebieg. Właściciel (wraz ze swoją kolekcją modeli Cooper) został przedstawiony w wydaniu Mini Magazine z 1996 roku.
W 2013 roku Mini wystawiono na sprzedaż i nabył ją obecny właściciel, entuzjasta marki, który w następnym roku ponownie zarejestrował samochód na Jersey. Cooper był utrzymywany w doskonałym stanie, regularnie serwisowany przez właściciela, a wszelkie elementy były odnawiane lub wymieniane w razie potrzeby.
Cooper uruchamia się i jeździ dokładnie tak, jak można oczekiwać po samochodzie, o który bardzo dobrze dbano i który ma tak niski przebieg. Silnik o pojemności 1275 cm³, stosowany w tym modelu, osiąga moc 76 KM przy 6000 obr./min i zapewnia żwawe osiągi. Obecny właściciel wykonywał wszystkie rutynowe czynności serwisowe od momentu zakupu samochodu, a ostatni pełny serwis (wymiana oleju i filtra, regulacja luzów zaworowych, synchronizacja gaźników itp.) przeprowadzono w ciągu ostatnich 18 miesięcy. W kwietniu 2025 roku lokalny warsztat zamontował nową przekładnię kierowniczą, przeguby uniwersalne, tylne cylinderki hamulcowe oraz akumulator.
Nadwozie jest w doskonałym, solidnym stanie, a lakier Flame Red został odnowiony podczas drugiej renowacji. Wszystkie elementy chromowane są obecne i znajdują się w dobrym stanie. Obecny właściciel pozyskał i zamontował zderzaki przedni i tylny w wersji z epoki (sprzed 1975 roku), a następnie poddał je ponownemu chromowaniu. Zastosował również preparat Waxoyl w niektórych podatnych na korozję miejscach podwozia. Komora silnika jest równie czysta i uporządkowana.
Wnętrze jest schludne, zadbane i kompletne w każdym szczególe. Pod każdym względem niemal pozbawione skaz, dotyczy to nawet bagażnika.
Niemal idealny egzemplarz modelu Mark III Cooper S, o który bardzo dobrze dbali obecny właściciel i jego poprzedni wieloletni właściciel. Biorąc pod uwagę stosunkowo niewielką liczbę wyprodukowanych egzemplarzy Mk III Cooper, znalezienie kolejnego z tak niskim odnotowanym przebiegiem byłoby mało prawdopodobne.
Samochód ma obszerną dokumentację, obejmującą oryginalną instrukcję obsługi i oryginalną książkę serwisową BL; oryginalne broszury sprzedażowe; kopię artykułu z Mini Magazine z 1996 roku; kilka zdjęć przedstawiających drugą renowację samochodu; częściową historię badań MOT z lat 1981–2013 oraz pełną historię faktur od 2013 roku.
Cooper jest obecnie zarejestrowany na Jersey, a w razie potrzeby możemy pomóc w organizacji (międzynarodowego) transportu i przeprowadzeniu procedur importowych.
Ten opis został automatycznie przetłumaczony. Język oryginalny: angielski.

Zleć ekspertom inspekcję tego pojazdu!
Dołącz do ponad 100 000 subskrybentów otrzymujących starannie wybrane ogłoszenia
Otrzymuj starannie wybrane kolekcje najciekawszych samochodów, motocykli i ogłoszeń aukcyjnych w Classic Trader — prosto do swojej skrzynki odbiorczej.